Άποψη

29/4/15 15:57

τελ. ενημ.: 29/4/15 15:57

Εκπρόσωπος Γραφείου Τύπου της ΤΕ Χίου του ΚΚΕ

Δεν μας κάνει εντύπωση που στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και στη Χίο, προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι εργαζόμενοι, τα συνδικάτα, πρέπει να στοιχηθούν πίσω από τις επιδιώξεις της κυβέρνησης. Δεν μας κάνει απολύτως καμία εντύπωση και η επίθεση στο ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ, που τους χαλάνε τη σούπα.

«...κάποιοι πρέπει να ασκούν οπωσδήποτε καταστροφική αντιπολίτευση (ΚΚΕ)», «Τα συνδικάτα αλληλέγγυα σε μια Κυβέρνηση της Αριστεράς που συμμερίζεται τις αγωνίες τους», η κυβέρνηση «συμφωνεί με τα αιτήματά τους, επιδιώκει και νομοθετεί για την λύση των πολλαπλών προβλημάτων που μας κληροδότησαν οι νεοφιλελεύθερες και μνημονιακές πολιτικές των κυβερνήσεων  ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στη χώρα μας» αναφέρεται επί λέξη σε ανακοίνωση του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ κ. Βάσως Μιχαλοπούλου. Κροκοδείλια δάκρυα χύνει και ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Χίου κ. Λήνας, ο Στ. Καραβασίλης και άλλοι, που ρίχνουν λάσπη στο ΠΑΜΕ ότι διασπά το εργατικό κίνημα!

Αλήθεια τι άλλαξε, τι καταργήθηκε; Ποιος εφαρμοστικός νόμος; Ποιο μνημόνιο αυτούς τους 3 μήνες; Μήπως οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, τα πεντάμηνα της ντροπής και οι μισθοί των 300 και 400 ευρώ; Οι προεκλογικές δεσμεύσεις, που αποδείχθηκαν πολιτική απάτη είναι νωπές στον ελληνικό λαό, όπως και η συμφωνία παράτασης του μνημονίου στις 20 Φλεβάρη μαζί με τη δέσμευση για νέες αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις (μισθοί, ασφαλιστικό, ιδιωτικοποιήσεις κλπ). Οι υποσχέσεις ότι η Ελλάδα θα τηρήσει τις δανειακές της υποχρεώσεις στο διηνεκές, η αδιαμφισβήτητη θέση της στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ ως επίσημη θέση της κυβέρνησης από την πρώτη στιγμή, δείχνουν καθαρά πως αναγνωρίζει ένα χρέος που δεν δημιούργησε ο λαός και που συνεχίζει και με «κυβέρνηση της αριστεράς» να το πληρώνει. Επίσης φανερώνουν τα επικίνδυνα «παιχνίδια» με τους ιμπεριαλιστές που αιματοκυλούν τους λαούς δημιουργώντας καραβάνια προσφύγων και μεταναστών.

 Η κυβέρνηση πάση θυσία βαδίζει τον ίδιο δρόμο με τους προκατόχους της ανεξάρτητα από το μίγμα διαχείρισης που ακολουθεί. Είναι αλήθεια ότι διαπραγματεύεται, αλλά όχι για τα λαϊκά συμφέροντα. Η ανάκαμψη του ελληνικού κεφαλαίου από την κρίση είναι που την απασχολεί, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα λαϊκά δικαιώματα, εξ’ ου και τα επικίνδυνα παζάρια στην περιοχή.

Η τρομοκρατία για μια νέα δόση που θα πληρώσει ο λαός, το γνωστό σενάριο περί «χάους» που παρέλαβε, τα κελεύσματα αναμονής και στήριξης της πολιτικής της, η δέσμευση των ταμιακών διαθέσιμων με ΠΝΠ (με ΠΝΠ έκλεισε και η ΕΡΤ όταν τότε ο ΣΥΡΙΖΑ «βγήκε στα κεραμίδια»), οι προκλητικές φοροαπαλλαγές, όχι του λαού, αλλά των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων (πάλι με ΠΝΠ!) δείχνουν πεντακάθαρα τι πολιτική ακολουθείται.

Τα ψίχουλα τα οποία και για λόγους προπαγάνδας αξιοποιεί η κυβέρνηση, τα στελέχη και οι συνδικαλιστές της στο νησί, δεν αλλάζουν σε τίποτα την κατάσταση της εργατικής τάξης. Η κατάργηση του 5ευρω στα νοσοκομεία για παράδειγμα, που παρουσιάζεται ως «μεγάλη κατάκτηση» ήδη αντισταθμίζεται από άλλα χαράτσια. Δεν λένε τίποτα όμως για τις τιμές των φαρμάκων, των εξετάσεων στην Υγεία, για τα διαλυμένα Νοσοκομεία, τις διαθεσιμότητες. Είναι γνωστή άλλωστε η κατάσταση στην Υγεία, όπως και η φανατική στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στις ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες.

