Συγκλονιστικές είναι οι καταθέσεις των εργαζομένων του Νοσοκομείου Χίου για τις εφιαλτικές ώρες που ακολούθησαν το πρόσφατο ναυάγιο, το οποίο κόστισε τη ζωή σε 15 ανθρώπους. Στις πρώτες γραμμές βρέθηκε το σύνολο του προσωπικού, δίνοντας έναν αγώνα με τον χρόνο και τις αντοχές τους για να σωθούν οι τραυματίες.
Την πρωτοφανή κατάσταση που επικράτησε από την πρώτη στιγμή περιγράφει η Μαρία Σαραντινίδου, υποδιευθύντρια της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας και αντιπρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων, η οποία, αν και δεν κατάφερε να φτάσει άμεσα στο νοσοκομείο, κατέθεσε την εμπειρία της από την κατάσταση που επικρατούσε:
«Η εμπειρία μας από το 2015, με τα τότε ναυάγια, μας είχε προετοιμάσει για το σοκ και τη συναισθηματική φόρτιση. Όμως τότε είχαμε πνιγμούς. Αυτήν τη φορά ήταν ξεκάθαρο ότι έχουμε να κάνουμε με βαριά τραυματίες».
Η ίδια σημειώνει ότι το προσωπικό ήταν σε απόλυτη κινητοποίηση, σε όλα τα επίπεδα, ακόμη και χωρίς ειδοποίηση:
«Ήταν εδώ όλο το νοσοκομείο, από τον διοικητή μέχρι τους διοικητικούς υπαλλήλους. Δεν προλάβαμε να ειδοποιήσουμε καν».
Ο Γιάννης Κουτσοδόντης, νοσηλευτής και μέλος του σωματείου εργαζομένων, βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στον χώρο του νοσοκομείου και περιγράφει το σκηνικό ως σκηνικό πολέμου:
«Ήτανε όλο το νοσοκομείο εδώ. Και ευτυχώς υπήρχε το προσωπικό. Δηλαδή υπήρχαν άνθρωποι που μείναν από τις τρεις το μεσημέρι μέχρι τις πέντε το πρωί. Συνεχόμενα. Επίσης υπήρχαν άνθρωποι που ήρθαν πρωί και φύγανε από το σπίτι τους. Μόνοι τους. Έτσι καταφέραμε και βγάλαμε όλη τη δουλειά. Ήτανε πολύ βαριά περιστατικά. Μοιάζανε όλα με πολύ βαριά τροχαία».
«Δυστυχώς μία πρόσφυγας δεν τα κατάφερε και πέθανε στην εντατική. Οι άλλοι είναι σε καλή κατάσταση. Τρεις στην εντατική. Εξιτήριο δεν έχει πάρει κανείς. Από όσα ξέρω μέχρι τώρα».
Ιδιαίτερα ανήσυχος εμφανίστηκε ο Γ. Κουτσοδόντης και για τις συνθήκες του ναυαγίου:
«Κοιτάξτε, αυτό είναι σύγκρουση ξεκάθαρα. Είναι σαν τροχαίο, είναι σύγκρουση. Τώρα πώς έγινε και τι έγινε, απλά είναι λίγο περίεργο το πώς ακούγεται. Δηλαδή πήγαν οι πρόσφυγες με τη βάρκα, με 40 άτομα και χτυπήσαν όλοι. Κάπως περίεργο είναι».
Από τη δήλωσή του δεν λείπει και η αιχμή για την απουσία καταγραφής μέσω καμερών:
«Επίσης δεν λειτουργούσαν οι κάμερες. Δηλαδή τι θα πει δεν λειτουργούσαν οι κάμερες; Σε εμάς υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες που ακολουθείς. Αν είναι κανόνας, αν δεν είναι κανόνας, εντάξει. Αλλά έτσι θα λυθούν και απορίες».
Ο επίλογος του Γιάννη Κουτσοδόντη είναι μια κραυγή ανθρωπιάς και αγανάκτησης, που απηχεί τις σκέψεις και τα συναισθήματα όλων όσοι ήρθαν αντιμέτωποι με το ανθρώπινο δράμα:
«Το ζητούμενο δεν είναι όμως αυτό. Γιατί όλοι είμαστε υπάλληλοι. Και δουλεύουμε. Και είμαστε και άνθρωποι. Το ζητούμενο είναι ότι αυτή τη στιγμή πνιγήκαν 15 άνθρωποι. Μεταξύ αυτών και μικροί. Και είναι 10 παιδιά στην παιδιατρική. Εκ των οποίων ευτυχώς δεν είναι κανένας πολύ πολύ σοβαρά. Αυτά δεν πρέπει να γίνονται. Πρέπει να υπάρξει μια λύση. Δεν μπορεί να πνίγονται. Τουλάχιστον στο δικό μου όνομα άνθρωποι δεν πρέπει να πνίγονται».
Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.