Άποψη

14/2/19 11:26

τελ. ενημ.: 14/2/19 11:30

Ο μίτος στο λαβύρινθο του τουρισμού μας δεν βρίσκεται σε manual

Δυο κορίτσια σαν τα κρύα τα νερά σήκωσαν τις λιγοστές οικονομίες τους από την Αθήνα και ήρθαν στη Χίο να … επιχειρήσουν στον τουρισμό. Πεζοπορίες, καταδύσεις, γιόγκα, πολιτιστικές διαδρομές, ποδηλασία κι άλλες ειδικές μορφές τουρισμού στις δυνατότητες του … Κατσικόδρομου, όπως βάφτισαν το γραφείο τους.

Χθες βράδυ είχαν τη φαεινή ιδέα να παρακολουθήσουν την ανοιχτή παρουσίαση του προγράμματος για τον τουρισμό του υποψηφίου αντιπεριφερειάρχη (και πανεπιστημιακού) Γιάννη Σπιλάνη. Η γιαγιά μου θα το περιέγραφε με τη φράση … ούτε φίδι στον κόρφο τους!

Για το Σπιλάνη έχω εκφραστεί πολλάκις. Ό,τι ποιοτικότερο βρίσκεται σήμερα στα περιφερειακά έδρανα από άποψη συγκρότησης. Επανέλαβε για άλλη μια φορά πως στον τουρισμό πρώτα σχεδιάζεις κι ύστερα προβάλεις κι εδώ έχουμε πάρει το τιμόνι ανάποδα από καταβολής της … τουριστικής Χίου.

Εκτός από την απόγνωση των κοριτσιών, όμως, παρατηρούσα και το λαβύρινθο στην έκφραση του καθηγητή. Για την περίπτωση της Χίου δεν υπάρχει συνταγή στα εγχειρίδια μετατροπής της σε τουριστικό προορισμό. Οι σκόρπιες απόψεις που κατατέθηκαν δίνουν την εντύπωση ότι ούτε στον αιώνα … τον άπαντα δεν θα απαντήσουμε στο ερώτημα γιατί δεν έχουμε τουρισμό και πως μπορούμε να τον αποκτήσουμε.

Τα παρουσίασε σωστά ο καθηγητής. Να δημιουργήσουμε brand, να ολοκληρώσουμε και να λειτουργήσουμε τους μνημειακούς και επισκέψιμους χώρους, να συνδέσουμε την πρωτογενή παραγωγή με το τουριστικό προϊόν. Να συνειδητοποιήσουμε ότι πουλάμε πιο ποιοτικές υπηρεσίες, οπότε και πιο ακριβές. Ποιος διαφωνεί με την περιγραφή;

Κανείς! Μα, ποιες περιφερειακές δομές θα αναλάβουν αυτή την αποστολή, αναρωτήθηκε η Ρ. Μπούρα. Θα λειτουργήσουν περιφερειακά όργανα τουριστικού σχεδιασμού και θα συνεργαστούν με δήμους και ιδιώτες, απάντησε ο Γ. Σπιλάνης. Μα, με ποιους ιδιώτες στη Χίο, αναρωτήθηκα μεγαλοφώνως με τη σειρά μου. Εδώ έναν ιδιωτικό φορέα τουρισμού προσπαθούμε χρόνια να στήσουμε και δεν είμαστε άξιοι. Μήπως χρειάζονται νέες ιδιωτικές επενδύσεις; Φυσικά και χρειαζόμαστε, απάντησε ο πρόεδρος των ξενοδόχων, Γιώργος Μισετζής, θυμίζοντας ότι το 2003 είχαμε 12 πτήσεις τσάρτερ τη βδομάδα, που συν τω χρόνω έγιναν καπνός.

Τι να τις κάνουμε τις νέες επενδύσεις, από τη στιγμή που δεν μπορούμε να γεμίσουμε τις υπάρχουσες με τουριστική περίοδο μόλις 40 ημερών, πρόσθεσε τη δική του άποψη ο Λευτ. Καταρέλος. Χρειάζεται επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου και επιδότηση των τουριστικών επιχειρήσεων, πρότεινε.

Τριάντα χρόνια στη Χίο ακούω τις ίδιες θεωρίες. Πράξη από κανέναν δεν βλέπω και αναρωτιέμαι τι θα απολογηθούμε στα παιδιά μας, επεσήμανε η Αν. Λαγού. Καταλαβαίνω ότι βασιζόμαστε στις ειδικές μορφές τουρισμού αλλά το σύνολο των πολιτικών μας μαραζώνει την ύπαιθρο, τα Μεστά, τη Βολισσό, τα Αυγώνυμα, τα Καρδάμυλα. Γίνεται τουρισμός χωρίς ανθρώπους στα χωριά, πετάχτηκε πάλι η αφεντιά μου. Κάπου εκεί πήρε το λόγο ο Γ. Χαλάτσης κι εγώ αποχώρησα, καθότι μας βρήκε η νύχτα και με το Γιώργη έχω την τύχη να τα λέω πιο συχνά.

Πριν φύγω από την ανοιχτή συνάντηση πρόσεξα το Σπιλάνη. Είχε βυθιστεί σε σκέψεις, έμοιαζε να αντιλαμβάνεται ότι το πρόβλημα «τουρισμός στη Χίο» δεν έχει πανεπιστημιακό manual επίλυσης, είναι βαθύτερο και δυσεπίλυτο. Προς την έξοδο πια άκουσα μια από τις δυο νεαρές κοπέλες να ρωτά: τι δεν πήγε καλά και από το 2003 μέχρι σήμερα χάσαμε όλες τις πτήσεις τσάρτερ και συμφωνούμε ότι τώρα είναι δύσκολο να τις επαναφέρουμε; Ξέρουμε τις αιτίες για να τις καταπολεμήσουμε;

Κοντοστάθηκα για λίγο. Δεν άκουσα απάντηση, όπως δεν έχω ακούσει εδώ και 15 χρόνια τώρα. Σ’ αυτό το σημείο βρισκόμαστε. Της μη διάγνωσης των αρχικών αιτιών αποτυχίας. Οπότε καταλαβαίνετε πόσο δρόμο έχουμε μπροστά μας, καταλαβαίνετε τι σταυρό θα κληθούν να σηκώσουν οι δυο κοπέλες, καταλαβαίνετε πόσο δύσκολο είναι το έργο Σπιλάνη για την τουριστική ανόρθωση της Χίου, αν εκλεγεί στην Περιφέρεια.

Με μια μικρή προσωπική εκτίμηση. Όσοι πιστεύουν ότι η Περιφέρεια έχει ευθύνη επέμβασης στον τουριστικό σχεδιασμό, δεν έχουν άλλη επιλογή στην κάλπη πέραν του Σπιλάνη. Κι ας τον ρίξαμε χθες στο λαβύρινθο χωρίς να του δώσουμε το μίτο της εξόδου.

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση