Άποψη

14/11/19 12:39

τελ. ενημ.: 14/11/19 12:41

Δύο αιώνες μετά την επανάσταση του 1821 (στη μνήμη όσων έπεσαν υπέρ Πίστεως και Πατρίδας)

Η Πατρίδα μας, με ορατούς και διαρκώς αυξανόμενους τους κινδύνους μιας νέας Εθνικής κρίσης, ετοιμάζεται από τώρα να εορτάσει το 2021 τα διακόσια χρόνια από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Μιάς επανάστασης που, μετά από ΕΠΩΔΥΝΗ “κυοφορία” εννέα ετών, οδήγησε στη “γέννηση” του νεοελληνικού Κράτους. Αυτό, με το όνομα “ΕΛΛΑΣ”, έκανε την πρώτη επίσημη εμφάνισή του την 3η Φεβρουαρίου 1830.

  Τότε ήταν που, με το λεγόμενο “Πρωτόκολλο του Λονδίνου”, οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής εκείνης, ήτοι η Αγγλία, η Γαλλία και η Ρωσία, επικύρωσαν την, ως άνω, διεθνή πράξη, αναγνωρίζοντας την ίδρυση του νέου μικρού και αδύναμου Κρατιδίου, εντός των ορίων του οποίου περιελήφθησαν η Πελοπόννησος, η Στερεά, η Εύβοια και νησιά των Κυκλάδων.

  Την ευτυχή κατάληξη της Επανάστασης του 1821, είναι γνωστό ότι εξασφάλισε, η λεγόμενη Ναυμαχία του Ναυαρίνου (1827), κατά την οποίαν, οι ενωμένοι στόλοι Αγγλίας , Γαλλίας και Ρωσίας, κατανίκησαν τον στόλο των Οθωμανών, τα στρατεύματα των οποίων, ήταν έτοιμα να καταπνίξουν στο αίμα την Ελληνική Επανάσταση, που, στο μεταξύ, είχε εκφυλισθεί σε ένα σκληρό εμφύλιο πόλεμο όμοιο του οποίου η Πατρίδα μας γνώρισε ξανά αμέσως μετά τη λήξη της Γερμανικής Κατοχής. Κάπως έτσι, επιβεβαιώνεται η ιστορική καταγραφή ότι, οι Έλληνες, είμαστε ικανοί για τα πιο σπουδαία κατορθώματα αλλά και για την πιο τραγική “φαγωμάρα” που “τρώει τις σάρκες” του Έθνους μας και υπονομεύει την πρόοδό του.

  Πάντως, και ανεξαρτήτως αυτής της ιστορικής αλήθειας, είναι αξιοσημείωτο ότι, οι υπόδουλοι στους Οθωμανούς επί τετρακόσια (400) χρόνια, πάμπτωχοι και αγράμματοι “ραγιάδες”, υποκινούμενοι και βοηθούμενοι από μορφωμένους και πλούσιους Έλληνες της διασποράς, τόλμησαν να “σηκώσουν κεφάλι” κατά της πανίσχυρης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας της οποίας τα θεμέλια είχαν αρχίσει να “τρίζουν”. Αυτό ακριβώς το γεγονός, του ξεσηκωμού των προγόνων μας, θα πρέπει να εορτασθεί σε όλην την Ελληνική Επικράτεια αλλά και σε κάθε μέρος της Γης όπου υπάρχει Κοινότητα ομογενών. Και πρέπει να εορτασθεί με τρόπο ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ώστε, από τη μιά να αναπληρώσουμε το “κενό ιστορικής γνώσης και μνήμης” που μας διακρίνει και από την άλλη να διδαχθούμε από τα λάθη των προγόνων μήπως και πάψουμε να τα επαναλαμβάνουμε.

  Σε κάθε περίπτωση βέβαια, είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι, η “μικρή αλλά έντιμη Ελλάς”, στο διάβα των 200 ετών, παρά τους πολέμους, τους εμφύλιους σπαραγμούς, τις δικτατορίες και τα συχνά στρατιωτικά κινήματα, τις κατοχές και τις χρεοκοπίες, αφού σταδιακά έφθασε στα τωρινά της σύνορα, έγινε ισότιμο μέλος των Κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ζώνης του Ευρώ, σήμερα δε, μετά από την πρόσφατη δεκαετή οικονομική κρίση, κατέχει τη 40η θέση μεταξύ των 194 Κρατών της Υφηλίου όσον αφορά το ετήσιο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) ενώ, εν μέσω κρίσης, κατατάχθηκε στην 29η θέση Παγκοσμίως όσον αγορά τους δείκτες ποιότητας ζωής, έχοντας να επιδείξει λαμπρά κατορθώματα στους τομείς της ποίησης, της καλλιτεχνικής δημιουργίας, της επιστήμης αλλά και των αθλητικών επιδόσεων.

  Βέβαια, επειδή αυτά και μόνο δεν αρκούν για διαφύλαξη της ελευθερίας και της Εθνικής ανεξαρτησίας αλλά και για αποτελεσματική προστασία των νομίμων δικαιωμάτων της Πατρίδας μας σε στεριά, θάλασσα και αέρα και επειδή όλα αυτά (ελευθερία, ανεξαρτησία, δικαιώματα) απειλούνται συνεχώς από την ολοφάνερη ΕΠΕΚΤΑΤΙΚΟΤΗΤΑ της Τουρκίας, θα πρέπει:

ΠΡΩΤΟΝ να αποκτήσουμε μικροί και μεγάλοι ΣΩΣΤΗ και ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ (όχι μόνο τυπική μόρφωση) μέσω της οποίας θα καλλιεργηθεί η αληθής έννοια της φιλοπατρίας, η ανάγκη υπακοής στους νόμους, ο σεβασμός έναντι των συνανθρώπων και των δικαιωμάτων κάθε τρίτου, ο σεβασμός και η προστασία του δημόσιου-κοινόχρηστου χώρου και του περιβάλλοντος (φυσικού, δομημένου και πολιτιστικού) και βεβαίως η απόκτηση από ΟΛΟΥΣ φορολογικής συνείδησης.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ να επιτύχουμε όλοι, μικροί και μεγάλοι την απαραίτητη ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ, αναγνωρίζοντας τα “δυνατά και αδύνατα” χαρακτηριστικά του ατομικού και συλλογικού μας βίου και τις συνέπειες αυτών, μήπως και οδηγηθούμε σταδιακά στηνυπερίσχυση του “ΕΜΕΙΣ” έναντι του “ΕΓΩ”.

ΤΡΙΤΟΝ να νοιώσουμε όλοι οι Έλληνες, ό,που γης, ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ για ό,τι έχουμε επιτύχει ως Λαός στο διάβα αιώνων και έτσι να οδηγηθούμε ξανά στην αναγκαία ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ η οποία, χωρίς σπέρματα άγονου και περιττού εθνικισμού, θα αναστηλώσει το κλονισμένο, από την πρόσφατη οικονομική κρίση, ΗΘΙΚΟ μας.        

   Εξυπακούεται ότι, τα παραπάνω, για να επιτευχθούν, απαιτούν χρόνο, χρήμα, σωστό εκπαιδευτικό σύστημα και αποκήρυξη του “ΩΧΑΔΕΡΦΙΣΜΟΥ” από όλους.

Προϋποθέτουν υπεύθυνες και τολμηρές πολιτικές, πνευματικές και επιχειρηματικές ηγεσίες οι οποίες, με αίσθημα  Εθνικής ευθύνης, θα ανορθώσουν την οικονομία μας και θα ενισχύσουν τάχιστα και αποτελεσματικά την αποτρεπτική ισχύ των Ενόπλων Δυνάμεων της Χώρας μας διασφαλίζοντας ταυτόχρονα στο εσωτερικό την κοινωνική ηρεμία και συνοχή.

   Αν αυτούς τους στόχους τους επιτύχει η Πατρίδα μας και μάλιστα υπό την συνεχή και ασφυκτική πίεση της Τουρκίας και του Προσφυγικού-μεταναστευτικού προβλήματος, θα είναι σα να συνεχίζει επιτυχώς τον τιτάνιο αγώνα που άρχισαν οι φτωχοί και αγράμματοι αγωνιστές  του 1821 και βεβαίως θα αποτελέσει το καλύτερο ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ όσων θυσιάστηκαν στα πεδία των μαχών, από τότε έως πρόσφατα, χάρη της Ελευθερίας μας.

   Κλείνοντας το σημερινό σημείωμα, θέλω να τονίσω τον καθοριστικό ρόλο που μπορούν και πρέπει να διαδραματίσουν όλα τα Μ.Μ.Ε. (κεντρικά και περιφερειακά) καθώς και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για μια νέα ΕΘΝΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ, της μόνης ικανής να αποκρούσει επιτυχώς κάθε ξένη επιβουλή κατά της Πατρίδας μας.

 

 

 

 

 

 

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
300x250
Διαφήμιση