Η αποκατάσταση των ψίχουλων του κατώτερου μισθού, δεν θα γίνει αυτόματα με νόμο αλλά μετά από τη διαπραγμάτευση με τους εργοδότες... από το 2016 και βλέπουμε! Αυτό σημαίνει «στο δρόμο προς κατάκτηση»! Σε κάθε περίπτωση απαιτείται η συμφωνία του κεφαλαίου και των αγορών, που δεν πρέπει να αιφνιδιαστούν (όπως έχουν δηλώσει στην κυβέρνηση) ακόμα και γι’ αυτή την πενιχρή αύξηση που αφορά μικρό τμήμα εργαζομένων!

Γιατί δεν στήριξε η κυβέρνηση τις προτάσεις Νόμου και τις τροπολογίες που κατέθεσε στη Βουλή το ΚΚΕ και αφορούσαν σειρά ζητημάτων που πράγματι θα μπορούσαν να ανακουφίσουν τις λαϊκές οικογένειες; Καταθέσαμε προτάσεις νόμου για  την αποκατάσταση 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης για κατάργηση μνημονίων κι εφαρμοστικών νόμων (δεν ήρθε καν στη Βουλή ως τώρα ενώ υπερψηφίστηκε προεκλογικά από το ΣΥΡΙΖΑ!), τροπολογίες που αφορούν το Βοήθεια στο σπίτι, τους ΟΤΑ, εργαζόμενους σε διαθεσιμότητα, και πολλά άλλα τα οποία δεν έγιναν δεκτά. Την ίδια στιγμή, ακόμα και το παραμικρό θετικό σε επί μέρους άρθρα, το ΚΚΕ δεν δίστασε να το στηρίξει.

Η ίδια τακτική του ΣΥΡΙΖΑ ακολουθείται και μέσα στο εργατικό κίνημα, όπως στο Εργατικό Κέντρο Χίου και αλλού μαζί με συνδικαλιστές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, από τις πρώτες κιόλας ημέρες της διακυβέρνησής του. Οι κυβερνητικοί συνδικαλιστές σε όλη τη χώρα καταψήφισαν τα ψηφίσματα για κατάργηση των μνημονίων ή δεν τα έφερναν καν σε ψηφοφορία, στη λογική ότι πρέπει  να δοθεί χρόνος κλπ. Διάσπαση των εργαζομένων αποτελεί η γραμμή που καλεί να σύρονται οι εργαζόμενοι πίσω από τις κυβερνήσεις, η γραμμή που διακηρύττει ως απαραβίαστες τις αξίες της επιχειρηματικότητας, των ανταγωνισμών, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, που τους τσακίζουν. Διάσπαση είναι να λες ότι αποτελεί «πατριωτικό καθήκον» να μπαίνει χέρι στα αποθεματικά του ιδρώτα των εργατών για τα δάνεια του κεφαλαίου, και όχι η συσπείρωση για σύγκρουση και ανατροπή αυτών των πολιτικών για την οποία παλεύει το ΠΑΜΕ. Ξεχωριστή συγκέντρωση σημαίνει ξεχωριστή γραμμή πάλης μέσα στο κίνημα, αυτή είναι η ουσία που αποκρύπτεται για να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα. Λίγη τσίπα δεν βλάπτει...

Οι εργαζόμενοι και ο λαός δεν πρέπει να παραπλανηθούν ούτε να πέσουν στην παγίδα να μπουν κάτω από ξένα συμφέροντα, που εξυπηρετεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και ο νέος εργοδοτικός συνδικαλισμός. Οι μάσκες έχουν ήδη πέσει και πρέπει να βγουν άμεσα συμπεράσματα από το κούνημα του δακτύλου και τη λάσπη στο ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ από τη μια, δίπλα στις επιθέσεις φιλίας από την άλλη, όπως και για το τι σημαίνει κυβέρνηση (όπως κι αν ονομάζεται) στο έδαφος του καπιταλισμού.

Καλούμε τους εργαζόμενους να πάρουν μαζικά μέρος στην Πρωτομαγιάτικη απεργιακή συγκέντρωση των ταξικών δυνάμεων, με το ΠΑΜΕ,  στην Πλατεία Βουνακίου στις 10πμ και όχι να γίνουν ουρά μιας κυβέρνησης που υπηρετεί με «αριστερή αξιοπρέπεια» και «περηφάνεια» την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης σε βάρος των συμφερόντων του. Να δώσουν συνολικά τη μάχη για συνδικάτα ισχυρά, ταξικά για την απόκρουση και την ανατροπή της βάρβαρης αυτής πολιτικής.

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
300x250
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση