Άποψη

27/4/16 9:31

τελ. ενημ.: 27/4/16 9:31

Περί... Οινουσσών

(μια προέκταση των Καρδαμύλων;)

Τώρα τελευταία (Απρίλιος 2016) έχουν κυριολεκτικά «λυσσάξει» οι «φίλοι» μας οι Τούρκοι να παραβιάζουν τον εναέριο εθνικό χώρο μας, πετώντας πάνω από τις Οινούσσες[1] [τα ΜΜΕ αναφέρουν και τη νήσο Παναγία (νησίδα) χωριστά, σαν να πρόκειται για άλλη… ήπειρο]!

Προ ολίγων ετών είχα γράψει ένα μικρό κείμενο για την Ιστορία των Οινουσσών. Το μεταφέρω (το αντιγράφω) ως έχει:

… ΚΑΙ ΟΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

«Στην αρχαιότητα το νησί ήταν γεμάτο αμπελώνες και παρήγαγε φημισμένο κρασί. Πιστεύεται ότι από τη λέξη οίνος προέρχεται και το όνομα Οινούσσες, δηλαδή πλήρης οίνου, Οινόεσσα. Η ονομασία Εγνούσα, που χρησιμοποιούν οι κάτοικοι του νησιού προέρχεται από την αρχαία ονομασία του φυτού της λυγαριάς, «άγνος», που υπάρχει παντού στο νησί. Την περίοδο των Γενοβέζων ήταν ακατοίκητο και ονομαζόταν Σπαλματόρι, ενώ οι Τούρκοι το ονόμαζαν Κουγιούν αντασί, δηλαδή Προβατονήσι για ευνόητους λόγους.

Η ιστορία της κατοίκησης του νησιού ξεκινά από το 1750, όταν Καρδαμυλίτες βοσκοί, που έψαχναν για νέα βοσκοτόπια μετοίκησαν στην περιοχή Κάστρο, στην παραλία του Μπιλάλη κοντά στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου, που ήταν και η πρώτη εκκλησία του χωριού. Τα σωζόμενα υπολείμματα του πρώτου μεσαιωνικού οικισμού είναι ελάχιστα. Ο δεύτερος μεγάλος εποικισμός σημειώθηκε την περίοδο 1915-1922 από Μικρασιάτες πρόσφυγες, που κατ’αρχάς έμειναν σε κατώγια σπιτιών, στη συνέχεια τους παραχωρήθηκαν καλλιεργήσιμες εκτάσεις στην περιοχή της Αγ. Ειρήνης και στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν στο Συνοικισμό που κτίσθηκε γι’αυτούς στην Ακρόπολη του χωριού. Από παλιά οι Οινουσσιώτες είχαν πολύ στενούς δεσμούς με τους Μελιώτες και τους κατοίκους του Λιθριού στη χερσόνησο της Ερυθραίας. Οι πρόσφυγες αναβίωσαν την αμπελουργία, εξέλιξαν την κτηνοτροφία και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν ως φτηνά πληρώματα στα Οινουσσιώτικα πλοία. Το νησί, στο οποίο ανήκουν και οι βραχονησίδες Βάτος και Παναγιά έχει έκταση 14.382 τ.χλμ. και 1.050 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Οι μόνιμοι δεν είναι περισσότεροι από 300.»

(Πηγή: «Πολίτης», 16-09-2013)

 

 

… Και συνεχίζω:

Η νεότερη ιστορία των Οινουσσών είναι γεμάτη από… θάλασσα (πλοία, εφοπλιστές και βέβαια – ναυτικούς, πληρώματα).

Δεν τολμώ να τους αναφέρω διότι όλο και κάποιον θα ξεχάσω.

Αυτό που θέλω να τονίσω τελειώνοντας, είναι ότι πολλοί (πάρα πολλοί) Αιγνουσιώτες βοήθησαν (ευεργέτησαν) την Ελλάδα! Θα αναφέρω μόνο τον Καπετάν-Γιάννη Διαμ. Πατέρα που έφτιαξε την Τρίτη Πτέρυγα του «Ευαγγελισμού».

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει.

 

Υ.Γ.: Για τα υπόλοιπα (Σύλλογος «Φίλοι Οινουσσών» και λοιπές πληροφορίες) θα σας μιλήσει ο κ. Γ. Δανιήλ (ή κάποιος άλλος).

 

Κλείνοντας απλώς αναφέρω ότι και η πρώτη πτέρυγα του «Ευαγγελισμού» έργο Χίων είναι (Ιφιγένεια Συγγρού), και η δεύτερη επίσης (ΑΧΕΠΑ – Χιώτες – της Αμερικής).

 

 

 


[1]     Δεν ομιλώ για «θαλάσσια σύνορα», διότι «εξ επισήμων χειλέων» ακούσαμε ότι… ΔΕΝ υπάρχουν – άλλωστε βάλαμε τους λύκους (Τούρκους) να φυλάνε τα πρόβατα!... (λαθρομετανάστες και πρόσφυγες!!!).

 

Δείτε επίσης