Άποψη

9/4/13 9:27

τελ. ενημ.: 9/4/13 11:50

Τόσο δυνατοί και τόσο αδύναμοι…

Κάθε χαστούκι που τρώει τούτος ο τόπος είναι ένα χαστούκι στην ιστορία, στην προσφροά του, στην αξιοπρέπεια των κατοίκων του, στο μόχθο των ανθρώπων του, στο δυναμισμό και την φήμη τους.
Εκεί όμως κατάντησε η Χίος…
Έρμαιο αδυνάμων, έρμαιο ολίγων, σύγχρονη Σπιναλόγγα χωρίς γιατρειά.
Κλεισμένη σε τέσσερρις μεριές από θάλασσα και ένας αναπνευστήρας από πάνω μας να μας δίνει μερικές ρουφιξιές της υπόλοιπης Ελλάδας και μάλιστα χρυσοπληρωμένες.
Έχω την πεποίθηση ότι κανενός το μυαλό δεν μπορεί να χωνέψει το γεγονός ότι πιαστήκαμε τόσο εύκολα στον ύπνο.
Ένα πανό στο αεροδρόμιο καυστηριάζει τις ακριβές τιμές των εισιτηρίων… Καταστάσεις για γέλια, πρωτοβουλίες για κλάμματα. Εκεί φτάσαμε, να επιδεικνύουμε την ανικανότητα μας και την αδυναμία μας να επιβληθούμε επί των αναγκαίων.
Το επόμενο που χρειάζεται είναι ένα φανάρι στο λιμάνι και ένα ποτήρι νερό προσφορά στο επισκέπτη- ήρωα που ταξίδεψε 9 ώρες για να φθάσει στον τόπο των διακοπών του μέσα στα χαράματα!
Άραγε έπρεπε να φτάσουμε στο 2013 για να διαπιστώσουμε πόσο γρήγορα κινούμαστε προς το παρελθόν; Έπρεπε να αναθεματήσουμε την κρίση για να αντιληφθούμε ότι δεν φταίει η κατάσταση αλλά ο κακός μας εαυτός.
Ποια πρόοδο λοιπόν εναπόθεσε η Χίος στα πόδια των σύγχρονων γενεών της; Οδικό δίκτυο; Νερό; Υποδομές; Ας πούμε ότι αυτά έγιναν ή τέλος πάντων μέσα σε δεκάδες λάθη προσπαθούν να γίνουν. Τι μένει ως παρακαταθήκη;
Πολύ απλά το γεγονός ότι είμαστε απόλυτα εξαρτημένοι και ως τόπος και ως μέλλον και ως χώρος στις ορέξεις εταιριών και επιχειρηματικών σχημάτων.
Είναι αρκετή μια απόφαση της Olympic Air και άλλη μια των ναυτιλιακών εταιριών για να μας εξαφανίσουν από το χάρτη.
Τόσο απλά και τόσο εύκολα.
Και όλα αυτά γιατί λείπει η φωνή, η παρουσία, η αίσθηση ότι η Χίος δεν είναι μια άγονη βραχονησίδα της περιθωριακής Ελλάδας, αλλά ένα νησί με κόσμο, περηφάνια και ανάγκες για επικοινωνία, ανάπτυξη και τουρισμό.
Στο περιθώριο λοιπόν των όποιων μεγαλεπίβολων άλλων σχεδίων για ανάπτυξη και αφού σκουπίσουν τον ιδρώτα από τα πρόσωπά τους, οι αιρετοί οφείλουν να υψώσουν ανάστημα (όσο έχει απομείνει) και να αντιληφθούν την πραγματικότητα.
Η Χίος αποκόπτεται. Αποσυνδέεται χωρίς δική της ευθύνη από τον εθνικό κορμό. Αρχίζει να λογαριάζει το μέλλον της ανατολικά. Αρχίζει να βλέπει το μέλλον της στην αντίπερα όχθη, εκεί όπου πραγματικά μας βλέπουν με άλλο μάτι…
Χρειάζονται κι άλλα για να το κατάλαβουν εκείνοι που λογαριάζονται για μυαλομένοι;

 

Δείτε επίσης