Κοινωνία

19/3/15 17:15

τελ. ενημ.: 19/3/15 17:15

Γλυκιά παρέα, «αλμυρά» προβλήματα…

ΔΙΑΤΡΗΤΟ ΑΠΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΨΑΡΑΔΩΝ ΤΗΣ ΦΑΡΚΑΙΝΑΣ

Πολλοί  πρέπει να ζηλεύουν την παρέα των  ερασιτεχνών αλιέων που περνάνε καλά στο αλιευτικό καταφύγιο της Φάρκαινας.  Ο οικίσκος που είναι το στέκι τους, δωρεά πριν από οκτώ χρόνια από τον εφοπλιστή Λουκά Κτιστάκη, λειτουργεί σε 24ωρη βάση με τρεις βάρδιες.  Την πρωινή, τη μεσημεριανή και τη βραδινή. Εμείς  επισκεφθήκαμε τη βραδινή βάρδια. Ο Αλέκος Ξύδας, ο Στρατής Κυριακόγλου, ο Στέλιος Βορριάς και ο Παντελής Ναναυράκης  αποδείχθηκαν καλοί οικοδεσπότες, αν και τους αιφνιδιάσαμε. Μας τράταραν ότι καλύτερο είχαν και μας άνοιξαν την καρδιά τους.

Τρία προβλήματα

«Ζητάμε από την πολιτεία μόνο τρία πράγματα, να εκβαθύνει τον πυθμένα του αλιευτικού καταφυγίου για να διευκολυνθεί η πρόσβαση των σκαφών, να επισκευάσει τον φωτισμό και να  ανοίξει μια υποθαλάσσια δίοδο στο βόρειο μόλο για να ανακυκλώνεται το νερό της θάλασσας  και να καθαρίζεται ο  χώρος, ο οποίος ρυπαίνεται και  βρωμάει από τα  φύκια που κατακάθονται στο βυθό και μετατρέπουν το χώρο σε εστία κινδύνων για την περιοχή.  Στο ίδιο έργο μπορεί να ενταχθεί και η αναγκαία θωράκιση και επέκταση του βόρειου μόλου για να μην καταστρέφονται το καταφύγιο και τα σκάφη  από τα ζωντανά κύματα που μπαίνουν μέσα».

Ανεπιτυχείς

Παλιότερα, είχαν γίνει  προσπάθειες εκβάθυνσης και καθαρισμού του πυθμένα, αλλά αποδείχθηκαν ημιτελείς και ανεπιτυχείς. Δεν απέδωσαν γιατί οι πλωτοί γερανοί έμεναν απέξω από το καταφύγιο και  καθάριζαν μόνο τη ζώνη του πυθμένα που είναι κοντά στη μπούκα. Δεν μπορούσαν να μπουν μέσα, επειδή ο πυθμένας είναι πολύ ρηχός.                             Το τελευταίο έγγραφο -  με 55 υπογραφές -  που  επέδωσαν  σε όλες τις αρμόδιες υπηρεσιακές  αρχές, κοινοποιήθηκε στην Περιφερειακή Ενότητα Χίου  στις 24 Ιανουαρίου του 2014, πρωτοκολλήθηκε στις 31 του ίδιου μήνα και από τότε κανείς δεν έχει ενδιαφερθεί ούτε να τους απαντήσει! Πέρσι είχαν αναρτήσει μαύρες σημαίες, ίσως να το κάνουν και φέτος

Eκβάθυνση

Ο πυθμένας έχει γεμίσει από τα φύκια  και φερτές ύλες που βάζει μέσα ο καιρός και παραμένουν εκεί επειδή δεν υπάρχει δυνατότητα εξόδου από το αλιευτικό καταφύγιο.

«Αυτό έχει δύο άσχημες συνέπειες. Πρώτον ο πυθμένας  γίνεται πολύ ρηχός με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να βάλουμε και να βγάλουμε τα σκάφη μας γιατί “κάθονται” στα φύκια, τις λάσπες και τις πέτρες. Βγάζουμε τα μικρά  με πολύ ρίσκο,  τα μεγάλα τα τραβάμε με κίνδυνο να τα καταστρέψουμε. Δεύτερον τα φύκια και οι φερτές ύλες σαπίζουν και βρωμάει όλη η περιοχή. Η κατάσταση είναι ανυπόφορη, ειδικά το καλοκαίρι  δεν μπορείς να σταθείς στο λιμανάκι», τονίζει η βραδινή παρέα.

 Φωτισμός

Οι δημοτικοί στύλοι είναι σκοτεινοί με αποτέλεσμα τα «ποντίκια» να χορεύουν!                          Οι κλοπές, κυρίως  μπαταριών των σκαφών, αυξάνονται σταθερά. Το γεγονός και η επιλεκτικότητα έχει οδηγήσει την αστυνομία στο συμπέρασμα ότι λειτουργεί κύκλωμα που εδρεύει εκτός Χίου και κατευθύνεται πιθανά από ντόπιους πληροφοριοδότες.                  Έρχονται, χτυπούν και φεύγουν από τη Χίο με το πλοίο.

Βόρειος μόλος

Οι 55 ερασιτέχνες αλιείς και οι 15 επαγγελματίες  που ελλιμενίζονται στο αλιευτικό καταφύγιο της Φάρκαινας  ξέρουν πως μπορούν να λυθούν τα προβλήματα  και έχουν καταθέσει πολύ συγκεκριμένη πρόταση.

«Πρέπει να ανοιχτεί μια υποθαλάσσια δίοδος  στο βόρειο μόλο, που θα επιτρέπει με την πίεση των μποφόρ  του βοριά να ανανεώνεται το νερό και να διατηρείται το σωστό λειτουργικό  βάθος του βυθού . Έτσι δεν θα μένουν μέσα τα νερά,  θα καθαρίζεται  ο βυθός και  θα διατηρείται στο σωστό βάθος. Παράλληλα για να μην μπαίνουν μέσα ζωντανά τα κύματα, πρέπει να επεκταθεί ο βόρειος μόλος 10 μέτρα ανατολικά και να συμπληρωθεί η θωράκιση του με βράχια ή μπλόκια. Μόνο τότε θα λυθούν  τα προβλήματα».

Κάτι άλλο, ίσως το εκπληκτικότερο στην υπόθεση. Το αλιευτικό καταφύγιο δεν υπάρχει! Καλά διαβάζετε, είναι αόρατο. Από το 1972 που κατασκευάστηκε έως σήμερα δεν έχει νομιμοποιηθεί και απ’ ότι φαίνεται δεν έχει τις προϋποθέσεις για να αποκτήσει άδεια κατασκευής και λειτουργίας, με ότι συνεπάγεται αυτό.

«Δεν προβλεπόταν κατασκευή καταφυγίου. Επειδή η θάλασσα έβγαινε στο δρόμο και τα σπίτια, το σχέδιο προέβλεπε την τοποθέτηση βράχων παράλληλα με την  παραλία για να  ανακόπτεται η δύναμη τους και να προστατεύεται η περιοχή. Τότε, αντί να τα τοποθετήσουν όπως προβλεπόταν, επέλεξαν να κατασκευάσουν το μικρό μόλο για να γίνει ένα μικρό καταφύγιο που θα προσφέρει έναν ασφαλή ελλιμενισμό στους ψαράδες της ευρύτερης περιοχής. Πριν από μερικά χρόνια ένα κλιμάκιο του Υ.Ε.Ν. χαρτογράφησε το χώρο και τους πληροφόρησε ότι γίνεται προσπάθεια νομιμοποίησης, αλλά και αυτή η ενέργεια έμεινε ημιτελής. Τελικά δεν έγινε τίποτα από τα δύο. Η περιοχή εξακολουθεί να  μαστιγώνεται από τα κύματα και το αλιευτικό καταφύγιο δεν εκπληρώνει την αποστολή του…»

Τα έργα

Το Λιμενικό Ταμείο επιβεβαιώνει ότι το καταφύγιο δεν έχει νομιμοποιηθεί.

Παρ’ όλα αυτά, ο Μιχάλης Μπελέγρης δηλώνει ότι τον Απρίλιο θα καθαρισθεί και θα εκβαθυνθεί. Η επισκευή του φωτισμού είναι θέμα της Δημοτικής  Υπηρεσίας Ηλεκτροφωτισμού, αλλά το Λιμενικό Ταμείο εξετάζει τη δυνατότητα μόνιμης επίλυσης του σημαντικού προβλήματος με την εγκατάσταση ενεργειακών  φωτοβολταϊκών φωτιστικών .

Σε επόμενο ρεπορτάζ θα παρουσιάσουμε την ιστορία της παρέας που έχει μετατρέψει τον ξύλινο οικίσκο σε χώρο αναγέννησης.