Κοινωνία

28/4/16 14:00

τελ. ενημ.: 28/4/16 17:53

Επιτάφιος στην Κυδιάντα

ΟΙ ΛΑΓΚΑΔΟΥΣΟΙ ΤΙΜΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΜΑΝΑ ΓΗ

Λες και έβλεπε την εκκλησιά του  Άγιου Γιάννη στην Κυδιάντα, ο ποιητής Άγγελος Βλάχος, όταν έγραφε το ποίημα «Το εκκλησάκι»… Γάντι ταιριάζει στην εκκλησία του εγκαταλειμμένου χωριού, που αύριο, όπως κάθε χρόνο τη μέρα του Επιτάφιου τη Μεγάλη Παρασκευή, γεμίζει ζωή.

Το έθιμο

Oι Λαγκαδούσοι θα πάνε πάλι στο Γενέθλιο τόπο, θα  ψάλλουν την Πασχαλινή δοξολογία και  το Μοιρολόϊ της Παναγιάς θα περιφέρουν τον απλό, λιτό αλλά ιερό επιτάφιο «στη Μάνα Γη της Κυδιάντας», θα προσφέρουν το χρέος της τιμής και μνήμης στα ιερά και τα όσια τους.

Η ανακαινισμένη εκκλησία γεμίζει κόσμο, ψυχές, κατάνυξη. Δεν πάνε πολλά χρόνια, που ήταν παραδομένη στη λήθη

Τέσσερις άνθρωποι κράτησαν αναμμένη τη δάδα των αναμνήσεων, πριν ο Μιχάλης Καρυάμης οργανώσει και κάνει ευρύτερα γνωστή την εκδήλωση, που έχει λάβει πια το χαρακτήρα εθίμου.

Η γιαγιά της συζύγου του Φωτεινή Ζουμίδη, η γυναίκα του Φωτεινή και το ζεύγος Πάσσα, η Άννα και ο Γιώργης, πήγαιναν κάθε Μεγάλη Παρασκευή, και φρόντιζαν την εκκλησιά τους, στόλιζαν τον επιτάφιο με αγριολούλουδα της περιοχής και άφηναν την πόρτα ανοιχτή για να προσκυνούν οι τσοπάνηδες.

Aργότερα, ο Μιχάλης μαζί με το Γιώργο Πετρίδη και άλλα δύο ζευγάρια, άρχισαν να πηγαίνουν πιο οργανωμένα

Το 2007 ανέβηκε και ο Μανώλης Φύσσας που έψαλε την Πασχαλινή δοξολογία. Τότε η μητέρα του  Μιχάλη  θυμήθηκε ότι οι παλιοί έψαλλαν το μοιρολόϊ της Παναγίας. Έψαξαν, το βρήκαν και από τότε το ψάλλουν μετά τη δοξολογία,  σαν αυτοσχέδια χορωδία.

Μετά τη δοξολογία, θα ακολουθήσει το πατροπαράδοτο  γύρισμα του επιτάφιου γύρω από την εκκλησία ,τρείς φορές. Στον πρώτο γύρο, που είναι αφιερωμένος στη μνήμη αυτών που έχουν φύγει, τον Επιτάφιο κρατά ο Μιχάλης. Όταν φτάνει πίσω από το ιερό, σηκώνει ψηλά το σταυρό και φωνάζει «στη μνήμη των Χαμένων Πατρίδων».

Ο δεύτερος γύρος είναι αφιερωμένος στους σημερινούς απόγονους και στον τρίτο που είναι αφιερωμένος στους επίγονους, δίνει  επιτάφιο και σταυρό σε ένα μικρό παιδί.

Πριν φύγουν αποχαιρετούν νοερά του προγόνους τους και υπόσχονται ότι όσο ζουν θα κάνουν πάντα το χρέος τους σ’ αυτούς και στην Άγια Μάνα Γή .

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση