Παραπολιτικά

18/10/13 18:27

τελ. ενημ.: 18/10/13 18:27

Άντε βρες άκρη…

Κάθε φορά που οι θεσμικοί καλούν τον κόσμο να παραστεί σε μια συζήτηση οι ίδιοι τον κάνουν να μετανιώνει την ώρα και τη στιγμή. Τον εξοντώνουν στην ακατάσχετη πολυλογία, του εξαντλούν τα όρια της υπομονής, ώσπου στο τέλος οι χρήσιμοι λακίζουν.

Στη σύσκεψη για τον τουρισμό καθήκοντα ανέλαβε ο πρόεδρος του Ομηρείου. Άρχισε να αραδιάζει ως αιτία του περιορισμένου τουριστικού ρεύματος ότι δεν υπάρχουν εξειδικευμένοι υπάλληλοι που θα μας φέρουν σε επαφή με ευρωπαϊκά προγράμματα. Λες κι εκείνος που τα ξέρει έχει φέρει κοσμογονία στο Ομήρειο τρία χρόνια τώρα. Ύστερα θυμήθηκε την Ορτόνα και κατέληξε ότι η λύση του τουριστικού μας προβλήματος θα έρθει με τη βοήθεια του Αποστόλου Θωμά.

Και για το τέλος, αφού μιλούσε κανένα τέταρτο, πρόσθεσε και τη λύση Μάντικα για τις λιμενικές υποδομές, προτείνοντας προβλήτα για τα κρουαζιερόπλοια κάπου στο πάρκινγκ του ΝΟΧ. Ευτυχώς ο Πολύδωρος είχε φύγει και δεν άκουσε το σύμβουλο του. Ο οποίος, εμμέσως πλην σαφώς, διαχώριζε τη θέση του από τη «σημαία» του συνδυασμού, το νέο κεντρικό λιμάνι, παρότι την κρίσιμη ώρα των συνεδριάσεων στο Δήμο αυτή την άποψη ψηφίζει. Μπρος στα κάλη (την αιώνια θέση του προέδρου στο Ομήρειο), τι είναι ο πόνος (η θυσία των προσωπικών μας απόψεων). 

Δείτε επίσης