Άποψη

18/12/12 18:22

τελ. ενημ.: 18/12/12 18:22

Η διώρυγα του... Σκυλίτση!

 
Το 1858 ο Κόμης Φερδινάνδος Λεσσέψ και η κοινοπραξία που είχε καταφέρει να συστήσει, πείθουν τον Αντιβασιλέα της Αιγύπτου Σαΐντ Πασά να αναλάβουν την διάνοιξη της Διώρυγας του Σουέζ που ολοκληρώθηκε 10 χρόνια αργότερα το 1869. Το έργο αυτό άλλαξε το ρου της παγκόσμιας ναυτιλιακής πορείας ενώνοντας ουκ ολίγες θάλασσες μεταξύ τους και έκτοτε διευκόλυνε εκατομμύρια εμπορικές ανταλλαγές.
Πέρασαν χρόνια και χρόνια...
Το 2002 το Υπουργείο Υγείας ανέθεσε την ανέγερση της νέας Πτέρυγας του «Σκυλίτσειου» Νοσοκομείου στη ΔΕΠΑΝΟΜ, με δεδομένη την ανάγκη του νησιού για αναβάθμιση των παρεχόμενων υγειονομικών υπηρεσιών.
10 χρόνια μετά, το έργο που έχει εκτελεστεί αποτέλεσε μαζί και με το Κόρης Γεφύρι, την επιτομή της αφερεγγυότητας του ελληνικού δημοσίου, την έλλειψη ελέγχου, τις ενίοτε κακοτεχνίες αλλά και την πλήρη οικονομική αστοχία του αφού ακόμη... τα πληρώνουμε!
Φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για ενθουσιασμό του χιακού κοινού στο άκουσμα και μόνο της λέξης «Πτέρυγα Νοσοκομείου»...
Δυο παραδείγματα άσχετα σε όλα μεταξύ τους. Δυο έργα που δεν αντέχουν καμία σύγκριση. Δυο εποχές τεχνολογικά αντίθετες. Κι όμως η Διώρυγα του Σουέζ και η Νέα Πτέρυγα του «Σκυλίτσειου» συγκρίνονται στο χρόνο εκτέλεσης της εργολαβίας!
Και φυσικά οι Αιγύπτιοι βγάζουν δισεκατομμύρια από τότε. Ένα μεγάλο τμήμα του προϋπολογισμού τους καλύπτεται από την χρήση της Διώρυγας.
Εμείς από την άλλη ακόμη πληρώνουμε την Πτέρυγα, ακόμη έργο τελειωμένο δεν είδαμε και φυσικά για άλλη μια φορά έχουμε μπλέξει στον κυκεώνα που μας θέλει παντελώς «ούργιους» να αντιπαρατεθούμε με την πικρή αλήθεια.
 Και αυτή δυστυχώς είναι πως είμαστε αδύναμοι να τα βάλουμε με όσα το κράτος έρχεται να επιλέξει για λογαριασμό μας.
Από τους εργολάβους, μέχρι τους υπηρεσιακούς, μέχρι τους Διοικητές των φορέων, όλοι κάνουν τη δουλειά τους εκτός από μας που περιμένουμε τσάμπα και τρώμε τα χρόνια μας.
Για φανταστείτε το λίγο. 10 ολόκληρα χρόνια περιμένουμε να γίνουν είκοσι ντουβάρια και να επισκευαστούν άλλα τόσα και προσέξτε, με τα λεφτά εξασφαλισμένα κάθε φορά που τα ζητούσε ο εργολάβος ή η εταιρία.
Που να μην τα είχανε δηλαδή.
Και έρχεται το 2013 ο (καθόλου συμπαθής) Λυκουρέντζος να μας πει ότι από τα 16 εκατομμύρια που είχε το έργο προϋπολογισμό το 2002 και που τελικά έγιναν, άκουσον άκουσον 24 εκατομμύρια, τώρα χρειάζονται κι άλλα για να τελειώσουν οι εργασίες.
Ποιος λοιπόν δουλεύει ποιον σε τούτη την εσχατιά του χάρτη.
Ποιος θα απολογηθεί για αυτές τις επιλογές που πληρώνουμε;
Ποιος δέχεται να βγει ακόμη ένα ευρώ από την τσέπη του όταν όλοι γνωρίζουν πως έχουν δοθεί 24 εκατομμύρια για μια πτέρυγα και κάτι σοβαντίσματα;
Έ, ρε Πάγκαλε δίκιο που το είχες....