Πολιτισμός

18/3/16 13:13

τελ. ενημ.: 18/3/16 15:47

Πρεμιέρα αύριο για το «Πιτσιμπούργκο»

ΑΡΚΑΔΙΑ ΨΑΛΤΗ «Η ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΜΑΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΕΙ ΟΤΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ»

Ξεκίνησε το ταξίδι της από την Χίο το καλοκαίρι του 2014 και μετά την τεράστια επιτυχία που σημείωσε η παράσταση « «Πιτσιμπούργκο» βασισμένη στο βιβλίο της Σώτης Τριανταφύλλου,  ταξίδεψε στην πρωτεύουσα, όπου αγκαλιάστηκε από το αθηναϊκό κοινό. Αύριο επιστρέφει και πάλι για 16 προγραμματισμένες παραστάσεις στον πολυχώρο  Vault Theatre Plus και η Χιώτισσα σκηνοθέτης και ηθοποιός Αρκαδία Ψάλτη μίλησε στον «π» για το έργο και για το πόσο επίκαιρο είναι. «Η ιστορία δυστυχώς επαναλαμβάνεται. Η Χίος του 1913 ήταν γεμάτη πρόσφυγες, μαστίζονταν από την πείνα και τις κακουχίες. Η Χίος του 2016 είναι και πάλι πλημμυρισμένη από πρόσφυγες πολέμου. Ο πόνος δεν έχει χρώμα και εθνικότητα. Ότι έζησαν οι πρόγονοί μας τότε ζουν και σήμερα οι Σύροι», είπε η Αρκαδία Ψάλτη υπογραμμίζοντας ότι το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Μαστίχας το καλοκαίρι του 2014 , το φθινόπωρο φιλοξενήθηκε στο Ομήρειο, την άνοιξη έγιναν παραστάσεις για τα σχολεία και μετά η παράσταση μεταφέρθηκε στην Αθήνα.

« Είναι η 2η φορά που ανεβάζουμε το έργο στην Αθήνα. Η πρώτη ήταν πέρσι στην αυλή του Κόμη στα Πατήσια και πήγε αναπάντεχα καλά. Είχαμε τις επιφυλάξεις μας διότι ήταν ένα έργο με ντοπιολαλιά Χιώτικη, με θέμα από το νησί και δεν ξέραμε αν ήταν κατανοητό στο κοινό. Οι φόβοι μας όμως διαψεύστηκαν αφού οι θεατές έφευγαν ενθουσιασμένοι από την παράσταση», υπογράμμισε η σκηνοθέτης και πρωταγωνίστρια του «Πιτσιμπούργκο».

Το έργο αναφέρεται στον έρωτα από απόσταση και στην ιστορία της ξενιτιάς, μέσα από τις επιστολές της Ελέγκως και του Δημοσθένη. Επί σκηνής ξετυλίγονται τα όνειρα για ένα καλύτερο μέλλον, οι ελπίδες, ο πόνος, η καθημερινότητα καθώς και τα ήθη και έθιμα της Χίου και του Πίτσμπουργκ της Αμερικής.

Ο πόνος της μετανάστευσης είναι ορατός καθόλη την διάρκεια της παράστασης τόσο στο πρόσωπο της «Ελέγκω» που έμεινε μόνη της πίσω στο νησί όσο και στου «Δημοσθένη» ο οποίος αναγκάστηκε να φύγει για να εξασφαλίσει τα προς το ζην στην οικογένειά του. «Δεν υπάρχουν ιδιαίτερα σκηνικά που να σε μεταφέρουν στην Χίο του 1913 και στο Πιτσιμπούργκο αντίστοιχα. Ο θεατής βλέπει δύο καρέκλες που γράφουν Χίο και Πιτσμπούργκο  και παρακολουθεί με απίστευτο ενδιαφέρον το ξετύλιγμα της ιστορίας των δύο ηρώων. Αυτό που τους εντυπωσιάζει είναι η Χιώτικη τοπική διάλεκτος αλλά και η ιστορία του νησιού», αναφέρει η Αρκαδία Ψάλτη συμπληρώνοντας ότι συνειδητά επιλέγει να συμμετέχει σε  έργα που είναι γραμμένα σε διάφορες τοπικές διαλέκτους και ντοπιολαλιές διότι θεωρεί χρέος της την διατήρηση αυτών των γλωσσικών ιδιωμάτων. « Στο νησί μας αλλά και στη χώρα μας γενικότερα έχουμε μια μεγάλη πολιτιστική παρακαταθήκη την οποία πρέπει να διαφυλάξουμε. Είναι όμορφο να ακούγονται στο θέατρο οι τοπικές διάλεκτοι κάθε περιοχής της χώρας μας γιατί με αυτό τον τρόπο τις γνωρίζουν και οι νέες γενιές».

Η Αρκαδία Ψάλτη είναι γεννημένη και μεγαλωμένη στη Χίο και η πρώτη της επαφή με το θέατρο έγινε μέσα από την θεατρική ομάδα του Συλλόγου Γυναικών Χίου.

« Από οκτώ χρονών είμαι στο θέατρο.  Ξεκίνησα από το σύλλογο Γυναικών, συνέχισα σε άλλα θεατρικά σχήματα και έχω περάσει και από το ΔΗΠΕΘΕ. Πιστεύω ότι οι ντόπιοι θεατρικοί σύλλογοι προσφέρουν τα μέγιστα στον πολιτισμό και πρέπει η ύπαρξή τους να διατηρηθεί», κατέληξε η Αρκαδία.

 

Δείτε επίσης