Άποψη

30/11/12 17:17

τελ. ενημ.: 30/11/12 17:17

Συγκρίσεις, συγκρούσεις & παράπλευρες απώλειες

 
Κάθε χρόνο συνηθίζεται να συμπίπτουν πολλές εκδηλώσεις (Χιώτικες και άλλες) μέσα σε βραχύ χρονικό διάστημα, ιδιαίτερα γύρω στις Εθνικές Εορτές και στα Χριστούγεννα. Έτσι και φέτος σε 4 ημέρες είχαμε 5 εκδη­λώσεις. Ξεκινάμε λοιπόν.
Των Εισοδίων: «Οι Φίλοι του Αγίου Όρους» (Εσπερινός στη Ριζάρειο, στη γειτονιά μου). Ευωχία βυζαντινής μουσικής και κέρασμα στην Τραπε­ζαρία της Ριζαρείου Σχολής. Μια κοινωνική «εκτόνωση» σε ευχάριστη ατμόσφαιρα!
Στις 22 τρέχοντος μηνός: Αρχαιολογική Εταιρεία. «Κοραής»… Μια από τα ίδια! Ομιλητές ο κ. Πρόεδρος και ο κ. Ταμίας (ακούω ότι σε όσους απευθύνθηκαν να ομιλήσουν είχαν αρνητική απάντηση…). Παρόντες 76 άτομα… Θλίψη!... (βλ. και κριτική Καπ. Μιχάλη Καριάμη: Εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ, 20-11-2012).
Σάββατο 24 τρέχοντος: Πλοίο «Ελλάς Λίμπερτυ». Εκδήλωση από την Ένωση Βρονταδουσίων Αττικής (ΕΒΑΤ). Ξενάγηση από τον Καπ. Βαγγέλη Κουζίλα, τον υπεύθυνο του πλοίου και υπέροχο κέρασμα από τις κυρίες της ιδιαιτέρας μου πατρίδας του Βροντάδου.
Άξιζε η επίσκεψη! Όποιος δεν έχει επισκεφθεί το χώρο (ένα υπέροχο Ναυτικό Μουσείο) έχει χάσει!... Ποτέ δεν είναι αργά, είτε είμαστε ναυ­τικοί είτε όχι (εγώ έχω ταξιδέψει με το «Λίμπερτυ ΑΚΤΗ» του Νικ. του Λιβανού επί 3,5 μήνες, καλοκαίρι του 1956). Άλλωστε όλοι μας έχουμε ναυτικούς στις οικογένειές μας ή προερχόμαστε από ναυτικές οικογένειες οι οποίες μας έκαναν ανθρώπους (έστω και στεριανούς!...).
Και τώρα στην ΟΧΣΑ (Ομοσπονδία Χιακών Σωματείων Αττικής), 25-11-2012, την οποία αγαπώ και πονώ διότι και από τους ιδρυτές της είμαι και πρώην Πρόεδρός της… Και για την ιστορία: Η ΟΧΣΑ είναι ένα νεοσύστατο, σχετικά (1981), Χιώτικο Δευτεροβάθμιο Σωματείο (Ομοσπονδία) που έγινε χάριν στις φιλότιμες προσπάθειες μιας χούφτας ανθρώπων με… αριστερό προσανατολισμό (ο συγχωρεμένος ο φίλος μου – και πολιτικά – Γιώργος Μισαηλίδης, μου έλεγε: … «Τι θέλεις εσύ με αυτούς τους ανθρώπους;» και είχε άδικο, γιατί όλοι τους ήταν θαυμάσιοι, ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές τους). Για την ιστορία λοιπόν: Ισίδωρος Παντελάρος (Πυργί – Γιάννη με ακούς; Τιμώ τη μνήμη του πατέρα σου), Δημήτρης Μαγγανάς, Γρηγόρης Μπαχάς και Τάσος Τριπολίτης (Βροντάδος), Ξένη Φύλλα-Γιούργη (Μεστά), Γ. Λιβανός (Αρμόλια), Ι. Κουλουρούδης(;) κ.α. (συγχωρείστε με αδέλφια μου αν κάποιον ξεχνώ, 71 χρόνια έχω το ίδιο μυαλό) με αρκετές δυσκολίες (λόγω «αντιδράσεων» και γραφειοκρατίας). Κατορθώσαμε και οργανώσαμε την Ομοσπονδία με μεγάλες εκδηλώσεις από το Βεάκειο Θέατρο Πειραιά έως το Αμερικανικό Κολλέγιο Ψυχικού με αίθουσες υπερπλήρεις και μεγάλο ενθουσιασμό (Ξένη με ακούς;).
Διατελέσαντες Πρόεδροι: Ισίδωρος Παντελάρος, Γρηγόρης Μπαχάς, Δημήτρης Μαγγανάς (αείμνηστοι), Γ. Λιβανός (ο γνωστός Δικηγόρος Αθηνών και του «Δρομοκαϊτείου»), Παναγιώτης Βαρλάς (Οικονομολόγος, Πανεπιστημιακός και πρ. Πρόεδρος του «Δρομοκαϊτείου»), Στέφανος Χρήστου (αργότερα Δήμαρχος Κορυδαλλού και νυν Αντιπεριφερειάρχης), εγώ, Αναστάσιος (Τάσος) Τριπολίτης (Ιατρός-Αγγειοχειρουργός, Πανεπι­στημιακός, πρ. Πρόεδρος της ΕΒΑΤ, της Ελληνικής Αγγειολογικής Εταιρείας και του «Δρομοκαϊτείου»), η Ξένη Φύλλα-Γιούργη (μια αεικίνητη γυναίκα, κοινωνικό κύτταρο σε πολλά Σωματεία), Ιάκωβος Ζαννίκος (Πρόεδρος των Ενώσεων Χίων Ναυτικών), και τέλος ο σημερινός Πρόεδρος Αργύρης Κοκκινάκης που έχει το γενικό πρόσταγμα στη σημερινή και στην τελευταία και πολύ επιτυχημένη εκδήλωση! (Αργύρη όταν είσαι πολύ κουρασμένος… πρόσεχε τα νεύρα σου!...). Όλοι μας (μα όλοι μας και το εννοώ), με τα καλά μας και τα κακά μας – έχω ξαναγράφει «ο εξ ημών αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω».
Στην εκδήλωση λοιπόν παρευρέθησαν πάρα πολλά άτομα (λαός)[1] και αρκετοί επώνυμοι (δεν τους αναφέρω διότι όλο και κάποιον θα λησμο­νήσω – το έχω ξανακάνει…), την παράσταση όμως την έκλεψε ο Δήμαρχος Αθηναίων ο Γιώργος ο Καμίνης, τον οποίο γνωρίζω από παιδάκι (το πατρογονικό σπίτι του είναι δίπλα στον Αγ. Νικόλαο-Νησί) και τον οποίο τον έπεισα να έλθει (είναι πολύ «πιεσμένος» με το δημαρχιλίκι και γενικά δεν είναι και πολύ κοινωνικός), λέγοντάς του ότι είναι «σαν ένα μνημόσυνο για τον πατέρα του που έχει ταξιδέψει (και) με τέτοια πλοία». Ο Δήμαρχός μας ήλθε και είπε και δυο λόγια «μεστά περιεχομένου».
Πέραν λοιπόν από τα αγαπημένα πρόσωπα που συναντάμε σε τέτοιες εκδηλώσεις, το όλο πρόγραμμα περιελάμβανε και το γνωστό πλέον ντοκυ­μαντέρ με τη μεταφορά του πλοίου-μουσείου από τις ΗΠΑ (Βαλτιμόρη) στον Πειραιά, καθώς και το ιστορικό της ναυπήγησης των «Λίμπερτυ». Ακολούθως ομίλησε πολύ εμπεριστατωμένα ο επίτιμος ΑΓΕΘΑ κ. Γεώργιος Σκαρβέλης αναφερόμενος στο ιστορικό της απελευθέρωσης της Χίου. Την εκδήλωση έκλεισε χορευτικό συγκρότημα με μουσική από παραδοσιακά όργανα. Ενδιάμεσα προσέφερα το δίπλωμα του παππού μου με την υπογραφή του Κωνσταντίνου Κανάρη (1887) στον Αργύρη (Κοκκινάκη) και εκείνος στον υπεύθυνο του Μουσείο για να μπει στις προθήκες του!
Τελειώσαμε με ένα πλούσιο «μπουφέ» προσφορά του Κώστα Λυμπου­σάκη, Αντιπροέδρου της ΟΧΣΑ, ένα από τα ρυμουλκά του οποίου – καθώς και του κ. Καραπιπέρη – «συνόδευε» την εκδήλωση και σφύριζε (σύριζε) χαρούμενα κάποιες στιγμές (Α, ναι: ξέχασα και την μπάντα του Δήμου).
Γενικά η μέρα αυτή θα μου μείνει αξέχαστη (βοήθησε πολύ και ο καιρός).
Να’σαι καλά Αργύρη με το επιτελείο σου παρά τις «παράπλευρες απώλειες». (Σ.Σ.: Με τον όρο αυτό εννοώ τους δυσαρεστημένους που δεν πάμε κάπου διότι κάποιος μας δυσαρέστησε. Π.χ. εγώ δεν θα ξαναπάω στον «Κοραή» διότι στέλνω γράμματα για κάποιο θέμα και δεν μου απα­ντάνε. «Έχουμε πολλά γράμματα(;;;)» μου απήντησε εκ μέρους του Δ.Σ.(;) ο εξαίρετος συνάδελφος κ. Στυλιανός Μουτάφης, «και δεν προλαμβάνουμε να απαντήσουμε σε όλα!!!» (απ’ότι έμαθα, εκ των υστέρων, πράγματι έχουν… 2-3 γράμματα το εξάμηνο!...).
Η τέταρτη εκδήλωση ήταν από τους Χιώτες των Βορείων Προαστίων (και Κηφισιάς) που δυστυχώς λόγω συμπτώσεως και της ώρας (Κυριακή 11:30) τη χάσαμε: Ζητάμε συγνώμη και από την ψυχή της διοργανώσεως, την κ. Αγγελική Πητίδου-Τριανταφύλλου και από τον ομιλητή, τον εξαί­ρετο πατριώτη μας ιστορικό κ. Μιχ. Βαρλά!

[1]     Πάντοτε αναφέρω πρώτα το λαό διότι «αν δεν υπήρχανε οι άλλοι δεν θα υπήρχαν οι μεγάλοι» - τραγουδοποιός Χατζής.