Παρελθόν

6/11/20 17:41

τελ. ενημ.: 6/11/20 17:41

Δρίμακος: Σύμβολο των καταπιεσμένων της αρχαιότητας

Ο Χιώτης δούλος - πρόδρομος του Σπάρτακου

Μπορεί οικουμενικά και διαχρονικά ως σύμβολο αντίστασης κατά της καταπίεσης και της καθεστηκυίας τάξης να έχει καθιερωθεί ο εκ Θράκης Σπάρτακος των ρωμαϊκών χρόνων, αιώνες όμως πριν, στη Χίο της αρχαιότητας, καταγράφηκε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες εξεγέρσεις, η αντίσταση του δούλου Δρίμακου. Πρόκειται βεβαίως για τον κεντρικό ήρωα του ιστορικού μυθιστορήματος «Ο δρόμος της φωτιάς» του εκπαιδευτικού συμπολίτη μας Μάρκου Κάβουρα, έργο που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις αλφα πι το 2019.

Ο Δρίμακος κατά Θεόπομπο

Γράφει ο Θεόπομπος στην 17η των ιστοριών του, πως οι Χιώτες ήταν οι πρώτοι που αγόρασαν δούλους. Πριν από αυτούς είχαν δούλους οι Σπαρτιάτες και οι Θεσσαλοί, αλλά από Έλληνες που κατοικούσαν πριν τα μέρη που καταλάμβαναν. Οι μεν υποδούλωσαν τους Αχαιούς, οι δε τους Περραιβούς και τους Αινιάνες, τους οποίους αποκάλεσαν Είλωτες οι πρώτοι και Πενέστες οι Θεσσαλοί. Αλλά οι Χιώτες πήραν βάρβαρους δούλους, και τους πλήρωσαν…. «Εγώ όμως λέω πως με αυτό, οι Χιώτες εξόργισαν τους θεούς. Γιατί, χρόνια μετά, έγινε πόλεμος με τους δούλους τους», ισχυρίζεται ο Θεόπομπος. Ο Δρίμακος ήταν δούλος στην αρχαία Χίο, που παιδί όταν οι Σπαρτιάτες νίκησαν την πατρίδα του, τη Μεσσηνία, πήραν όλους τους άντρες για σκλάβους. Στον μεγάλο σεισμό της Σπάρτης το αφεντικό του τον πούλησε σε έναν Χιώτη ελαιοκτηματία. Εκείνη την περίοδο, σημαντικός αριθμός δούλων αποσκίρτησε και κατέφυγε στα βουνά, όπου και εγκαταστάθηκαν. Αρχηγός αυτών των πρώην δούλων ήταν ο Δρίμακος, έμπειρος στα πολεμικά, κατόρθωσε να συνενώσει και να εκγυμνάσει πολλούς από τους διαφυγόντες. Με αρχηγό τον ίδιο διαφέντευαν την ύπαιθρο, κατορθώνοντας να στήσουν δική τους επικράτεια έξω από τα επίσημα τείχη.

Ρομπέν των Δασών ή... «Προστάτης»

Μετά από πολλές μάχες, οι κάτοικοι της Χίου συμφώνησαν να κάνουν ανακωχή με τον Δρίμακο, υπό τον όρο να πληρώνουν ένα ποσό κάθε χρόνο, ώστε η περιουσία και η ζωή τους να μην κινδυνεύει. H παραχώρηση που έκανε από την πλευρά του ο αρχηγός των δούλων ήταν να μη δέχεται άλλους που δραπέτευαν από κτήματα και αφέντες. Έθεσε μόνο τον όρο να μην κινδυνεύει η ζωή τους!

Πριν τη συμφωνία αυτή, η όποια λεία των επιδρομών, μοιράζονταν σε φτωχούς αδυνάτους. Επί πολλά έτη το νησί έζησε ειρηνικά με την προαναφερθείσα συμφωνία, όμως οι κάτοικοι αθέτησαν το λόγο τους.

Δίκαιος και αυστηρός

Aπό την εποχή του περίφημου Δρίμακου έμεινε και η παροιμιώδης φράση ότι οι Xιώτες «αγόρασαν αφεντικό». Πήραν δηλαδή από τα αρχαία παζάρια δούλους που τελικά έγιναν αφεντικά τους.
Ο Νυμφόδωρος ο Συρακούσιος στον Ασίας περίπλου, λέει τα εξής: «Το σκάνε οι δούλοι των Χιωτών και, μαζεμένοι πολλοί, ξεκινώντας από τα βουνά, καταστρέφουν τα αγροκτήματα, μια που το νησί είναι κακοτράχαλο και δασωμένο. Λίγο πριν τον καιρό μας, οι Χιώτες εξιστορούν για έναν δούλο που το έσκασε και ζούσε στα βουνά. Ήταν παλικάρι, και διοικούσε τις πολεμικές ομάδες των δραπετών με επιτυχία, σα να ήταν βασιλιάς με στρατό». Βλέποντας οι δούλοι πως οι Χιώτες τα αποδέχτηκαν αυτά με ευχαρίστηση, δεν το έσκαγαν πια συχνά, γιατί φοβότανε την κρίση του Δρίμακου. Και όσοι δραπέτες έμεναν μαζί του, φοβόταν πιο πολύ αυτόν, παρά τους αφέντες τους, πειθαρχώντας σε αυτόν σα να ήταν στρατηγός. Μόνο που με τα χρόνια οι διοικούντες την πόλη αθέτησαν τη συμφωνία και προκύρηξαν με πολλά χρήματα σε όποιον τον συλλάβει ή φέρει το κεφάλι του.

Ηρωικό τέλος, δικαίωση

Γέρος πλέον ο Δρίμακος, κάλεσε τον -κατά μία πηγή- εραστή του και του ζήτησε: «Από όλους τους ανθρώπους εγώ σε αγάπησα πιο πολύ. Εσύ είσαι ο δούλος μου, ο γιος μου, και όλα τ’ άλλα. Εμένα πέρασε η ζωή μου, έζησα αρκετά, εσύ είσαι νέος και έχεις να ζήσεις χρόνια ωραία. Τι πρέπει λοιπόν; Να γίνεις σωστός και ωραίος άντρας. Αφού λοιπόν το κράτος της Χίου δίνει σε όποιον με σκοτώσει πολλά χρήματα, και υπόσχεται να τον ελευθερώσει, εσύ πρέπει να μου πάρεις το κεφάλι, να το πας στην πόλη, να πάρεις τα χρήματα και να ζήσεις καλά.» Έφερνε αντίρρηση ο νεαρός, αλλά τον έπεισε και το έκανε. Παίρνοντας τα λεφτά της επικήρυξης έθαψε το σώμα του δραπέτη και πήγε στην πατρίδα του. Όμως οι Χιώτες, συνέχισαν να ληστεύονται και να αδικούνται από τους δούλους τους οπότε θυμήθηκαν την επιείκεια του σκοτωμένου, του έκαναν ηρώο και τον ονόμασαν «Ευμενή Ήρωα». Σε αυτόν θυσίαζαν ενώ πολλοί ισχυρίζονταν ότι ο Δρίμακος εμφανιζόταν στα ονειρά τους να τους ειδοποιεί για όσα τους ετοιμάζουν οι εξεγερμένοι δούλοι. Οι τελευταίοι πάντα θυσίαζαν σε αυτόν, πηγαίνοντας στο ηρώο του!

(Πηγές οι ιστοσελίδες : https://arxaia-ellinika.blogspot.com, https://atexnos.gr , https://el.wikipedia.org/wiki)

 

 

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση