Άποψη

15/3/16 9:39

τελ. ενημ.: 15/3/16 9:39

Άλλη μία φωνή. Μακάρι όχι «εν τη ερήμω»

Αφορά την οδική συμπεριφορά. Αφορμή τα αλλεπάλληλα τροχαία δυστυχήματα μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα. Αναρωτιέται κανείς τι συμβαίνει σε εμάς, και πού βαδίζουμε σαν κοινωνία και σαν άτομα. Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες παραβάσεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, που συχνά έχουν τραγικά αποτελέσματα. Νέα παιδιά τραυματίζονται, οδηγούνται στην αναπηρία ή χάνουν άδικα και πρόωρα της ζωή τους, βυθίζοντας στο πένθος και την απόγνωση τις οικογένειές τους.

Αν κατοικείτε σε οδό με μονοδρόμηση, πρέπει βγαίνοντας να κοιτάζετε πρώτα, όχι από εκεί που έρχονται τα οχήματα αλλά από την άλλη, διότι μπορεί να πέσει πάνω σας κάποιο μηχανάκι  χωρίς να το πάρετε είδηση.

Συμβαίνει συχνά αυτό, κι όταν λες στα παιδιά, γιατί το κάνουν, σου λένε χαλαρά «Έλα μωρέ, δυο βήματα είναι, δεν είναι τίποτα, δεν περνάει κανένας». Όμως το κακό μπορεί να συμβεί στο ένα βήμα και στο κλάσμα του δευτερολέπτου.

Βλέπουμε συχνά οδηγούς, κυρίως δικύκλων, να τρέχουν με το κράνος κρεμασμένο κάπου στη μηχανή, με καφέ στο ένα χέρι, με τσιγάρο στο στόμα και ακουστικά στα αυτιά για το τηλέφωνο ή τη μουσική μέσω τηλεφώνου, μέσα σε δρόμους όπου κυκλοφορούν αυτοκίνητα, πεζοί, παιδιά και ζώα, όπως σκύλοι και γατιά, μέσα στην πόλη και όχι μόνο. Ούτε ο Μέγας Ναπολέων δε θα άντεχε σε τόσες προκλήσεις.

Με την ευκαιρία να αναφερθώ και σε κάποιες άλλες συνήθειες που προσβάλλουν το επίπεδο του πολιτισμού μας. Εννοώ τα πλαστικά ποτήρια του καφέ που μετά τη χρήση εκπαραθυρώνονται από εν κινήσει αυτοκίνητα, ή τα αποτσίγαρα ή ότι άλλο δε μας χρειάζεται πλέον. Αυτά όμως, πέρα από το ότι ρυπαίνουν το περιβάλλον, μπορεί να βάλουν σε κίνδυνο τη ζωή άλλων οδηγών. Ο καθένας το καταλαβαίνει αυτό και δε νομίζω ότι χρειάζεται ανάλυση.

Όλα αυτά γράφονται από ενδιαφέρον και αγάπη για τον τόπο μας και ιδιαίτερα για τους νέους ανθρώπους του τόπου μας, που έχουν τη ζωή μπροστά τους και πρέπει να τη διαφυλάξουν «ως κόρη οφθαλμού» και να την αξιοποιήσουν. Χρειάζεται πιο πολλή συγκέντρωση, πιο πολλή σοβαρότητα, πιο πολύς σεβασμός και αγάπη για τη ζωή. Γι’ αυτό μην «παρκάρετε» το κράνος στο μηχανάκι, αλλά φορέστε το στο κεφάλι σας. Πιείτε τον καφέ σας όχι τρέχοντας πάνω σε μηχανές αλλά «σαν άνθρωποι». Μην παριστάνετε το Ναπολέοντα, προσπαθώντας να τα κάνετε όλα μαζί, γιατί δε γίνεται, ειδικά πάνω στις μηχανές.

Τέλος πάντων κάνετε αυτό που σας χαροποιεί και σας ανακουφίζει, αλλά με έγνοια για τη ζωή σας και τη ζωή των άλλων. Αυτό είναι βασική υποχρέωση όλων μας.

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
300x250
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση