Κοινωνία

29/5/15 11:02

τελ. ενημ.: 20/2/18 19:20

«Η κρίση χρέους, μοχλός για την υφαρπαγή γης»

ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ Η ΑΝΑΓΚΗ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΒΙΟΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΧΙΟΥ

Μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ομιλία είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν όσοι βρέθηκαν το απόγευμα της Πέμπτης στην αίθουσα διαλέξεων του Ομηρείου, στο πλαίσιο της ημερίδας που διοργάνωσε η Χιακή Συμπολιτεία με καλεσμένο τον Ομότιμο Καθηγητής του Τμήματος Γεωγραφίας του Χαροκόπειου Πανεπιστημείου Αθηνών Κ. Χατζημιχάλη.

Η κρίση χρέους στην Ελλάδα

Όπως ειπώθηκε από τους διοργανωτές το δημόσιο χρέος δημιουργεί τις καταλληλότερες συνθήκες για την υφαρπαγή γης καθώς συχνά οδηγεί σε θεσμικές εκτροπές που διευκολύνουν κάθε έννοια ξεπουλήματος της δημόσιας γης.

«Πρόκειται για πρωτοφανή υφαρπαγή του δημόσιου πλούτου μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, των ιδιωτικοποιήσεων δημόσιων επιχειρήσεων και υποδομών, των εξορύξεων, της επέλασης στις ακτές και τα δάση, των εγκαταστάσεων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και του real estate. Αν σε αυτά προσθέσουμε την επίθεση μέσω φορολογίας στην ιδιωτική γη και τους πλειστηριασμούς κατοικιών, τότε γίνεται επιτακτική η ανάγκη για επανεκτίμηση της πολιτικής σημασίας της γαιοπροσόδου», σημείωσε η επικεφαλής της Χιακής Συμπολιτείας Ερμιόνη Φρεζούλη.

Κρίση χρέους και ιδιωτικοποιήσεις

Όσον αφορά την υφαρπαγή της δημόσιας γης, αυτή αποτέλεσε βασικό μέσο αντιμετώπισης της κρίσης χρέους. Η δημόσια γη χρησιμοποιήθηκε, ως περιουσιακό στοιχείο προς πώληση, για πελατειακές σχέσεις και για μακροοικονομικές διαδικασίες υφαρπαγής γης. Οι ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας γης αποτέλεσαν το πέρασμα από την μικρο-εκμετάλλευση στην εκμετάλλευση από το μεγάλο κεφάλαιο. Όπως επισημάνθηκε, η κορύφωση της διαδικασίας αυτής διαπιστώθηκε στα χρόνια του Μνημονίου όπου οι ιδιωτικοποιήσεις απέκτησαν έναν επείγοντα χαρακτήρα με στόχο την αποπληρωμή του χρέους.

Το περιβάλλον ως πεδίο κερδοφορίας

Μια σημαντική και άγνωστη σε πολλούς πτυχή της συζήτησης που αναφέρεται στο βιβλίο μετέφερε η Ε. Φρεζούλη σχετικά με την σύνδεση των διαδικασιών υφαρπαγής της γης με προσεγγίσεις της προστασίας του περιβάλλοντος είτε ως εμπόδιου για την ανάπτυξη είτε ως ευκαιρία για πράσινες επενδύσεις. Στην πρώτη προσέγγιση, τόνισε, εντάσσονται διαδικασίες καταπάτησης δασικών εκτάσεων ελλείψει ολοκλήρωσης των δασικών χαρτών, υφαρπαγής εκτάσεων αιγιαλών μέσω νόμων fast track αλλά και ενίσχυσης της αστικής διάχυσης.

Η υφαρπαγή γης στη Χίο

Όπως τονίστηκε στην ημερίδα, η Χίος έχει γλυτώσει στο παραπέντε πολλές φορές από την υφαρπαγή γης, είτε μέσω των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας είτε μέσω τουριστικών επενδύσεων όπως στα Κεραμεία όπου κανείς δεν έλαβε υπόψη του αν αυτές οι επενδύσεις είναι συμβατές με την τοπική οικονομία αλλά και τη φυσιογνωμία του νησιού.

«Ο μόνος τρόπος για να αποφύγουμε στο μέλλον τέτοιες κακοτοπιές είναι να καθίσουμε κάτω και να δούμε τελικά ποια Χίο θέλουμε για εμάς και τα παιδιά μας. Να ανοίξει επιτέλους ο διάλογος για έναν ευρύτερο σχεδιασμό που θα συνεχίσει να διασφαλίζει το καλό βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της Χίου», ανέφερε μεταξύ άλλων η κ. Φρεζούλη.

Δείτε επίσης