Άποψη

4/3/13 12:57

τελ. ενημ.: 4/3/13 12:57

Αγορά ή Παράδοση

Οι κοινωνίες των ανθρώπων έχουν χρησιμοποιήσει τρία συστήματα για να λύσουν το οικονομικό πρόβλημα. Τα συστήματα αυτά είναι της παραδόσεως, του καταναγκασμού και, της αγοράς. Οταν λέμε πως έχουν υιοθετήσει και εφαρμόζουν το ένα από τα τρία συστήματα δεν σημαίνει ότι στην συγκεκριμένη κοινωνία εκλείπουν παντελώς στοιχεία των άλλων δύο. Η κοινωνία μας έχει επιλέξει τη λύση του οικονομικού της προβλήματος δια του συστήματος της αγοράς. Η στρατιωτική θητεία είναι ένα στοιχείο καταναγκασμού. Το ίδιο και η δήμευση της ακίνητης περιουσίας που επιχειρείται δια της επιβολής δυσβάστακτης φορολογίας. Την φορολογία αυτήν εφήρμοσε ο Ισμέτ Πασάς το 1942 για την εξόντωση των μη μουσουλμανικών πληθυσμών της Τουρκίας.
Η τάση σήμερα είναι υπέρ της προωθήσεως του συστήματος της αγοράς. Τα πλεονεκτήματά του συνίστανται στην αντικειμενικότητα, τη δημοκρατικότητα, την οικονομική αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητά του. Αυτά όλα είναι σχετικά και σε σύγκριση με τα άλλα δύο συστήματα. Ενας υπουργός που επαγγέλλεται τις ιδιωτικοποιήσεις, ασφαλώς και είναι υπέρ της αγοράς. Είναι; Ή άλλα πιστεύει και τα περί μεταρρυθμίσεων κλπ. τα λέγει διότι ευρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία;
Η απορία μου αυτή προκύπτει από κάτι που είπε ο κος Υπουργός των Οικονομικών το οποίο πέρασε απαρατήρητο. Στη διάρκεια των απεργιακών κινητοποιήσεων του προσωπικού του υπόγειου σιδηρόδρομου, του προαστιακού κλπ. ο Υπουργός Οικονομικών για να στηρίξει τη θέση της Κυβερνήσεως απέναντι στους εργαζόμενους είπε, πως ο μισθός ενός μηχανοδηγού και δη, υποχρεωτικής εκπαιδεύσεως, είναι υψηλότερος από αυτόν του πανεπιστημιακού εισαγωγικής βαθμίδας.
Ο κος Υπουργός έκανε δύο λάθη. Το πρώτο αφορά στην επίκλησή του στον κλάδο των πανεπιστημιακών θεωρώντας τον σαν το σημείο αναφοράς. Να σημειώσω ότι ο κος Υπουργός είναι καθηγητής και πιθανόν ήθελε να τονίσει ότι η συντεχνία στην οποία ανήκει πρέπει να είναι η ύψιστα αμειβόμενη. Από σκοπιάς επικοινωνίας, νομίζω πως η αναφορά κάποιου στον εαυτό του και η χρησιμοποίηση ιδικών του ιδιοτήτων για την πραγματοποίηση συγκρίσεων δεν αρμόζει.
Το δεύτερο σφάλμα αφορά στη δομή του ενιαίου μισθολογίου η οποία στηρίχθηκε αποκλειστικά και μόνον στις εκπαιδευτικές βαθμίδες. Κριτήριο που ανήκει στην παράδοση παρά στην αγορά. Ποιο είναι το έσοδο από το οριακό προϊόν (υπηρεσία) μιας πτυχιούχου ελληνικής ή ξενόγλωσσης φιλολογίας περιφερομένης στο γραφείο ενός υπουργού και ποιο μιας οδηγού αρθρωτού λεωφορείου; (Αναφέρω την οδηγού για να κάνω τη σύγκριση μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου και τέτοιες οδηγοί υπάρχουν.)
Πέρα από τις βαθμίδες της τυπικής εκπαιδεύσεως υπάρχουν πολλές άλλες ιδιότητες και δεξιότητες που πρέπει να ληφθούν υπόψη όπως, η σωματική διάπλαση, ο δείκτης νοημοσύνης, η τόλμη, η ταχύτητα λήψεως αποφάσεων κ.ά. Στην ελεύθερη αγορά, δείκτης όλων αυτών είναι τα οριακά έσοδα που φέρνει κάθε εργαζόμενος στην εταιρεία. Ο ευρύτερος δημόσιος τομέας απασχολεί άτομα που πρέπει να έχουν ένα μεγάλο εύρος δεξιοτήτων πράγμα που δεν μπορεί να περιορισθεί μόνον στην εκπαιδευτική βαθμίδα. Αν η Ολυμπιακή ήταν ακόμη κρατική θα είχαμε το παράδοξο οι χειριστές να λαμβάνουν χαμηλότερο μισθό από την κα παρά τω Υπουργώ που αναφέρω πιο πάνω και τούτο διότι, το δίπλωμα των χειριστών δεν είναι ισότιμο με αυτά που χορηγούν τα ημεδαπά ΑΕΙ!
Ενιαίο μισθολόγιο θα ήταν νοητό αν εφαρμοζόταν ανά κλάδο, ειδικότητα κλπ. Ενιαίο μισθολόγιο απ’ άκρου εις άκρον με ιεράρχηση σύμφωνα με τους τίτλους σπουδών δεν συνάδει με την οικονομία της αγοράς αλλά, με την οικονομία της παραδόσεως.

Δείτε επίσης