Άποψη

9/5/18 17:00

τελ. ενημ.: 9/5/18 17:04

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ: Ο χρόνος του νερού

Ένα ευχάριστο ξάφνιασμα ήρθε να αμφισβητήσει την παγιωμένη αντίληψη που επικρατεί σε σχέση με την μονότροπη προσωπικότητα του τεχνοκράτη οικονομολόγου. Πως δηλαδή δεν θα μπορούσε ένας τεχνοκράτης να έχει καλλιτεχνικές ανησυχίες και ακόμα περισσότερο να τις μετατρέπει σε πράξη που παράγει συγκίνηση. Να όμως που αυτό έγινε.

Μέχρι τώρα ξέραμε πολύ καλά την αδιαμφισβήτητη ικανότητα του Αριστείδη Μπελλέ στο επιχειρείν. Μια ικανότητα που άφησε το αποτύπωμά της στο νησί μας, είτε από την θέση του προέδρου της Ένωσης Μαστιχοπαραγογών είτε με τις άλλες επιτυχημένες επιχειρηματικές δραστηριότητες.

Αλλά φυσικά εκεί που ξεδίπλωσε όλη την ικανότητα και το επιχειρηματικό του δαιμόνιο ήταν η δημιουργία και η πορεία του Νηρέα και η εκτίναξή του στο παγκόσμιο επιχειρηματικό στερέωμα του κλάδου του. Να όμως που ο επιτυχημένος τεχνοκράτης- επιχειρηματίας, απέδειξε πως δεν είναι μια μονότροπη προσωπικότητα αλλά δίτροπη, και ποιος ξέρει αν μας επιφυλάσσει την απόδειξη ότι είναι και πολύτροπη.

«Ο χρόνος του νερού» (το πρώτο συγγραφικό πόνημα  του Αριστείδη Μπελλέ) μελετά το χρόνο (που κατά τη φυσική επιστήμη αποτελεί την τέταρτη διάσταση) και αποδεικνύει πως το πιο γοητευτικό φαινόμενο του σύμπαντος, ο ίδιος ο χρόνος, δεν κινείται μόνο προς μία κατεύθυνση, αλλά κινείται (όπως το νερό) προς κάθε κατεύθυνση, που ο παρατηρητής έχει την ικανότητα να του δημιουργήσει.

Αυτό το βιβλίο με καθήλωσε. Πρόκειται για ένα οικονομικό θρίλερ, που σε βάζει στα σκοτεινά και δαιδαλώδη σοκάκια του κόσμου των τραπεζο-οικονομικο-χρηματηστηριακών- ανταγωνιστικών συμφερόντων και δραστηριοτήτων, τους νόμους των οποίων πρέπει ένας ασυμβίβαστος με ανάλογες τακτικές επιχειρηματίας, να αντιμετωπίσει και να αναμετρηθεί!

Είναι ένα θρίλερ γιατί σου κόβει την ανάσα.

Είναι ένα οικονομικό εγχειρίδιο γιατί σε διδάσκει όσα οι οικονομικές θεωρίες του συστήματος δεν μπορούν να σε διδάξουν.

Είναι ένα βοήθημα στους φιλόδοξους νέους επιχειρηματίες για το πως θα πρέπει να μεθοδεύσουν τις προσπάθειές τους ώστε να «στήσουν» την επιχείρησή τους με σοβαρότητα και συνέπεια.

Είναι μια ενδυνάμωση της ελπίδας στους ανθρώπους που δίνουν μάχη για το όραμά τους.

Είναι η δικαίωση του καθήκοντος να ονειρευόμαστε.

Είναι ένας ύμνος στη δημιουργία.

Εύχομαι «Ο χρόνος του νερού» να ταξιδεύει αέναα και να πυκνώνει τις τάξεις των δημιουργικών παρατηρητών που τόσο έχει ανάγκη η κοινωνία αλλά και πατρίδα μας.

 

Σχόλια άρθρου: 0

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
300x250
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση