25.5.2017 14:43

Το πανηγύρι της Αναλήψεως

Πανηγυρίζει το μαστιχοχώρι Βουνό. Εορτάζει εν μεγαλοπρεπεία η χωριοεκκλησία, Χριστού Ανάληψις.

Παλαιόθεν εγίνετο μεγάλη πανήγυρις η οποία διαρκούσε πέντε μέρες, προσήρχοντο δε όλοι οι χωριανοί ακόμη και κάτοικοι των γειτονικών χωριών.

Η αρχή εγένετο από την παραμονή της εορτής όπου  μετά τον εσπερινόν  μέσα στο λιβάδι, στο κέντρο του χωριού και έξωθεν του οικογενειακού καφενείου Σωκράτη Βίδρου, εστήνετο χορός τρικούβερτος.

Τα χειροποίητα μεζεδάκια, ήτοι ντολμαδάκια και κεφτεδάκια της Λευκοθέας, ήταν πρώτα στις γευστικές προτιμήσεις των παρευρισκομένων και μαζί με τις σούβλες και τις μπριζόλες συμπλήρωναν το εορταστικόν μενού. Η ρετσίνα έρρεε άφθονη μαζί με τη  μπύρα και το ρακί.

Γλέντι τρικούβερτο. Τραγούδια, όργανα, χοροί μέχρι πρωίας. Η μουσική πλήρης. Βιολί, σαντούρι, κλαρίνο, ακορντεόν. Τα όργανα είχαν την πρωτοκαθεδρία ανεβασμένα στη μεγάλη πεζούλα.

Κάτωθεν της εξέδρας των οργάνων οι γιαγιάδες με τα παγκετάκια τους έπιαναν θέση από νωρίς για να καμαρώσουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους, μα και για να καταγράψουν γενικώς την κίνηση. Από εκείνες έβγαινε την άλλη μέρα το έκτακτο παράρτημα με τα νέα, ποιος εσήκωσε στο χορό ποια, πόσες φορές την εχόρεψε, την ενδυμασία τους και όλα τα σχετικά. Διότι στο πανηγύρι έβρισκαν οι νέοι και οι νέες την ευκαιρία να εκδηλώσουν τα αισθήματά τους και μάλιστα υπό τα όμματα γνωστών συγγενών και φίλων. Φορώντας τα πρωτόβαλτα φορέματα, οι λεύτερες του χωριού περίμεναν καρτερικά να τους ζητήσουν σε χορό οι καβαλιέροι. Οποία χαρά και αγαλλίασις όταν ο νέος αυτός ήτο ο εκλεκτός της καρδιάς τους! Συνήθως το κάθε πανηγύρι ετελείωνε και με μια παντρειά.

Στις δώδεκα τα μεσάνυχτα ο χορός στο ζενίθ. Ο συρτός (πολίτικος, φερεής, αζιζιές) ήταν στις πρώτες προτιμήσεις. Ακολουθούσαν τα ευρωπαϊκά (ταγκό, βαλς, φοξ αγγλέ) και στο τέλος τα ζεϊμπέκικα, αυστηρά και μόνο για τους άντρες. Οι παραγγελιές έπεφταν βροχή στα όργανα μαζί με τα ανάλογα κολλητικά.

Ο αείμνηστος  παππούς μου, Λεωνίδας Λουλούδης,  με το βιολί του, είχε την τιμητική του και αβάρετος  ικανοποιούσε όλα τα γούστα. Τα αυτοσχέδια ταξίμια του ήταν σε πρώτη ζήτηση  για τους μερακλήδες του είδους, όταν έφθαναν στο τσακίρ κέφι, και τι κρίμα μόνο στη μνήμη μας έχουν πια διασωθεί. Δεν έλειπαν ενίοτε και οι παρεξηγήσεις όπου αιφνιδίως τα πράγματα ελάμβανον επικίνδυνον τροπήν με κατάληξιν την γρονθοπατινάδα.

 Όλα τα σάρωσε η εξέλιξις. Το πανηγύρι μετεφέρθη στην επάνω μεγάλη πλατεία για ένα μόνο βράδυ, η μουσική και ο χορός  δεν ακολουθούν πιστά την παράδοση, οι κοπέλες χορεύουν κατά μόνας ακόμα και ζεϊμπέκικα και ο παππούς Λεωνίδας μας βλέπει από ψηλά.

Μόνο το βιολί του απέμεινεν ενθύμιο  στο Λαογραφικό Μουσείο Καλλιμασιάς  για να νοσταλγούν οι παλαιότεροι μα και να διδάσκονται οι νεότεροι πόσο πιο απλά και αληθινά διασκέδαζαν τότε οι άνθρωποι τηρώντας τις παραδόσεις  και τα έθιμά τους.

 

 

Ακολουθήστε το politischios.gr στο Google News

Το politischios.gr και στο Viber – Μπείτε στην ομάδα μας για να βλέπετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις!

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο politischios.gr

Γίνε μέλος και μέρος του «π». Γίνε Συνδρομητής

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