Άποψη

4/5/12 15:54

τελ. ενημ.: 4/5/12 16:38

Έργα και ημέρες

 
Αναφερόμενος στη συνέντευξη της κ. Ελπίδας Τσουρή στην «Αλήθεια» στις 25/11/2011 και στον  «Πολίτη» στις 23/4/2012, καθώς και στις δηλώσεις της στην ίδια εφημερίδα που δημοσιεύθηκαν στις 26/4/2012, θα ήθελα  να τοποθετηθώ και να τις σχολιάσω.
             Θα μπορούσαν, τα όσα είπε, νομίζω, να θεωρηθούν σαν μια κακόγουστη  εξομολόγηση. Παρ’ όλα αυτά  υπάρχουν  σημεία που πρέπει να απαντηθούν και να σχολιασθούν  καθ’ ότι η τοποθέτηση της θα λέγαμε ότι  υποτιμά τη νοημοσύνη μας.
            Συγκεκριμένα αναφέρεται, «…όταν για πρώτη φορά  αναγκάστηκα να ψηφίσω  περικοπή μισθών και συντάξεων, έκλαιγα  μονάχη μου στο σπίτι».
Κυρία μου, πείτε μας ποιος ή ποιοι σας ανάγκασαν να ψηφίσετε αυτή την περικοπή. Όταν ψηφίζατε δεν ενεργούσατε  αυτοβούλως; Άλλοι σας επιβάλλουν, σας υπαγορεύουν και σας υποδεικνύουν πως να ενεργείτε; Εσείς λειτουργείτε ως πειθήνιο όργανό τους;
Όσον αφορά το «κλάμα σας», είναι  σε όλους μας γνωστό ότι το κλάμα δεν βοηθά στην επίλυση πολιτικών προβλημάτων. Τώρα τη στιγμή που όπως λέτε, «… έκλαψα μοναχή μου στο σπίτι.», είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί ούτε να το διαψεύσει αλλά και ούτε να το επιβεβαιώσει, διότι, όπως υποστηρίζετε, δεν… υπήρχαν παρόντες, ήσασταν ολομόναχη.
Όσον αφορά το «… ψυχικό κόστος  των παιδιών …, δεν εξαργυρώνεται, δεν πληρώνεται με τίποτα.»,  όπως υποστηρίζετε. Γι’ αυτό αποκλειστικά υπεύθυνοι είναι το  κόμμα σας και εσείς η ίδια, που μέχρι  τέλους υποστηρίξατε και στηρίξατε με τη ψήφο σας τον τότε  πολιτικά άσφαιρο και ανερμάτιστο πρωθυπουργό ΓΑΠ. Δυστυχώς στην παράταξη σας δεν βρεθήκαν ούτε μια χούφτα  βουλευτών να τον καταψηφίσουν  ώστε να μην καταλήξουμε εκεί που καταλήξαμε. Δεν είχατε το θάρρος ή αν προτιμάτε την τόλμη να το πράξετε. Οπόταν και εσείς θα μπορούσατε  να κυκλοφορείτε  στο δρόμο άφοβα και ελευθέρα και δεν θα υπήρχε «ψυχικό κόστος» για τα παιδιά σας, όπως αναφέρετε. Εξυπακούεται ότι απορρίπτω κάθετα τέτοιες ακραίες συμπεριφορές, τις οποίες κατακρίνω, καυτηριάζω και καταδικάζω απερίφραστα.  Μην επιρρίπτετε, λοιπόν, τις δικές σας ευθύνες σε άλλους.
Λέτε «το ΠΑΣΟΚ  τελείωσε. Ο Παπανδρέου  τελείωσε…». Αυτό, θα έπρεπε να  παραιτηθεί ο ΓΑΠ από την πρωθυπουργία  για να το διαπιστώσετε; Αυτή η εκ των υστέρων διαπίστωση σάς αφήνει εκθέτη.  
Σχετικά με τον ισχυρισμό σας ότι δεν έχουν γίνει διορισμοί από εσάς, αναφέρω σχετικό απόσπασμα της συνέντευξης σας  στην ερώτηση, «έχουν διοριστεί από εσάς κάποιοι;», η απάντηση σας ήταν «Όχι, γιατί δεν βαρύνομαι  με τέτοιου είδους πρακτικές  Ευτυχώς το λέω και είμαι πολύ περήφανη, γιατί στη διάρκεια της  θητείας μου προσπάθησα να σεβαστώ τις  αρχές μου  και το κράτησα αυτό μέχρι το τέλος.» Τα λόγια σας αυτά  έρχεται  να διαψεύσει το δημοσίευαν της «Απογευματινής» της 16/7/2002 στη στήλη  Πολιτική 3, με κύριο τίτλο «Ρουσφέτι της Ελπίδας στο σύζυγο της…» και υπότιτλο «Σάλος στη Χίο από παρέμβαση  της Υφυπ. Υγειάς Ε. Τσουρη για να επιτύχει το διορισμό του άνδρα της». Την ίδια ημερομηνία η «Αυριανή» στη στήλη  4/πολιτική με κύριο τίτλο αναφέρει: «Διόρισε τον σύζυγο της στο Δημόσιο!» Τα  δημοσιεύματα αυτά  είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου. Εάν, λοιπόν, είναι έγκυρα,  η βουλευτής Ελπίδα Τσουρή διαψεύδεται και φαίνεται ότι δεν προσπάθησε να  σεβαστεί τις αρχές της, όπως η ίδια διατείνεται. Βέβαια ουδείς δύναται να την ψέξει γι’ αυτή  της την  συμπεριφορά, καθώς καλύπτεται πλήρως από τη λαϊκή παροιμία που λέει ότι, «ο παππάς πρώτα ευλογά τα γένια του». Πρόκειται για στενό συγγενικό της πρόσωπο (συγγένεια Α’ βαθμού) και αυτό γίνεται  πλήρως κατανοητό.
Αναφορικά με το κόμμα της το ΠΑΣΟΚ η κ. βουλευτής αναφέρει: «Είναι προφανές ότι το ΠΑΣΟΚ υπό τις παρούσες συνθήκες δεν μπορεί να  πάει σε εκλογές κατά την  άποψη μου. Δεν έχει επιχειρήματα, δεν έχει πρόγραμμα, δεν έχει σχέδιο για τη χώρα τα επόμενα  χρόνια και ασφαλώς το τι θα  πούμε στον κόσμο…» Βέβαια από τότε (25-11-2011, ημερομηνία της συνέντευξης) έχουν παρέλθει  5 ολόκληροι μήνες και αυτοί οι  λόγοι προφανώς δεν… υφίστανται πλέον. Το Εθνικό (sic) σχέδιο ανασυγκρότησης  (σύμφωνα με τα λεγόμενα της  κ. Ε. Τσουρή) ή αν προτιμάτε η «επανίδρυση» (συμφώνα με τα λεγόμενα της κ. Α. Διαμαντοπούλου) του Κινήματος…είναι  στα σκαριά…Εύχομαι και ελπίζω η επιχειρούμενη «ανακατασκευή» του Κινήματος- Αλλαγής να στεφθεί από πλήρη επιτυχία. Εδώ έρχεται στο μυαλό το γνωστό απόφθεγμα του μακαρίτη Άγγλου πρωθυπουργού McMillan «The remedy may be worse than the disease». Παράκληση κ. Τσουρή να απαριθμήσετε  τους λόγους που επέβαλαν την ανασυγκρότηση ή αν προτιμάτε την επανίδρυση του Κινήματος για να αξιολογηθούν. Ως επίσης ποια στελέχη της τότε κυβέρνησης ΓΑΠ ευθύνονται για αστοχίες, λάθη και παραλήψεις.
Τότε λεγάτε, «Δεν υπάρχει ΠΑΣΟΚ… Είναι προφανές». Ως φαίνεται τώρα ξαναγεννήθηκε από την τέφρα του όπως συνέβαινε με τον φοίνικα.
Αναφορικά με τα λεγόμενα σας «..τα τελευταία 2 χρόνια  έχει ακολουθήσει μια συγκεκριμένη πολιτική επειδή του το επέβαλαν και επειδή ήταν υποχρεωμένο να το πράξει, πληρώνοντας αμαρτίες άλλων και κουβαλώντας το σταυρό τον οποίο έπρεπε να κουβαλούν άλλοι.» Επειδή  αυτή σας  η τοποθέτηση δεν είναι αρκούντος διαφωτιστική, ποιοι  άραγε μπορεί να είναι αυτοί οι άλλοι;. Μήπως η Χιονάτη και οι  εφτά νάνοι (εδώ δεν γελάμε)  ή μήπως ο θεατρίνος Λάκης Λαζόπουλος και οι συν αυτώ που έγινε «στόχος» του Κινήματος και  επίσημα δέχτηκε τα πυρά της Κυβέρνησης σας, της Κυβέρνησης της Αλλαγής; Είναι  πρωτόγνωρο και πρωτάκουστο ηθοποιός να δέχεται κυβερνητικές «επιθέσεις»  επειδή σατίρισε τον διαθέτοντα πολιτικό  ανάστημα νάνου πρωθυπουργό ΓΑΠ.
Στην ερώτηση  «Ο Παπανδρέου δηλαδή αυτή τη στιγμή λογίζεται ως αρχηγός ενός κόμματος που δεν υπάρχει στην ουσία;» Η απάντηση σας: «Ναι, μα νομίζω  αυτό είναι κοινή παραδοχή, είναι ένας πρωθυπουργός ο οποίος, προς τιμήν του, όταν είδε τα αδιέξοδα τα οποία δημιουργούνται προς τη χώρα υπέβαλε την παραίτηση του και διευκόλυνε  τα μέγιστα στο να δημιουργηθεί, για να το αναγνωρίσουμε αυτό, ένας άνθρωπος που πάλεψε, έδωσε  την ψυχή του τα προηγούμενα 2 χρόνια, που τράβηξε το σταυρό του Γολγοθά ολόκληρο μοναχός του σε ότι αφορά την Ευρώπη και στον κόσμο και στο εσωτερικό της χώρας, να του αναγνωρίσουμε λοιπόν όλη αυτή την προσπάθεια, αλλά αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν, προφανώς.»
Από  τη μια παραδέχεστε ότι «ο Παπανδρέου τελείωσε..», και από την άλλη πλέκετε το εγκώμιο του. Ποια από τις δυο εκ διαμέτρου αντίθετες τοποθετήσεις σας ευσταθεί; Προφανώς βρίσκεστε σε σύγχυση, όπως ακριβώς συνέβαινε και με το κόμμα σας τα 2 ½ χρόνια  διακυβέρνησης της χώρας από τον ΓΑΠ. Λέτε, «…που τράβηξε (αναφέρεστε στον τότε πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου) το Γολγοθά ολόκληρο μοναχός του…Δηλαδή  δεν του ήταν αρκετοί  οι δυο ευτραφείς αντιπρόεδροι (Βενιζέλος- Παγκαλος) της Κυβέρνησης του, που άλλωστε δεν αντιμετώπιζαν συμπτώματα νευρικής  ανορεξίας; Όπως και η άνετη πλειοψηφία που διέθετε; Όλοι οι βουλευτές του κόμματός του ήταν ανίκανοι να τον βοηθήσουν; Από ποιον περίμενε βοήθεια; Από την κοκκινοσκουφίτσα;
Όσον  αφορά τα… «όσα γραφικά  είχε πει ο πρώην διοικητής του Νοσοκομείου, αποδείχθηκαν και θα αποδειχθούν και στο προσεχές μέλλον ότι ήταν φούσκες…», αναφέρεστε αν δεν κάνω λάθος στον κ.  Ελευθέριο Παπαϊωάννου. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω πως,  όταν το κόμμα σας κέρδισε  τις εκλογές τον Οκτώβριο του 2009, διοικητής  στο Νοσοκομείου ήταν ο κ. Γιάννης Ξενάκης.
Για τους δικούς σας λόγους  ευθύς εξαρχής επιδιώξατε την αντικατάσταση του και όταν αρνήθηκε να παραιτηθεί τον βαφτίσατε, μέσω του τοπικού τύπου, «υπηρεσιακό» και, ευκαιρίας δοθείσης, τον αποπέμψατε. Τότε τοποθετήθηκε από την  Κυβέρνηση  σας στη θέση του ο σύντροφος κ. Ελευθέριος  Παπαϊωάννου, ο οποίος ήταν δικής της επιλογής και δικών της προδιαγραφών. Όμως σύντομα  ήλθατε σε ρήξη  μαζί του και φροντίσατε για την απομάκρυνση του. Έπεται η συνέχεια σε δικαστικές αίθουσες  Ακολούθως τοποθετήθηκε από τη  παράταξη σας ο νέος διοικητής ο κ. Π. Μπουμπάρης, που ως γνωστόν  προέρχεται από τα «σπλάχνα» της Αλλαγής. Εύχομαι σιδεροκέφαλος και μακροημέρευση στη νευραλγική αυτή νέα του θέση.
Σοβαρή, νομίζω, παράλειψη στη συνέντευξη σας ήταν ο μη σχολιασμός του  πολυσυζητημένου δημοψηφίσματος, την αναγκαιότητα διενέργειας του όποιου επεσήμαναν στο Υπουργικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, που έτυχε τηλεοπτικής κάλυψης, τόσο ο  ατύχησας  τότε πρωθυπουργός ΓΑΠ όσο και ο τότε Α’ αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και  νυν αρχηγός του Κινήματος Ε. Βενιζέλος. Τελικά, ως γνωστόν η ιδέα διενέργειας του, που τόσο μεγάλο σάλο προκάλεσε, ευτυχώς εγκαταλείφθηκε.!
Με την τοποθέτηση σας «Καλύτερα η κατεδάφιση μισθών και συντάξεων…» ανοίγετε την πόρτα της εξόδου και ακολουθείτε το  ΓΑΠ στο χρονοντούλαπο  της ιστορίας. Τι να πιστέψουμε, αυτό που ισχυριστήκατε στη συνέντευξη σας στην «Αλήθεια» ότι «κλαίγατε» όταν «αναγκαστήκατε» να ψηφίσετε περικοπή μισθών και συντάξεων ή αυτό που ισχυριστήκατε στη μετέπειτα συνέντευξη σας στον «πολίτη» «Καλύτερα η κατεδάφιση μισθών και συντάξεων..».  Όπως αντιλαμβάνεστε, αυτοί οι δυο ισχυρισμοί σας για το ίδιο θέμα «αλληλογρονθοκοπούνται».
Στις  βουλευτικές εκλογές της προσεχούς Κυριακής 6/5/2012 νομίζω  ότι το εκλογικό σώμα θα σας δώσει, δια της ψήφου του, την κατάλληλη απάντηση.
Για το λεγόμενο σας «Σκόπευα να παραιτηθώ όταν καταργήθηκε  το Υ.Ε.Ν..», σκέψη που δεν υλοποιήθηκε, δεν αναφέρεται. Δηλώνει ατολμία και έλλειψη αποφασιστικότητας, κάτι που,  συν τοις άλλοις, διέκρινε  τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας από τον ΓΑΠ, με τα γνωστά οδυνηρά για τον τόπο αποτελέσματα.