Παραπολιτικά

21/5/13 15:12

τελ. ενημ.: 21/5/13 15:12

Φαΐ και μνήμη

Έχω πολλάκις επαινέσει τους λιγοστούς καταγόμενους από το Μελανιός για την προσπάθεια τους σχεδόν μόνοι να σηκώνουν το βάρος της μνήμης της θηριώδους Σφαγής του 1822. Άλλη μια φορά δεν βλάπτει.
Στον εφετινό ανά τριετία εορτασμό δοκίμασαν βέβαια τη μικρή απογοήτευση της περιορισμένης συμμετοχής. Αφενός από τους πολιτειακούς παράγοντες, οι οποίοι δεν βρήκαν χρόνο να αφήσουν την Αθήνα για μια έντονα συμβολική παρουσία κι απ’ την άλλη απ’ τους ντόπιους, καθώς αν και κόσμος ανταποκρίθηκε, κατά κοινή ομολογία δεν ήταν ίδιος με προηγούμενες χρονιές.
Κάποιοι το απέδιδαν στην έλλειψη σημαίνοντα επισήμου, που συνήθως λειτουργεί ως … μαγνήτης σε παρόμοιες περιπτώσεις. Ο κ. Κώστας Φραγκομίχαλος και οι λοιποί Μελανούσοι όμως ξέρουν ότι οι απουσίες ήταν κυρίως από την έλλειψη φαγητού, που προσφέρονταν κάθε φορά στη μνήμη του Ολοκαυτώματος.
Δυστυχώς οι σύγχρονοι Χιώτες θέτουμε συχνά το στομάχι υπεράνω της ιστορικής μνήμης…

Σχόλια άρθρου: 0