Άποψη

9/1/13 19:04

τελ. ενημ.: 9/1/13 19:05

Ένα μικρό θαύμα: δουλεύουν με στόχο

Στο αναγνωστήριο ο κόσμος μετρημένος, ως συνήθως. Ένα – δυο πρόσωπα απορροφημένα στις σελίδες των ανοικτών βιβλίων, ούτε καν συγκινούνται απ’ το άνοιγμα της πόρτας. Έτσι, να σηκώσουν το βλέμμα, να πουν μια καλησπέρα μέσα στο πνεύμα των ημερών. Κάποιοι από τους λιγοστούς υπαλλήλους σε άδεια, το οσφραίνεσαι όμως στην άλλοτε βαλσαμωμένη βιβλιοθήκη Κοραή πως περιφέρεται ένας άνεμος σαρωτικής αλλαγής.

Απαρατήρητος μπήκα, σχεδόν απαρατήρητος βγαίνω, ώσπου, πριν αγγίξω το χερούλι της πόρτας εξόδου, ακούω μια γνώριμη φωνή. «Πάρε ένα βιβλίο, από αυτά στον προθάλαμο, κρύψ’ το και κάνε πως βγαίνεις», σκάει μύτη η πανταχού παρούσα Αριστούλα. Γνώριζα για την τοποθέτηση του αντικλεπτικού μηχανήματος, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι έπιασε κιόλας δουλειά. Γράπωσα ένα απ’ τα βιβλία, το έχωσα κάτω απ’ το σακάκι μου κι ακολούθησα τη συμβουλή. Το ασταμάτητο «μπιπ – μπιπ» πρόδιδε την ενέργεια μου.

«Σε λίγο διάστημα, μόλις ολοκληρωθεί η σήμανση, τίποτα πια δε θα βγαίνει από εδώ χωρίς να το γνωρίζουμε. Κι αν μπορείς, εντόπισε την ετικέτα…», συνέχισε η Αριστούλα με ένα αίσθημα περηφάνιας.

Να η αλλαγή την οποία ανέπνεα στην ησυχία του χώρου. Δεν ήταν η τοποθέτηση και λειτουργία του αντικλεπτικού μηχανήματος, είναι η μεταβολή στην ψυχολογία της Αριστούλας, στην περηφάνια της οποίας ζωγραφίζονταν η αντίστοιχη, υποθέτω, του κάθε υπαλλήλου της Βιβλιοθήκης μας. Χρόνια τώρα σαν τα ρομποτάκια δουλεύουν μηχανικά, χωρίς να γεύονται τη χαρά της εργασιακής συνύπαρξης με την ίδια την ιστορία, το ολοζώντανο πνεύμα των γραμμάτων της Χίου και, γιατί όχι, του κόσμου όλου.

Χωρίς καθοδήγηση, εθισμένοι στην απλή διαμαρτυρία για τη λησμονιά του κορυφαίου πνευματικού χώρου του Αιγαίου, οι μετρημένοι υπάλληλοι της Βιβλιοθήκης μετρούσαν σαν τους κατάδικους την ώρα και της δικής τους συνταξιοδότησης. Εδώ και λίγους μήνες δουλεύουν, αποδίδουν, δημιουργούν. Το μαρτυρά η περηφάνια της Αριστούλας, ο ενθουσιασμός του Τάσου, η ασταμάτητη κινητικότητα όλων, κι ας θυσίασαν το χουζούρι τους.

Η αλλαγή που πέτυχε το Εφορευτικό Συμβούλιο στη Βιβλιοθήκη Κοραή στην ολιγόμηνη παρουσία του είναι το πρότυπο για όλο το δημόσιο περιβάλλον της Χίου. Αυτή που αν πετύχουν και οι υπόλοιποι, δήμαρχοι, περιφερειάρχες, διευθυντές, πρόεδροι και προϊστάμενοι, θα εκτινάξουν την αποδοτικότητα όλων των υπηρεσιών και φορέων.

Μέσα σε ελάχιστους μήνες παρουσίας τοποθετήθηκαν υποδομές που από εγκληματική αμέλεια δεν είχαν εδώ και δεκαετίες προβλεφθεί, το αντικλεπτικό και το σύστημα πυρόσβεσης, εγκαταστάθηκε τηλεφωνικό κέντρο, τακτοποιήθηκε η λειτουργία της Υπηρεσίας με τρόπο κοινά αποδεκτό από όλο το προσωπικό, δόθηκε σήμα ενεργοποίησης προς όλη την κοινωνία με το επίτευγμα της κατοχύρωσης προσωπικών σημειώσεων του Αδ. Κοραή από δημοπρασία, βρίσκεται σε εξέλιξη μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία για τις υποδομές στέγασης του χώρου, πείσθηκε το Υπουργείο Παιδείας να αντιμετωπίζει τη Βιβλιοθήκη Χίου όπως αρμόζει στη δεύτερη σε αξία βιβλιοθήκη της χώρας, ξεκινούν 32 εκπαιδευτικά προγράμματα με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση αλλά κυρίως τέθηκε στόχος: να πάψει να αποτελεί στέκι μιας ολιγάριθμης πνευματικής ελίτ, να ανοίξει στην κοινωνία, να αγκαλιάσει τον καθένα μας, ως η εναλλακτική πρόταση του νησιού στην κατάπτωση της εποχής.

Κάθε άλλο παρά εύκολη είναι η επίτευξη αυτού του στόχου. Υπηρετείται με πάθος από την ακατάπαυστη παρουσία του Χρ. Μπελλέ στη Βιβλιοθήκη, σε μια θέση τιμητική και άμισθη και κυρίως από την αγωνία του να φανεί αντάξιος της μεγάλης τιμής να προεδρεύεις ενός τέτοιου πνευματικού φάρου. Μια τιμή που δεν ένοιωσαν την εμβέλεια της, δυστυχώς, όλοι οι προκάτοχοι. Την είδαν σαν μια πρόσθετη αγγαρεία σε ένα πλούσιο βιογραφικό.

Το 2013 έχει όλες τις προϋποθέσεις να εξελιχθεί σε έτος Βιβλιοθήκης Κοραή, έτος πνευματικής ανάτασης για τον τόπο μας. Να αποδειχθεί πως ένας μη υπολογίσιμος μέχρι σήμερα επαρκώς φορέας έχει τη δύναμη να σπάσει τα δεσμά που εμείς του φορέσαμε και να μεταδώσει τη λάμψη του προς όλες τις κατευθύνσεις. Και να φωτίσει όλο τον υπόλοιπο αδύναμο κρατικό μηχανισμό ότι είναι εφικτά τα μικρά και μεγάλα θαύματα, όταν τα πιστέψουμε και χωρίς δυσπιστία τα αποδεχτούμε. Γιατί στη Βιβλιοθήκη συντελείται ένα μικρό, προς το παρόν, θαύμα, με περγαμηνές να λάβει γιγαντιαίες διαστάσεις. Ας το στηρίξουμε, για μας, για την ιστορία μας, για το μέλλον μας.

Δείτε επίσης