Άποψη

12/11/12 23:38

τελ. ενημ.: 12/11/12 23:38

Το χειροκρότημα δεν αρκεί

 

11 Νοεμβρίου 1912-10 Νοεμβρίου 2012 100 χρόνια Ελευθερία...Μια ελευθέρια που κερδήθηκε με αγώνες και αίμα Εμμανουήλ Ποθητός, Ιωάννης Χρυσολωράς, Νικόλαος Ρίτσος& Ιωάννης Παστρικάκης, μερικοί από τους πραγματικά γενναίους που έπεσαν μαχόμενοι για την ελευθερία του νησιού μας. 100 Χρόνια μετά 173 ή 153(ανάλογα τις διαρροές) ''γενναίοι’’ κρυμμένοι πίσω από τα ΜΑΤ πουλούν την Ελλάδα μας στους ξένους για την υποτιθεμένη σωτηρία μας.

 

¨Έτσι λοιπόν στην 11 Νοεμβρίου στήθηκε το ίδιο πανηγύρι αστυνομία παντού και κιγκλιδώματα για να νιώθουν ασφαλής οι ‘’γενναίοι’’.Ας καταλάβουν κάποιοι ότι οι παρελάσεις ανήκουν στον Λαό, δεν ανήκουν σε κανένα χαρτογιακά, σε κανέναν ψευτοεπίσημο, ούτε στην αστυνομία, είναι κωμικοτραγικό να παρακολουθείς την παρέλαση που τιμά όσους ‘’έπεσαν’’ στο μέτωπο για την ελευθερία μας και να νιώθεις φυλακισμένος από τα κιγκλιδώματα και την αστυνομία, επειδή κάποιοι ‘’σωτήρες’’ μας θέλουν να κάνουν κτήμα τους τις παρελάσεις.

 

Ο κόσμος στην 11 Νοεμβρίου χειροκρότησε αυτούς που έπρεπε, όσους έκαναν την πορεία από το εργατικό κέντρο μέχρι την Δημαρχεία, δεν χειροκρότησε τον ΄΄γενναίο΄΄, ο κόσμος αργά αλλά σταθερά ξυπνά, βλέπει ότι όσοι σφάζονται για την σωτηρία του απλά λένε ψέματα, και ότι μόνο με αντίδραση και αγώνα διαρκείας θα αλλάξει κάτι, και θα επανέλθει η δημοκρατία στην χώρα που την γέννησε. Για να υπάρξει δημοκρατία πρέπει να υπάρχουν ενεργοί πολίτες, που θα έχουν όνειρα, με τις δικές τους ελπίδες. Ας σταματήσει η λογική του άσε θα διαδηλώσουν άλλοι για μένα, και άλλα τέτοια.

 

Ο μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις είχε πει:

 

 Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει [...] Η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά [...] Η υποταγή ή ο εθισμός σε μια τέτοια συνύπαρξη, ή συνδιαλλαγή, δεν προκαλεί τον κίνδυνο της αφομοίωσης ή της λήθης, του πως πρέπει, του πως οφείλουμε να σκεφτόμαστε, να πράττουμε και να μιλάμε; Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η ανοχή, πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοηθά να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά. Η μορφή του τέρατος είναι αποκρουστική. Όταν όμως το πρόσωπο του τέρατος πάψει να μας τρομάζει, τότε πρέπει να φοβόμαστε... γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε.

 

 

Ας κοιταχτούμε στον καθρέπτη μας, θα δεις γύρω σου ψευτοσωτήρες, ΄΄γενναίους΄΄ να πολεμούν για τον δήθεν καλό της χώρα μας. Είδες κανένα καλό; θεωρείς καλό την φτώχεια ,την ανεργία την εξαθλίωση; ΔΕΝ το νομίζω.

 

Μην κάθεσαι με σταυρωμένα χεριά απαθής στον καναπέ σου αποβλακωμένος από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, βγες στον δρόμο, σήκωσε την γροθιά σου, φώναξε, 100 και 200 δεν κάνουν τίποτα αλλά εκατομμύρια Έλληνες στους δρόμους θα φοβηθούν, ας κατεβάσουμε τις κομματικές σημαίες και ας βγάλουμε έξω τα κόμματα  από  τις πορείες, ο εχθρός είναι κοινός.!

 

Χιώτη και Χιώτισσα εσύ που μας χειροκρότησες την 11η την επομένη φορά στην επομένη απεργία μην κάτσεις απαθής κατέβα στον δρόμο, ενώσου με τον φοιτητή, τον άνεργο, τον δημόσιο και ιδιωτικό υπάλληλο., τον απολυμένο..

 

ΜΗΝ ξεχνάς αν είμαστε εκατομμύρια και πάνω από όλα ενωμένοι χωρίς κομματικές σημαίες, θα φοβηθούν! Στο χέρι μας είναι!