Άποψη

10/12/16 13:48

τελ. ενημ.: 10/12/16 13:48

Δύο κόσμοι αντίθετοι

«Πρέπει να ανησυχούμε σφοδρά αν σκεφτούμε ότι ο βαθμός της γελοιότητας των εξαγγελιών των ελληνικών κυβερνήσεων είναι αντίστοιχος της σοβαρότητας των εξελίξεων που τις προκαλούν»

Π.Σ 

Οι εξαγγελίες για την έκτακτη παροχή  στους συνταξιούχους που παίρνουν έως 850 ευρώ και αποτελούν 15% του γενικού πληθυσμού ανέρχονται κατά μέσο όρο σε 380 ευρώ ανά συνταξιούχο.

Βαφτίζονται δώρο  (κάποια  στιγμή γράψανε για 13η σύνταξη!)  η έκτακτη ελεημοσύνη στους ληστευθέντες των τελευταίων ετών που σε λίγο καιρό θα αντιμετωπίσουν και άλλη μία μείωση περίπου 800 ευρώ το χρόνο με την μείωση του αφορολόγητου στις 5000 ευρώ το χρόνο.

Αξίζει να σταθούμε στο θράσος του πρωθυπουργού που αφού πριν από τρεις μήνες έκοψε όσες συντάξεις δεν είχαν καταντήσει ελεημοσύνη και άλλα 700 εκατομμύρια από το ΕΚΑΣ στο διάγγελμά του καμάρωσε: «πολλοί, ίσως πάνω από 600.000 συνταξιούχους, θα λάβουν δώρο πολλαπλάσιο της σύνταξης τους» δήλωσε χωρίς να ντρέπεται που 600.000 συμπολίτες μας λαμβάνουν συντάξεις μικρότερες κι από το μισό των  850 ευρώ.

Μιλάμε για ανακύκλωση της φτώχειας με κατεύθυνση την ίση γενικευμένη εξαθλίωση όλων των συνταξιούχων.

Φυσικά ούτε λόγος για φορολογία του πλούτου και των κερδών που στις πολλές  μεγάλες αλλά και μεσαίες επιχειρήσεις δεν βουλιάξανε στ αλήθεια ή εικονικά. Μιλάμε για κέρδη που συνήθως είναι κατά 50% πιο μεγάλα από τον μέσο όρο  της ΕΕ στους ίδιους κλάδους.

Και επειδή τα λογιστικά μπορεί να φαντάζουν αόριστα ας ψάξουμε να δούμε πόσο έχει αγγίξει η κρίση κάποια στρώματα του πληθυσμού που ζουν στα ΒΒΠ («βαριά» βόρια προάστια της Αθήνας αλλά και στα νοτιοανατολικά ) αλλά και σε όλες τις πόλεις της χώρας  μη εξαιρουμένης της Χίου. Αν πάτε στην Αθήνα μπορείτε να δείτε σε βιτρίνες του κέντρου ανδρικά και γυναικεία ρούχα με τιμές που ισοδυναμούν σε 4 και 6 μηνιάτικα του εργαζόμενου στις περισσότερες επιχειρήσεις και δημόσιες υπηρεσίες.

Στις επαρχίες δεν έχουμε πολλά τόσο εξόφθαλμα προκλητικά φαινόμενα. Κι για μικρές πόλεις όπως η Χίος που δεν έχουν τόσο ακριβά καταστήματα υπάρχει το  shopping therapy με μια επίσκεψη κάποιες φορές και αυθημερόν  στην Αθήνα  όπου οι διακριτικοί συμπολίτες μας ακουμπάνε κάποια πενταψήφια ποσά στα ταμεία αυτών των καταστημάτων.

Είπατε τίποτα για την ισότητα των ευκαιριών και το  δικαίωμα  όλων να έχουν πετρέλαιο να ζεσταίνονται; το δικαίωμα να μην βασανίζονται καθημερινά από το άγχος της  ένδειας;

Εγώ πάντως αισθάνομαι ντροπή που νέοι άνθρωποι γύρω μας  αναγκάζονται να εργάζονται για 20 ευρώ το οχτάωρο αντιμετωπίζοντας πολλές φορές την εργοδοτική αναίδεια και αυθαιρεσία.

Και ας μην μας πει κανένας εργοδότης ότι ζει με λιγότερα από αυτά που δίνει σε κάθε υπάλληλο ή εργάτη του και πως θυσιάζεται για να μη χάσουν τη δουλειά τους  γιατί δεν είναι  εποχή για κρύα ανέκδοτα.

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
300x250
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση