Κοινωνία

26/5/12 14:54

τελ. ενημ.: 28/5/12 11:10

Κ. ΜΟΥΝΔΡΟΣ: “Δεν θα βάλω φερμουάρ στο στόμα μου”

ΚΑΥΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ Ε.Κ. ΧΙΟΥ

 
Οργισμένη ήταν η αντίδραση του Κ. Μούνδρου, στα όσα του απάντησε το Εργατικό Κέντρο Χίου, σχετικά με την πρότασή του για παράταση του ωραρίου των καταστημάτων, το απόγευμα του Σαββάτου. Ο κ. Μούνδρος στη σχετική επιστολή του αναφέρει με ιδιαίτερα καυστικό τρόπο ότι δεν θα βάλει φερμουάρ στο στόμα του ενώ καταλήγει το ερώτημα: «Αυτό είναι το ήθος της νέας συνδικαλιστικής νοοτροπίας της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Χίου;»
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ Κ. ΜΟΥΝΔΡΟΥ:
«Τι να εννοεί άραγε η απαντητική προειδοποίηση της διοίκησης  του Εργατικού Κέντρου Χίου ότι θα «τους βρω απέναντι» αν τολμήσω να καταθέσω στο δημόσιο διάλογο προτάσεις που ενστερνίζεται σταδιακά όλη η Χίος και το ανταγωνιστικό μας περιβάλλον; Θα μου αφαιρούν το λόγο επιτιμητικά όπου με συναντούν; Στην επόμενη απάντηση ας φροντίσει να το διευκρινίσει κι αν θέλει να τοποθετηθεί κι επί της ουσίας στο αίτημα να αλλάξει το αναχρονιστικό ωράριο λειτουργίας της αγοράς μας. Αυτό που παραμένει ίδιο κι απαράλλαχτο από τη εποχή που καταναλωτές ήταν οι παππούδες μας, αρτηριοσκληρωτικό, δίχως εσωτερική διάθεση μεταβολής, ενώ τριγύρω έχει αλλάξει το σύμπαν.
 
Για να μην συγχέονται οι ρόλοι, επιθυμώ να ξεκαθαρίσω ότι η πρόταση μου αφορούσε αποκλειστικά τον Εμπορικό Σύλλογο Χίου, το μόνο αρμόδιο να αποφασίσει τις όποιες αλλαγές. Τα μέλη του ξέρουν τι τραβούν για να μην μείνει απλήρωτο το ενοίκιο, να καταβληθούν τα χαράτσια, να πληρωθούν οι μισθοί και οι ασφαλιστικές εισφορές, να μην σκάσουν οι επιταγές στους προμηθευτές τους. Αυτά και μόνον αυτά έχουν δικαιοδοσία απόφασης, όπως και την απόλυτη ευθύνη να τηρούν στο ακέραιο τις υποχρεώσεις τους έναντι των εργαζομένων με ανάλογη αναπροσαρμογή του ωραρίου απασχόλησης ή μισθολογική μεταβολή. Αυτά ορίζουν οι κανόνες της παγκόσμιας οικονομίας κι αν ο κ. Κώσταλος και τα μέλη του Εργατικού Κέντρου έχουν αντίθετη άποψη, δεν έχουν παρά να απαιτήσουν τη μετατροπή της αγοράς σε μια ΔΕΚΟ λαϊκής βάσης.
 
Δεν είναι η απρόκλητη αλλά αναμενόμενη αρνητική τοποθέτηση του Εργατικού Κέντρου εκείνη που προβληματίζει. Σοκάρει το ύφος της, ενδεικτικό ότι ο συνδικαλισμός συνεχίζει στη θύελλα που σαρώνει τις ζωές όλων μας να πορεύεται με κλισέ της δεκαετίας του ʼ80.
 
Επαναλαμβάνω ότι, ως πρόεδρος της Δημοτικής Επιτροπής Τουριστικής  Προβολής & Ανάπτυξης, αλλά και ως επιχειρηματίας , έχω γίνει αποδέκτης δεκάδων παρατηρήσεων από επισκέπτες μας για το εφαρμοζόμενο ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων αλλά και των χώρων επισκεψιμότητας. Στο χέρι της κοινωνίας μας και πρωτίστως των εμπόρων είναι να σταθμίσουν αν οι μεταβολές που έχουν συντελεστεί απαιτούν και δική μας επεξεργασμένη αναπροσαρμογή, όπως κάνει η γειτονιά μας (βλ. Σάμος) ή θα αρνούμαστε να κάνουμε εμείς τα πρώτα βήματα ώθησης του νομού σε χαρακτηριστικά απαραίτητα για τη μετατροπή του σε τουριστικό προορισμό.
 
Με παρρησία κατέθεσα τις απόψεις μου, γνωρίζω και σέβομαι ότι υπάρχει αντίλογος, είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν και ενδιάμεσες λύσεις και ζητώ από την κοινωνία να τις εξετάσει με ωριμότητα.
 
 ΥΓ.: Ας με συγχωρέσει ο κ. Κώσταλος που δεν θα βάλω φερμουάρ στο στόμα μου. Ίσως γιατί αγωνιώ να διαπιστώσω τι εννοεί ότι «θα τον βρω απέναντι μου». Αυτό είναι το ήθος της νέας συνδικαλιστικής νοοτροπίας της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Χίου»;