Ειδήσεις

4/7/12 11:23

τελ. ενημ.: 5/7/12 9:54

Κοντά είναι δεν πεταγόμαστε; Γιατί αν περιμένουμε εδώ…

 
Από πού να αρχίσεις και που να τελειώσεις. Γιώργος Κιμούλης στον «Δον Ζουάν», Χρήστος Δάντης, οι Γεράσιμος Ανδρεάτος και Γιώτα Νέγκα σε μια συναυλία αφιέρωμα στα 90 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Βαγγ. Κονιτόπουλος στο νησιώτικο, Μαρινέλλα και Νατάσσα Θεοδωρίδου, Κώστας Χατζής για τα 50 χρόνια προσφοράς του στο ελληνικό τραγούδι, αλλά και Βασίλης Παπακωνσταντίνου για τους πιο ροκ. «Να ζει κανείς ή να μη ζει;», με την Κάτια Δανδουλάκη και το Γιάννη Τσιμιτσέλη, «Αγγέλα Παπάζογλου» με την Άννα Βαγενά και Διον. Τσακνής με Γ. Μηλιώκα και Ν. Ζιώγαλα.
Κουραστήκατε; Μάριος Φραγκούλης αλλά και Ματθαίος Γιαννούλης, οι «Ιππής» με τους Πέτρο Φιλιππίδη και Γιάννη Ζουγανέλη, ο «Οδυσσεβάχ» της Ξένιας Καλογεροπούλου. Η θεατρική παράσταση «Το μεγάλο μας τσίρκο» με το Γιώργο Αρμένη, αλλά και συναυλία της Άλκηστης Πρωτοψάλτη και του Στέφανου Κορκολή. Όλα τούτα, μαζί με πλήθος τοπικών εκδηλώσεων, τη Γιορτή της Θάλασσας, τη Γιορτή της Σαρδέλας, το Φεστιβάλ Ελληνικών Παραδοσιακών Χορών στο Κάστρο Μολύβου, το Διεθνές Θερινό Σχολείο «Πολιτισμοί, μεταναστεύσεις, σύνορα», που γίνεται σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Μετανάστευσης του Άμστερνταμ και το Ολλανδικό Ινστιτούτο της Αθήνας.
Είναι ελάχιστες μόνο – πιστέψτε το – από τις εκδηλώσεις του γειτονικού «Λεσβιακού Καλοκαιριού 2012». Τη διοργάνωση έχει ο Οργανισμός Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού του Δήμου Λέσβου.
Χρειάζεται να γίνει αντίστοιχη σύγκριση; Αρχές Ιουλίου κι αν δεν φυσήξει «αξάνεμος» απ’ την ιδιωτική πρωτοβουλία των Καλαμωτούσων δεν πρόκειται να δούμε ή να ακούσουμε τίποτα με πρωτοβουλία του Δήμου. Το δίπολο Νομικό Πρόσωπο Πολιτισμού κ.λπ. και Ομήρειο μέχρι σήμερα δεν έχει οργανώσει τίποτα επισήμως, με την αιτιολογία ότι δεν υπάρχει χρήμα. Δικαιολογία που δεν ευσταθεί, αν δεχθούμε ότι ο Δήμος Λέσβου ένα χρόνο πριν αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα αποπληρωμής των υπαλλήλων του. Να τους έτυχε το Τζόκερ δεν το νομίζω. Απλά, έχουν κατρακυλήσει οι απαιτήσεις των καλλιτεχνών και οι περισσότερες από τις εκδηλώσεις έχουν ρίσκο για τους ίδιους, με το Δήμο να παραχωρεί απλώς τις εγκαταστάσεις του, αν δεν επιθυμεί ο ίδιος να ρισκάρει.
Αναλαμβάνοντας απλό συντονιστικό ρόλο, πετυχαίνει να δίνει ένα πρόσθετο επιχείρημα πολιτιστικής δροσιάς στο γειτονικό νησί και μεγάλο κίνητρο για την αύξηση της επισκεψιμότητας του. Τόσο δύσκολο ήταν να κάνουμε κάτι αντίστοιχο στη Χίο;