Απόψεις

17/9/13 19:19

τελ. ενημ.: 17/9/13 19:19

Αν ήμουν στη θέση … του Κώστα Μούνδρου

… διαβάζοντας για το … χουνέρι που καιροφυλακτεί στη ροή του ρεύματος επισκεπτών από την Τουρκία από την αιτιολογημένη οργή των γειτόνων για την επιλογή της ελληνικής διπλωματίας στον τόπο διοργάνωσης της EXPO 2020 θα είχα αντιληφθεί τους τεράστιους κινδύνους που κρύβουν ακόμα και τα ασήμαντα περιστατικά.

Η αποφυγή του «κραχ» των τουριστικών επιχειρήσεων του νησιού μας αυτό το καλοκαίρι στηρίχθηκε σχεδόν αποκλειστικά στην πολλαπλασιαστική «κάθοδο των μυρίων» απ’ την ανατολική μας γειτονιά. Επιμένω όμως ότι η μονοδιάστατη εισροή εγκυμονεί πολλούς κινδύνους και μετατρέπει σε εύκολο στόχο μια τοπική οικονομία. Αυτή τη φορά των πραγμάτων δε λέει να αλλάξει η Δημοτική Επιτροπή Τουριστικής Ανάπτυξης, αντιθέτως διαρκώς την επεκτείνει. Κι αν αυτή τη φορά κανένας Ντεμιρτάζ (πρόεδρος του Επιμελητηρίου της Σμύρνης) δεν μπορεί να ανακόψει την τάση της μόδας της μεσαίας αστικής τάξης να πετάγεται ως τη Χίο, οι ιθύνοντες πρέπει να έχουν τη διορατικότητα να αντιληφθούν τί θα συμβεί σε ένα επόμενο τυχαίο γεγονός ή – κυρίως – αν επιβεβαιωθούν όσοι επιμένουν ότι τα σύννεφα πάνω από την Τουρκική οικονομία έχουν αρχίσει και πάλι να πυκνώνουν.

Θα εκλάμβανα, επομένως, τη γκάφα της ελληνικής διπλωματίας ως ηχηρό προειδοποιητικό καμπανάκι από την ώρα που οι γείτονες αντιλαμβάνονται πως κρατούν στα χέρια τους την επιβίωση μέρους των επιχειρήσεων των νησιών. Θα επιχειρούσα να πείσω όσους χειρίζονται τις υποθέσεις ότι η παράμετρος της εισροής κρίσιμου συναλλάγματος από την Τουρκία προς τα γειτονικά της νησιά πρέπει να είναι πάντοτε υπολογίσιμη, κι εγώ με τη σειρά μου θα δημιουργούσα τις προϋποθέσεις να είναι πάψει να είναι εξαρτησιογόνα των όποιων εθνικών μας κινήσεων.

ο θεσιθήρας

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση