Άποψη

1/4/13 13:52

τελ. ενημ.: 1/4/13 13:52

Αν ήμουν στη θέση του … Βασίλη Σπανολιού

… θα επέσπευδα τις αποφάσεις του Εμπορικού Συλλόγου για το ωράριο και θα διέλυα την απόλυτη σύγχυση που επικρατεί για αυτό. Το θέμα της διεύρυνσης του ωραρίου για να ικανοποιηθεί η απαίτηση των επισκεπτών από την Τουρκία, κατά βάση, και για να εναρμονιστεί με τις αγορές περιοχών που πασχίζουν να μετατραπούν σε τουριστικούς προορισμούς, είναι καθαρή υπόθεση του εμπορικού κόσμου.
Ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου, με την αναβλητικότητα στην επίσημη τοποθέτηση του οργάνου, υποδηλώνει ότι επιθυμεί όσο το δυνατόν να αποφύγει τη συζήτηση.
Είναι ενδεικτικό ότι δεν υπήρξε αντίδραση, ούτε με τη μορφή διαρροών, στην επαναφορά της πρότασης Μούνδρου, περισσότερο γιατί κρίθηκε ότι η αναζωπύρωση του θέματος αυξάνει τις πιέσεις για τροποποιήσεις στο μουχλιασμένο ωράριο λειτουργίας της τοπικής μας αγοράς.
Όσοι καλλιεργούν προσδοκίες ότι τυχόν διεύρυνση της λειτουργίας των καταστημάτων θα εισρεύσει στα ταμεία τους όσα η κρίση τους έχει μέχρι σήμερα στερήσει προσφέρουν κάκιστη υπηρεσία στην αγορά. Πιθανά η διαφορά θα είναι αμυδρή, ίσως και ανύπαρκτη. Όμως μια τέτοια ενέργεια ισχύει συνολικά το τουριστικό προϊόν του νησιού κι αυτό είναι το μακροπρόθεσμο σημαντικό όφελος για την αγορά της Χίου, αν είναι σε θέση να το αντιληφθεί.
Όσο ο εμπορικός κόσμος μετρά με λογική μπακάλη την απαραίτητη τροποποίηση στο ωράριο λειτουργίας της αγοράς και δεν προχωρά σε αλλαγές με τρόπο που θα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις, γίνεται συνυπεύθυνος της στασιμότητας που επικρατεί στον τόπο. Αρνείται τη δική του συμβολή στην υπέρβαση της τοπικής κρίσης, που σημειωτέων, είχε ξεκινήσει ένα – δυο χρόνια πριν η οικονομική ασφυξία από τους δανειστές της δώσει τη χαριστική βολή.
Ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου κακώς καθυστερεί να ωθήσει το όργανο σε επίσημη τοποθέτηση. Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, με την ψευδαίσθηση ότι ροκανίζοντας το χρόνο δείχνουμε στους επισκέπτες – γείτονες ότι μελετάμε το αίτημα τους. Αν η ολιγωρία υποκρύπτει τη συνήθη άρνηση, ας υπάρχει τουλάχιστον το θάρρος της υπεράσπισης της απόφασης.

Δείτε επίσης