Κοινωνία

3/8/15 17:25

τελ. ενημ.: 4/8/15 15:12

Σταυροβελονιά και κομποβελονιάστο Citrus

ΠΟΛΛΕΣ ΚΥΡΙΕΣ ΣΥΝΔΥΑΖΟΥΝ ΤΟ ΤΕΡΠΝΟ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΩΦΕΛΙΜΟΥ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΕΝΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΛΕΞΙΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΘΑΛΠΩΡΗ ΤΟΥ CITRUS

Η κρίση δεν τις έχει επηρεάσει οικονομικά, άλλωστε πόσο κοστίζει να πάρεις μερικούς μουλινέδες. Τα άλλα σύνεργα του κεντήματος, όπως βελόνες , καμιά  δακτυλήθρα, πατρόν, περιοδικά, είναι σχεδόν πάγιες και φθηνές αγορές. Αλλά εκτός από δημιουργικό χόμπι, το κέντημα είναι και μεγάλη ψυχολογική τόνωση.

 Οι κυρίες που κάθονται στη σκιά των πεύκων, στην ατμοσφαιρική αριστοκρατική αυλή του  Citrus, προκαλούν την περιέργεια όλων. Αφοσιωμένες στο κέντημα τους, δείχνουν ότι απολαμβάνουν τις στιγμές, συνδυάζοντας το τερπνό καφεδάκι ή άλλο ηδύποτο, με το ωφέλιμο,  το  μάθημα κεντήματος. Το ευχάριστο είναι ότι στην παρέα υπάρχουν και δύο νέα κορίτσια,  απόδειξη ότι το κέντημα υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει, αφού διαμορφώνεται μια τάση επιστροφής…στο μέλλον με παραδοσιακές κοινωνικές και δημιουργικές δεξιότητες.

Το πρόγραμμα

Η σύναξη δεν είναι τυχαία και ευκαιριακή. Κάθε Πέμπτη απόγευμα 17.00 με 19.00 το χειμώνα και 18.00 με 20.00 το καλοκαίρι στις φιλόξενες εγκαταστάσεις του Citrusστην περιοχή του Γκιάζου, βρίσκουν στέγη γύρω στις 30 “μαθήτριες” και οι δασκάλες που διδάσκουν κέντημα και πλέξιμο.

Βέβαια σχεδόν…ποτέ δεν τηρούν το εκπαιδευτικό ωράριο, αφού απορροφώνται με τις κατασκευές τους και το ….“παραβιάζουν ασύστολα”. Στην πραγματικότητα λειτουργούν παρεϊστικά. Η δασκάλα ΡάνιαΛεοντσίνη διδάσκει τα διαφορετικά είδη του κεντήματος, ανάλογα με το πρόγραμμα, ή δείχνει πως θα επιδιορθώσουν ένα παλιό φθαρμένο κέντημα και οι  “μαθήτριες”  Αγγελική Μανέλη, Ρούλα Καβάφη, Πόπη (Μέλπω) Παΐδα,  Πίτσα  Φραγκομίχαλου και Αγγελική Αργυρούδη ακολουθούν τις υποδείξεις της.Άρχισαν με απλά, συνέχισαν  με πιο σύνθετα και  τώρα δουλεύουν ακόμη και πολύ δύσκολα κεντήματα, από το πιο μικρό έως και το πιο μεγάλο.  Οι “μαθήτριες” κεντάνε  κοφτό, σταυροβελονιά, ανεβατό, μπρετόν, λασσέ, μωσαϊκό, αζούρ, και  με βελονάκι. 

Υπομονή

Οι συνθήκες του μαθήματος είναι εξαιρετικές. Το χειμώνα στεγάζονται σε μια από τις αίθουσες του πολυχώρου και το καλοκαίρι απολαμβάνουν τη δροσιά και την αισθητική αύρα της μεγάλης αυλής, μπροστά στο μάγγανο,  τη στέρνα και το νεοκλασικό κιόσκι.         «Αυτή η ενασχόληση θέλει υπομονή, επιμονή και καλλιτεχνική αίσθηση και αισθητική, δεν μπορείς να ασχοληθείς με αυτό, αν δεν έχεις αυτά τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα», μας λέει η δασκάλα Ρ. Λεοντσίνη, η οποία παρά το ότι είναι σχετικά μικρή σε ηλικία “κάνει παπάδες” με τα επιδέξια χέρια της.

«Το κέντημα  δεν έχει πολλά έξοδα, αλλά δεν είναι απλή υπόθεση. Πρέπει πρώτα να σχεδιάσεις, να αντιγράψεις ή να φανταστείς αυτό που θέλεις να κάνεις και να το αποτυπώσεις στον καμβά, στο χαρτί ή σε όποιο άλλο υλικό δουλεύεις κάθε φορά, ανάλογα. Στη συνέχεια το ακολουθείς βελονιά-βελονιά ανάλογα με την τεχνική  του κάθε κεντήματος. Ο χρόνος ολοκλήρωσης εξαρτάται από πολλές παραμέτρους. Το μέγεθος, το σχέδιο, την τεχνική, τις ώρες που αφιερώνεις κάθε μέρα. Στην καλύτερη περίπτωση αρκούν τρείς-τέσσερις μέρες, αλλά πολλές φορές απαιτούνται εβδομάδες και  μήνες» συμπληρώνει.

Το μέλλον

Η Ρ. Λεοντσίνη δηλώνει αισιόδοξη και για το μέλλον της παράδοσης μας.

«Μετά από κάποιες δεκαετίες κρίσης, αρχίζει να πνέει ένα μελτεμάκι αισιοδοξίας, αρκετά κορίτσια ασχολούνται με το κέντημα, είναι αυτή η τάση επιστροφής στις ρίζες μας, ίσως και η αλλαγή νοοτροπίας που φέρνει η ωριμότητα που δεν έχει σχέση με την ηλικία».

Μη σας φανεί παράδοξο αλλά το κέντημα δεν είναι  αποκλειστικά γυναικείο προνόμιο. Ασχολούνται και άνδρες. Λίγοι βέβαια, αλλά ασχολούνται.

«Πρόσφατα δίδαξα σε μια ημερίδα, όπου υπήρχε και ένας κύριος. Νόμιζα ότι συνόδευε τη γυναίκα του, αλλά συνειδητοποίησα ότι κεντούσε και εκείνος όταν μοίρασα υλικό και δεν του έδωσα. Ήλθε και μου λέει «εμένα με αφήσατε απέξω , δεν θα μου δώσετε υλικό;».

Αιφνιδιάστηκα, του ζήτησα συγνώμη, του έδωσα και διαπίστωσα μάλιστα ότι ήταν και αρκετά ανταγωνιστικός».

Οι  αριστούχες “μαθήτριες”είχαν να πουν μόνο καλά λόγια για τη δασκάλα και το χώρο που τις φιλοξενεί.Το μάθημα της ημέρας τελείωσε…νύχτα. Έβαλαν την τελευταία βελονιά, ήπιαν την τελευταία γουλιά του καφέ τους, μάζεψαν την απλωμένη πραμάτεια  και ανανέωσαν το ραντεβού τους για την επόμενη εβδομάδα.

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση