Ειδήσεις

22/5/13 21:44

τελ. ενημ.: 22/5/13 21:44

Οι ψυχές των θυμάτων της σφαγής του Μελανειούς αγάλλονται

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΦΡΑΓΚΟΜΙΧΑΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΤΟΥ ΜΕΛΑΝΕΙΟΥΣ (19/5//2013)

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος  «Η ΜΕΛΑΙΝΑ ΑΚΡΑ» και η Κοινότητα Μελανειούς σάς καλωσορίζουν στο χωριό μας, στο οποίο προσήλθαμε σήμερα όλοι ευλαβείς προσκυνητές της μνήμης της κορυφαίας θυσίας του 1822.
    Η θυσία εκείνη των μαρτυρικών προγόνων μας υπήρξεν, ως γνωστόν, η μεγαλύτερη εκατόμβη στο βωμό της εθνικής μας παλιγγενεσίας, και μία των φρικωδέστερων  τραγωδιών όχι μόνον της ελληνικής αλλά και της παγκόσμιας Ιστορίας.     
    ΄Οταν γίνεται λόγος για τις Σφαγές της Χίου, η σκέψη όλων μας πάει συνήθως στις ομαδικές σφαγές στον ΄Αγιο Μηνά, στον ΄Αγιο Γεώργιο Συκούση, στο Θολό Ποτάμι, στον Ανάβατο και στη Νέα Μονή, και φυσικά  και τη μαζικότερη όλων σφαγή εδώ στο Μελανειός, όπου το αίμα των θυμάτων έτρεξε ποταμηδόν και έβαψε σε μεγάλη έκταση την παρακείμενη θάλασσα κόκκινη, γεγονός που η λαϊκή μας Μούσα διαιώνισε με το γνωστό επιγραμματικό δίστιχο:
                     "Εκεί στον Κάβο Μελανιό που έγινε ο θρήνος,
                     η θάλασσα κοκκίνισε, σκοτίστηκε ο ήλιος".

    ΄Ομως, αγαπητοί  συμπατριώτες και συνέλληνες αδελφοί μου, σφαγές  έγιναν όχι μόνο στις ως άνω περιοχές αλλά σε ολόκληρη τη Χίο, η οποία από τόπος ευδαιμονίας και παράδεισος της Ανατολής, όπως τότε την αποκαλούσαν,  μετεβλήθη σε  πεδίο  αληθινής κολάσεως και απέραντο νεκροταφείο.
       Τούτο μας το πιστοποιούν και τα ακόλουθα δύο αποσπάσματα τα οποία, Σεβασμιότατε, παρακαλούμε να μας επιτρέψετε να τα εκλάβουμε ως τα συναξάρια τα αναγιγνωσκόμενα στις μνήμες των μαρτύρων της πίστεώς μας, αφού τα θύματα των σφαγών είναι μάρτυρες, και μάλιστα  μάρτυρες διπλής φύσεως, δηλαδή και της πατρίδος και της πίστεως. Τα αποσπάσματα αυτά δεν ανήκουν σε ΄Ελληνες, για τους οποίους θα μπορούσε να ισχυριστεί  κάποιος ότι γράφουν υπό το κράτος συναισθηματικής φορτίσεως, αλλά ανήκουν σε ξένους, και συγκεκριμένα σε δύο Γάλλους ιστορικούς, τον Κάρολο  Πουκεβίλ και το Φιστέλ ντε Κουλάνζ.
     Ο πρώτος, του οποίου το απόσπασμα αναφέρεται στην πρώτη ημέρα των σφαγών στην πόλη της Χίου, υπήρξε σύγχρονος των τραγικών συμβάντων, και γράφει διατηρώντας τη φρίκη τους αρκετά νωπή. Ο δεύτερος επισκέφθηκε τη νήσο 32 ολόκληρα χρόνια μετά την τρομερή  σφαγή, και γράφει με την προοπτική που του επιτρέπει η χρονική απόσταση αυτή. Διαβάζουν η κ. Ευγενία Ασλανίδου και ο κ. Εμμανουήλ Τζιώτης, τους οποίους και ευχαριστώ και από τη θέση αυτή.
     Μετά τα δύο αυτά αποσπάσματα από το πολυσέλιδο μαρτυρολόγιο της ατυχούς νήσου μας, καθώς και όσα ακούσαμε από το Σεβασμιότατο στην εκκλησία,  περιττεύει κάθε  περαιτέρω σχετική αναφορά και μαρτυρία. ΄Ομως, θα παρακαλέσω θερμά την καλοσύνη και την υπομονή σας να μου επιτρέψουν μόνο μία σύντομη διευκρίνηση.
       Στο γεγονός των σφαγών της Χίου, λόγω των εθνικών περιπετειών και των ατυχών ιστορικών συγκυριών, δεν είχε δοθεί μέχρι και τις ημέρες μας η αναλογούσα έμφαση και σημασία. ακόμα δε και αυτή η εκατοστή επέτειός του το 1922 παρήλθε σχεδόν άνευ ουσιαστικής μνείας, λόγω της επισυμβάσας το έτος εκείνο Μικρασιατικής τραγωδίας. Μόνο δε  κατά τις τελευταίες δεκαετίες με πρωτοβουλία τοπικών  Συλλόγων τιμόταν μεμονωμένα η μνήμη των θυμάτων του Αγίου Μηνά αρχικά, του Αναβάτου στη συνέχεια και του  Μελανειούς αργότερα.
    Ευτυχώς όμως, από το 2010 καθιερώθηκε, ως γνωστόν, επισήμως με Προεδρικό Διάταγμα η τιμή της μνήμης των Θυμάτων  των Σφαγών της Χίου. Τούτο είχε υπάρξει παγχιακό αίτημα, το οποίο είχαν προσυπογράψει και εν συνεχεία υποβάλει στην Πολιτεία όλοι οι Δήμαρχοι της νήσου, η τότε Τοπική ΄Ενωση Δήμων και Κοινοτήτων και η Νομαρχία. Θέλω δε στο σημείο τούτο να προσθέσω χωρίς καμία διάθεση κολακείας, αλλά αποκλειστικά και μόνο για χάρη της τοπικής μας ιστορίας ότι προς αυτή την κατεύθυνση ο τότε Νομάρχης και νυν Δήμαρχος Χίου κ. Πολύδωρος Λαμπρινούδης επέδειξε ιδιαίτερη ευαισθησία,  καθώς ανέλαβε και προώθησε ως Νομάρχης με ένθερμο ζήλο τη σχετική διαδικασία.
     Αναμφίβολα,  οι ιερές  ψυχές όλων των θυμάτων των σφαγών της Χίου τώρα πλέον θα αγάλλονται για αυτή  την πρωτοβουλία, και οι απόγονοί μας θα τη συγκαταλέγουν στα θετικά  της γενεάς μας.
     Ας υποκλιθούμε ευλαβικά προ της ιερής μνήμης των μαρτυρικών  θυμάτων, και ας τους υποσχεθούμε ότι θα διαφυλάξουμε πάση θυσία την αναβλύσασα από τους κρουνούς των τίμιων αιμάτων τους πολύτιμη ελευθερία.

 

Σημ. Το παραπάνω κείμενο εκφωνήθηκε από τον Κ. Φραγκομίχαλο κατά τις εορταστικές εκδηλώσεις πριν από λίγες ημέρες στο Μελανειός. 

Δείτε επίσης