Παραπολιτικά

30/3/16 17:17

τελ. ενημ.: 30/3/16 17:17

Ποιον ωφελεί τελικά η εξαγορά του Αίπους;

Έχει κυλίσει τρίμηνο από τότε που ο «π» αποκάλυπτε το σχέδιο πώλησης του τουριστικού χωριού του Αίπους στην «Κιβωτό του Αιγαίου». Ήρθαν σταδιακά στην επιφάνεια τμήματα του σχεδίου κι άρχισαν στις δημόσιες συνεδριάσεις να εκφράζονται και οι επιφυλάξεις των δημοτικών συνδυασμών.

Πιο … αντιδραστική η στάση της Λαϊκής Συσπείρωσης, για τον ιδιαίτερο τοπικό λόγο πως η υπόθεση αφορά το Βροντάδο, χωρικό σημείο που θεωρείται το ψωμοτύρι της. Έχει θητεύσει και ο Μ. Σκούφαλος και η πλειοψηφία των στελεχών της στα Ομηρουπολίτικα δημοτικά έδρανα και δικαιολογούνται να έχουν και μεγαλύτερη γνώση επί των θεμάτων που ανακύπτουν και μεγαλύτερη ευαισθησία.

Τα αντεπιχειρήματα που προβάλει η ΛΑ.Σ. δεν στερούνται ορθότητας. Το τελικό τίμημα εκ πρώτης όψεως φαντάζει μικρό για μια τέτοια μεταβίβαση. Δεν λαμβάνει όμως υπόψη την παράμετρο εξυγίανσης της «Προμηθευτικής», σημερινού ιδιοκτήτη της έκτασης. Η «Προμηθευτική» έχει νοικιάσει τις εγκαταστάσεις του τουριστικού χωριού στην «Κιβωτό», ουσιαστικά καλύπτοντας με το ενοίκιο τον ΕΝΦΙΑ που θα όφειλε να καταβάλει. Το κατάστημα ειδών οικοδομής το έχει πουλήσει, τα έσοδα από τις ανεμογενήτριες είναι πενιχρά κι όλα τα υπόλοιπα που διαχειρίζεται (σπήλαια – Δασκαλόπετρα) κατατάσσονται σ’ αυτό που ονομάζουμε «τρίχες κατσαρές» για να σηκώσουν το φορτίο βιωσιμότητας μιας δημοτικής επιχείρησης με προσωπικό και οφειλές σε τράπεζες.

Με την πώληση του Αίπους στην «Προμηθευτική» παρέχεται μια δεύτερη ευκαιρία. Απαλλαγμένη από οικονομικά βάρη του παρελθόντος έχει τη δυνατότητα να σχεδιάσει την προοπτική της για το μέλλον. Η οποία πια δεν θα έχει διαχειριστικό – επιχειρηματικό χαρακτήρα αλλά θα λειτουργεί ως αναπτυξιακό εργαλείο για το Δήμο και τις δομές του.

Ας μη ζούμε σε ουτοπία. Το τουριστικό χωριό ήταν ο εφιάλτης της «Προμηθευτικής». Της στέρησε ευκαιρίες να απλώσει τη δραστηριότητα της απομυζώντας πόρους για την κατασκευή ή τη συντήρησή του που τους βρήκε από δανεισμό. Ασήκωτο «φορτίο» θα ήταν αν δεν βρίσκονταν, ως από μηχανής Θεός, η λύση της «Κιβωτού» για να καλύπτει στοιχειωδώς τις απαιτήσεις του κράτους. Τότε όλοι θα μιλούσαμε για ένα περιουσιακό στοιχείο σε διαρκή υποτίμηση, καθώς θα το φωτογραφίζαμε να καταρρέει αβοήθητο.

Βγάζοντας από πάνω της το «φορτίο», ολόκληρο κι όχι με δόσεις, της ανοίγεται μια δεύτερη πόρτα. Συν φυσικά η μόνιμη κατοίκηση της «Κιβωτού» στο Βροντάδο, με όλα τα ευεργετήματα που συνεπάγεται. Ασφαλιστικές δικλίδες ασφαλώς χρειάζεται να μπουν για όλους. Σ’ αυτές να επιμείνει ο Δήμος, η «Προμηθευτική» και η «Κιβωτός». Η συμφωνία όμως, αν ολοκληρωθεί, θα είναι επ’ ωφελεία όλων και προπαντός της «Προμηθευτικής». Χωρίς αυτήν δεν έχει επόμενη μέρα. 

Δείτε επίσης