Κοινωνία

23/4/15 17:47

τελ. ενημ.: 24/4/15 11:29

Ιστορική υποτίμηση

ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΥΠΟΒΑΘΜΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΜΒΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΩΝ ΣΦΑΓΩΝ ΤΗΣ ΧΙΟΥ

Οι ιστορικοί συμφωνούν. Η ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου και οι σφαγές της Χίου υπήρξαν τα θεμέλια του κλίματος φιλελληνισμού στις ευρωπαϊκές χώρες, εκείνα που διόγκωσαν το κλίμα συμπάθειας στον ξεσηκωμένο ελληνικό λαό και ώθησαν, με καθυστέρηση, τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να στηρίξουν τη χώρα μας στην καθοριστικής σημασίας ναυμαχία του Ναυαρίνου.

Η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της χώρας τιμά με το δέοντα σεβασμό τα γεγονότα του Μεσολογγίου τις πλείστες των περιπτώσεων παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, εκπροσώπων της κυβέρνησης, έως και ευρωπαίων πρεσβευτών. Εδώ; Δέσποτας, αντιπεριφερειάρχης, δήμαρχος και πολλοί μας πέφτουν. Μεταξύ γνωστών και φίλων γιορτάζεται και φέτος στον Ανάβατο η Επίσημη Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων των Σφαγών του 1822.

Κάποια χρόνια πριν πετύχαμε την καθιέρωση του εορτασμού με Προεδρικό Διάταγμα. Σ’ αυτό προβλέπονταν ο εκ περιτροπής εορτασμός του, μια χρονιά στον Ανάβατο, μια στη Μονή του Αγίου Μηνά και μια στο Μελανειός. Επιχειρήθηκε, πολύ σωστά, να μαζέψουμε τα κομμάτια του τοπικισμού μας προκειμένου να αναδειχθεί η σημασία του εορτασμού.

Το μικροσκοπικό Μελανειός, με τις ελάχιστες δυνάμεις του, πέτυχε να προσελκύσει σε δυο από τους εορτασμούς του μια φορά τον Κωστή Στεφανόπουλο κι άλλη μια τον Κάρολο Παπούλια, πρώην Προέδρους της Ελληνικής Δημοκρατίας, ως την ελάχιστη αναγνώριση της Ελληνικής Πολιτείας στη θυσία περισσότερων από 40.000 συμπατριωτών μας. Έκτοτε η απόλυτη μιζέρια.

Ο κόσμος συγχέεται με τη διατήρηση της Επιμνημόσυνης Δέησης την Τρίτη της Δικαινησίμου στη Μονή του Αγίου Μηνά, γιατί δεν πρέπει να χάνει χρήματα το μοναστήρι, όπως λέγεται. Οικονομία κάνουμε μέχρι και στην πρόσκληση του εορτασμού, που άρχισε πια να κυκλοφορεί σε … φωτοτυπίες και το τελετουργικό του εορτασμού εξαντλείται σε δυο – τρεις χαιρετισμούς και ομιλίες, άντε το πολύ κι ένα χορευτικό, λες και … γλεντάμε τα θλιβερά ιστορικά γεγονότα, καθοριστικά για την εξέλιξη της νήσου μέχρι τις μέρες μας.

Εμείς οι ίδιοι υποτιμάμε την ιστορία μας. Λες και ντρεπόμαστε για δαύτη, θέλουμε να την καταχωνιάσουμε, μην τυχόν και αναδειχθεί η δυναμική της μεγαλύτερης γενοκτονίας επί ευρωπαϊκού εδάφους.

Οι Σφαγές της Χίου σε οποιοδήποτε άλλο σημείο του πλανήτη γη αν συνέβαιναν θα τροφοδοτούσαν μια σειρά παγκόσμια αναγνωρισμένων εκδηλώσεων. Εδώ, μολονότι καθόρισαν τη σύγχρονη φυσιογνωμία ενός ολόκληρου νησιού, του τότε παραδείσου της Μεσογείου, κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας διαρκώς να τις υποβαθμίζουμε. Δεν ασπάζομαι τις θεωρίες συνομωσίας ότι, δήθεν, η υποβάθμιση τους υπαγορεύεται από διπλωματικούς και πολιτικούς κύκλους. Είμαστε ανάξιοι να αντιληφθούμε το μέγεθος της καταστροφής και να του δώσουμε την αίγλη που αρμόζει σε ένα τόσο καθοριστικό εθνικό και τοπικό γεγονός. Κρίμα…