Αθλητισμός

30/4/12 19:32

τελ. ενημ.: 30/4/12 19:32

Για αυτά τον έβγαλαν «Θρύλο»

ΕΝΑΣ ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΟ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ – ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ ΤΙΤΛΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΤΙΝΟ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ

 
Του ΜΙΧΑΛΗ ΞΥΛΟΠΟΔΗ 
Με την ευκαιρία της κατάκτησης του πρωταθλήματος από τον Ολυμπιακό, σκέφτηκα να ξυπνήσω μνήμες, περιγράφοντας το αλησμόνητο εκείνο 4-0 επί του Παναθηναϊκού για το πρωτάθλημα της περιόδου 1967 – 1968, στον αγώνα του δεύτερου γύρου στο Καραϊσκάκη.
Ο αγώνας του πρώτου γύρου στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας έληξε με 0-1, επίσης υπέρ του Ολυμπιακού, με γκολ του Νίκου Γιούτσου. Τότε ο Παναθηναϊκός έκανε τη λεγόμενη ανανέωση της ομάδας του και οι οπαδοί του έφεραν βαρέως την ήττα αυτή, την οποία, σημειωτέον, θεωρούσαν και άδικη (!) και αδημονούσαν να έρθει ο δεύτερος γύρος για να πάρουν μια θριαμβευτική ρεβάνς.
Ο αγώνας άρχισε. Στο πρώτο τέταρτο ο Παναθηναϊκος είχε μια άκαρπη υπεροχή. Όταν έφταναν οι παίκτες του έξω από τη μεγάλη περιοχή του Ολυμπιακού πελαγοδρομούσαν και εξανεμίζονταν οι επιθέσεις τους. Το μόνο που έμεινε από εκείνο το πρώτο τέταρτο ήταν τα μακρινά πλάγια άουτ του Πανόπουλου.
Με τη συμπλήρωση του πρώτου τετάρτου ο Ολυμπιακός εκδήλωσε την πρώτη του επίθεση, που έμελε να καρποφορήσει. Ο επί σειρά ετών χαλκέντερος αρχηγός του, Κώστας Πολυχρονίου, διέσπασε τον κλοιό του Παναθηναϊκού, προωθήθηκε και πραγματοποίησε ψηλό σουτ έξω από τη μεγάλη περιοχή του Παναθηναϊκού. Ο Τάκης Οικονομόπουλος επιχείρησε να αποκρούσει τη μπάλα με το δεξί του χέρι. Η μπάλα χτύπησε στο χέρι του και εν συνεχεία στο οριζόντιο δοκάρι. Τότε ο επερχόμενος Παύλος Βασιλείου με κεφαλιά την έστειλε στα δίχτυα. (Ο Π. Βασιλείου σπάνια σκόραρε με κεφαλιά, καθ’ ότι υστερούσε στο ψηλό παιχνίδι, εν αντιθέσει με το Βασίλη Μποτίνο, ο οποίος ήταν άριστος κεφαλοσφαιριστής αλλά και τριπλέρ.) Το γκολ του υποδέχθηκε ο κόσμος του Ολυμπιακού με ξέφρενες ζητωκραυγές και παρατεταμένο χειροκρότημα. Την ατμόσφαιρα δονούσε η ρυθμική ιαχή «Ολυμπιακέ, μεγάλε και τρανέ, που νίκησες τη Σάντος, ομάδα του Πελέ».
Περίπου στο εικοστό λεπτό ο μεγάλος μπαλαδόρος (γνωστό το σλόγκαν «έμπαινε Γιούτσο») βρέθηκε με τη μπάλα αριστερά έξω από τη μεγάλη περιοχή του Παναθηναϊκού και πάσαρε στο Γιώργο Σιδέρη (γνωστός σαν «Φόντακας»), ο οποίος βρίσκονταν στη μικρή περιοχή. Εκείνος έκανε μια επιτόπια στροφή και κεραυνοβόλησε τον Οικονομόπουλο. Ο ενθουσιασμός του κόσμου για το δεύτερο γκολ απερίγραπτος. Θεωρούσα και θεωρώ το Σιδέρη ως τον κορυφαίο σέντερ φορ όλων των εποχών.
Περί το 30’ κι ενώ στο κατάμεστο «Καραϊσκάκη» επικρατούσε τη στιγμή εκείνη άκρα του τάφου σιωπή, αυτή διαλύθηκε από το σύνθημα των φίλων του Ολυμπιακού που βρίσκονταν στο πέταλο προς τη Νίκαια «Άλλο ένα Γιώργαρε». Το σύνθημα απευθύνονταν φυσικά στο Γ. Σιδέρη. Μετά από λίγα λεπτά έγινε κάτοχος της μπάλας και έπειτα από φρενήρη κούρσα κεραυνοβόλησε τον Οικονομόπουλο. Το σουτ ήταν πράγματι ασύλληπτο. Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού όρθιοι παραληρούσαν. Μέχρι το τέλος του ημιχρόνου ο Γρ. Αγανιάν έχασε ευκαιρίες να σκοράρει από αυτές που δεν χάνονται.
Στις αρχές του β’ ημιχρόνου, μεταξύ σέντρας και μεγάλης περιοχής του Παναθηναϊκού, βρίσκονταν ο Φραγκίσκος Σκούρτης και ο Μπέλης. Ο Σιδέρης, αντιλαμβανόμενος τη μεγάλη τους σύγχυση, όρμησε προς το μέρος τους, πήρε τη μπάλα και φτάνοντας από δεξιά στη γωνία της μεγάλης περιοχής του Παναθηναϊκού κάρφωσε τη μπάλα στο δεξιό παραθυράκι του ανήμπορου να αντιδράσει Οικονομόπουλου, ο οποίος βρίσκονταν εκτός θέσης. Πλήρης αποθέωση του Σιδέρη.
Στην τελευταία αξιομνημόνευτη φάση του αγώνα ο Κύπριος εξτρέμ Παύλος Βασιλείου κοντρολάριζε τη μπάλα επιτιθέμενος από θέση έξω αριστερά (παρ’ ότι δεξιός εξτρεμ). Ο κόσμος από τις εξέδρες τον παρότρυνε να σουτάρει φωνάζοντας ρυθμικά «τούβλο Παυλάκη, τούβλο»! Τούβλο ονομάζονταν το σουτ του Παύλου Βασιλείου, λόγω της δύναμης του και του φάλτσου που έβαζε στη μπάλα. Πράγματι η βολίδα του κατευθύνονταν στο αριστερό γάμα της εστίας του Οικονομόπουλου, που ήταν εκτός θέσης. Για καλή του τύχη ακριβώς πάνω στη γραμμή και δίπλα στο αριστερό δοκάρι βρίσκονταν ο Φρ. Σούρπης. Η μπάλα με τρομερή δύναμη πήρε καμπύλη τροχιά και εκτοξεύτηκε σε ύψος περίπου τριάντα μέτρων ψηλά στην εξέδρα.
Ο μόνος υστερείσας παίχτης του Ολυμπιακού σε εκείνον τον αγώνα ήταν ο Βασίλης Μποτίνος. Προπονητής του Ολυμπιακού τότε ήταν ο μεγάλος Μάρτον Μπούκοβι και βοηθός του ο Λάντος. Του Παναθηναϊκού ο Μπόμπεκ και βοηθός του ο Λ. Πετρόπουλος.
 
ΤΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ
Μετά από αυτόν τον αγώνα οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού επινόησαν και τραγουδούσαν για καιρό τα ακόλουθα συνθήματα:
·         Ο Μπόμπεκ κι ο Πετρόπουλος πηγαίναν χέρι – χέρι για να θυμούνται πάντοτε τα τρία του Σιδέρη.
·         Η Μοσχολιού παντρεύτηκε, Δομάζο πήρε ταίρι, μα το παιδί που έκανε ήτανε του Σιδέρη.
·         Εφέρανε και το Γραμμό, από τη Μυτιλήνη, μα όπως αποδείχθηκε ήτανε βαζελίνη.
·         Κοντά στην ανανέωση εβάλαν ένα βάτο, για αυτό και όλοι οι πράσινοι επήγανε στον πάτο.
·         Βρε Μπούκοβι, βρε Μπούκοβι τι είναι αυτά που κάνεις, το Μπόμπεκ και το Τζανετή εσύ θα τους τρελάνεις (ο Τζανετής ήταν τότε προπονητής της ΑΕΚ)
·         Όταν μπαίνει στο γήπεδο η κόκκινη φανέλα όλους τους πιάνει πυρετός και το Δομάζο τρέλα.
·         Ο Μπόμπεκ το εδήλωσε εις το Ματζαβελάκη, πρωτάθλημα δεν παίρνουμε χωρίς το βαλιτσάκι.