Παραπολιτικά

21/11/12 15:31

τελ. ενημ.: 21/11/12 15:31

Αν ήμουν στη θέση … του Στέφανου Φαρατζή

… θα αντιλαμβανόμουν έγκαιρα ότι η προσωπικό μου επιθυμία να διοικήσω τις λιμενικές υποδομές του τόπου μου συγκρούεται με τη σύγχρονη αντίληψη για το τι είναι σε θέση να προσφέρει ένα λιμάνι στα όρια μιας τοπικής κοινωνίας.
Ο πρόεδρος του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Χίου απάντησε με συνδικαλιστικό τσιτάτο σε προχθεσινό σημείωμα μου προς το δήμαρχο Χίου, υποθέτω σε εκείνο που επεσήμανα ότι εγώ θα προτιμούσα πρόεδρο στο λιμάνι μου κάποιον που δεν υπάρχει κίνδυνος να μπερδεύει τα μποφόρ με τα volt. «Όποιος ξέρει από τάσεις, ξέρει κι από εντάσεις», ήταν η απάντηση – ευφυολόγημα του Στέφανου, πεμπτουσία της παντογνωσίας του ΔΕΗτζίδικου συνδικαλισμού.
Ας μην περιοριστώ στο ότι η εποχή δεν έχει πια ανάγκη από απαντήσεις – λογοπαίγνια. Τις έφαγε στη μάπα δεκαετίες πριν και είδε το αποτέλεσμα. Ας αναλογιστεί ο πρόεδρος του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου αν θεωρεί ότι υπάρχει στρατηγική εκ μέρους του για την ανάπτυξη των λιμενικών υποδομών του νησιού και πόσο αυτή έχει γίνει κτήμα της κοινωνίας. Το θέμα δεν αφορά μόνο το Φαρατζή. Ήταν ανέκαθεν δομική έλλειψη όλων των διοικήσεων του Λιμενικού Ταμείου με την όποια του μορφή. Ο κάθε πρόεδρος όριζε τα περιθώρια του ρόλου του ανάμεσα στις πεζοδρομήσεις, την τοποθέτηση πίλαρς, τις εκβαθύνσεις λιμενολεκάνης και τις αναπροσαρμογές στα διοικητικά πρόστιμα και τα μισθώματα στην παραλιακή ζώνη. Ποτέ κανένας δεν ασχολήθηκε με τη χάραξη λιμενικής στρατηγικής. Αν μας χρειάζεται λιμάνι στη Λαγκάδα ή τι είδος λιμανιού είναι απαραίτητο στη Βολισσό. Ποτέ δεν … έβαλε τις φωνές αν το λιμάνι των Μεστών καθυστερεί να παραδοθεί και δεν πήρε ουσιαστικό ρόλο στο δημόσιο διάλογο για το νέο κεντρικό λιμάνι. Έχει μια καθαρά διαχειριστική λογική, τη οποία ξεπλένει αναπλάθοντας πεζοδρόμια.
Τώρα που το Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου αποφάσισε να αναπτύξει την εμπορική διάσταση των λιμένων οι δικές μας διοικήσεις φαντάζουν νάνοι στις προκλήσεις των καιρών. Και απαντούν σ’ αυτές με τσιτάτα αυτοπροστασίας του ανύπαρκτου ρόλου τους. Εμ δε γίνεται δουλειά έτσι…
ο θεσιθήρας