Εκλογές 2012

3/5/12 15:31

τελ. ενημ.: 4/5/12 12:12

"Έτσι θα βγούμε από την κρίση"

Τα μέτρα και τις προτάσεις του κόμματος της «Δράσης», παρουσίασε σήμερα το πρωί στο ξενοδοχείο «Χανδρής», η υποψήφια βουλευτής του κόμματος Μαρία Τσάκου.
Η ίδια έχοντας χρόνιους δεσμούς με τον τόπο και ιδιαίτερα με τη ναυτοσύνη αφού αποτελεί μέρος της μεγάλης εφοπλιστικής οικογένειας του καπετάν Παναγιώτη Τσάκου, ανέλυσε τους λόγους για τους οποίους επιχειρεί την κάθοδό της στην πολιτική.
«Κατεβαίνω με τη Δράση, και θα μείνω εδώ και μετά τις Εκλογές. Δεν έχω πλέον καμία ανάγκη προβολής, ή επαγγελματικής ή οικονομικής αποκατάστασης. Έχω όμως τεράστια ανάγκη για να δουλέψω και για τους άλλους, να ζήσω με τους άλλους, για να κάνω όλα όσα κακώς δεν έκανα μέχρι τώρα, και άφησα τρίτους να τα κάνουν στη θέση μου», ανέφερε η ίδια.
Αναλυτικά η συνέντευξη της Μαρίας Τσάκου:

"Με λένε Μαρία Τσάκου, είμαι κόρη του μαστρο-Ηλία Τσάκου και ανιψιά του καπετάν Παναγιώτη Τσάκου. Με άλλα λόγια, είμαι γνήσιο τέκνο της Ναυτιλίας. Μεγάλωσα μέσα στα ναυτιλιακά γραφεία και αγάπησα τη θάλασσα και τα βαπόρια τόσο που αποφάσισα από πολύ νωρίς την άλλη μου μεγάλη αγάπη, τη νομική επιστήμη, το Δίκαιο, να τη συνδέσω με τη ναυτοσύνη αποκτώντας μάστερ —πού αλλού;— στο Ναυτικό Δίκαιο. Με αυτή την ιδιότητα δουλεύω σχεδόν είκοσι χρόνια ως νομικός σύμβουλος στις οικογενειακές ναυτιλιακές εταιρείες. Είμαι μέλος του ΔΣ του Διεθνούς Κέντρου Ναυτικής Έρευνας και Παράδοσης του Ιδρύματος «Μαρία Τσάκος», που έχει έδρα εδώ στη Χίο και πήρε το όνομά του από τη λατρευτή γιαγιά αλλά και από την άτυχη και πρόωρα χαμένη πρώτη εξαδέλφη μου. Πρόσφατα δε εκλέχτηκα μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της HELMEPA (Ελληνική Ένωση Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος) και ελπίζω πως και μέσα από το ρόλο της Ειδικής Γραμματέως αυτού του οργανισμού θα κατορθώσω να προσφέρω στη θάλασσα, αλλά και στα ελληνικά νησιά και στα παράλιά μας.

 

Η ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΑΝΟΣ

 

Η ΔΡΑΣΗ ιδρύθηκε το 2009 από τον Στέφανο Μάνο και από μια ομάδα πολιτών που συμμερίζονται τις ιδέες του, τις αξίες του και το φιλελεύθερο όραμά του για την Ελλάδα: Για μια Ελλάδα που επιτέλους θα εκμεταλλευτεί την Παιδεία, τον Πολιτισμό και το Περιβάλλον της και θα αναπτυχθεί και θα διαπρέψει όπως όφειλε, όπως άξιζε και όπως ακόμη μπορεί να πράξει.

 

Για τον Στέφανο Μάνο δε χρειάζονται πολλά λόγια. Είναι καταγεγραμμένος στις συνειδήσεις όλου του κόσμου, ως ο πολιτικός «που τα έλεγε» από παλιά, που είχε προβλέψει όλα όσα τελικά ζούμε σήμερα και όσα θα ζήσουμε ακόμη αν δεν αλλάξουμε γραμμή πορείας. «Τα έλεγε καλά» σημαίνει, βέβαια, με ωμή ειλικρίνεια και με συνέπεια, γεγονός που τον κατέστησε δυσάρεστο και τον άφησε εν πολλοίς και έξω από την πολιτική σκηνή μέχρι σήμερα: ακριβώς επειδή διάλεξε το δρόμο της σύγκρουσης με το πελατειακό κράτος και με τα συντεχνιακά συμφέροντα που τα δύο κόμματα εξουσίας προασπίζονται με τόση αφοσίωση εδώ και τριάντα χρόνια. Λέω μέχρι σήμερα γιατί είμαι πεπεισμένη —δε θα βρισκόμουν εδώ αν δεν ήμουν— ότι στις 7 Μαΐου ο Μάνος και μια χούφτα, έστω, σπουδαίοι συνυποψήφιοί μου θα καθίσουν στα βουλευτικά έδρανα, θα βοηθήσουν να κυβερνηθεί ο τόπος, να μην ανακοπεί η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και να μην επιτευχθεί ο εκβαλκανισμός.

 

ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΔΡΑΣΗ

 

Λέει πολλά. Έχει ένα κυβερνητικό πρόγραμμα που είναι αναμφισβήτητα από τα πιο πλήρη αν όχι το πιο πλήρες πρόγραμμα κόμματος από τα λεγόμενα «μη εξουσίας». Αν εφαρμόζονταν τα οικονομικά του μέτρα, θα υπήρχε πρωτογενές πλεόνασμα εντός λίγων μηνών — όπως, παρεμπιπτόντως, υπήρξε για μοναδική φορά όταν ο Μάνος ήταν υπουργός οικονομικών με την κυβέρνηση της ΝΔ, για 18 μήνες και ώς την κατάρρευση της κυβέρνησης Μητσοτάκη —με τον γνωστό σε όλους τρόπο— το 1993. Με αυτό ως στόχο εκπονήθηκε η οικονομική πολιτική της Δράσης Αλλά και με απαράβατη αρχή την κοινωνική ευαισθησία, την κοινωνική πρόνοια, την ανακούφιση του Έλληνα που έχει δει τη ζωή του να αλλάζει μέσα σε λίγους μόλις μήνες και να σπαράσσεται. Κι αυτό, γιατί η κυβέρνησή μας δεν εννοεί να βρει άλλον τρόπο για να αντλήσει έσοδα παρά μόνο διαμέσου μιας βάναυσα φορομπηχτικής πολιτικής και εφαρμόζοντας άδικες οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων.

 

Οι διακεκριμένοι οικονομολόγοι που την εκπόνησαν «πήραν μολύβι και χαρτί» κατά την προσφιλή έκφραση του Στέφανου Μάνου και δούλεψαν τα νούμερα. Με μια δέσμη πέντε μέτρων, τόσο η οικονομία της χώρας όσο και ο μεμονωμένος πολίτης θα ανασάνουν και θα αρχίσει η ανάπτυξη. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

 

o      Δραστική συρρίκνωση του κράτους και κάθε περιττής κρατικής δαπάνης. Αυτό είναι το μεγάλο και, αν θέλετε, μοναδικό ουσιαστικό διακύβευμα σήμερα: το κούρεμα, όχι των μισθών μας, αλλά του κράτους.

o      Επιβολή ενιαίας επίπεδης φορολογίας της τάξεως του 20% για όλα τα εισοδήματα μέχρι τις 100.000 ευρώ το χρόνο (25% από τις 100.000 και πάνω, 30% από τις 300.000 και πάνω), με αφορολόγητο όριο τις 5.000 ευρώ.

o      Άμεση καθιέρωση Βασικής Εθνικής Σύνταξης 700 ευρώ το μήνα, για κάθε πολίτη 67 ετών και πάνω, χωρίς καμία απολύτως προϋπόθεση, δηλαδή με μηδενικές κρατήσεις τόσο από τον εργαζόμενο όσο και από τους εργοδότες (χωρίς φυσικά να θίγονται οι ήδη κατοχυρωμένες μεγαλύτερες συντάξεις). Όποιος επιθυμεί μεγαλύτερη σύνταξη συμβάλλεται ελεύθερα με όποιο ταμείο συνταξιοδότησης επιλέξει. Η Βασική Εθνική Σύνταξη καταβάλλεται από το κράτος. Εργαζόμενοι και εργοδότες, επαναλαμβάνω, απαλλάσσονται άμεσα από τις κρατήσεις, βελτιώνοντας μέσα σε μία ημέρα την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και ενθαρρύνοντας τις προσλήψεις.

o      Πλήρης απελευθέρωση των επαγγελμάτων, κατάργηση των νομικών περιορισμών στις εργασιακές σχέσεις, ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, δραστικός περιορισμός των παράλογων προνομίων των συνδικαλιστών και των εκατοντάδων παράλογων και ληστρικών επιδομάτων, απελευθέρωση αγορών και προϊόντων.

o      Άμεση κατάργηση κάθε φόρου στην κατοχή ακίνητης περιουσίας. Θέσπιση ενιαίου ανταποδοτικού τέλους αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

 

Φυσικά η Δράση λέει κι άλλα πολλά, αλλά για να μην κουράσω περιορίζω την παρουσίαση αυτή σε τούτες τις βασικές θέσεις ,που στην ουσία αποτελούν στην παρούσα συγκυρία το μεγάλο στοίχημα για τη χώρα: την οικονομική της βιωσιμότητα και την ίδια την ΕΠΙΒΙΩΣΗ όλων μας.

 

Η ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΜΟΥ

 

Θα επιδιώξω λοιπόν, ανεξάρτητα από την έκβαση των Εκλογών (που σε γενικές γραμμές είναι από χθες γνωστή σε όλους τούς πολιτικώς δρώντες), την έντονη συμμετοχή μου μέσω της Δράσης στα κοινά, ως ενεργός πολίτης. Πιστεύω πως όλοι πρέπει επιτέλους να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, του εαυτού μας, του μέλλοντός μας, της κοινωνίας μας, ώστε να σωθεί ό,τι μπορεί να σωθεί, και για να αρχίσει κάποτε η περιβόητη ανάπτυξη που θα έρθει μόνο σε περιβάλλον κοινωνικού και οικονομικού φιλελευθερισμού. Με απασχολεί να σταματήσει η κατρακύλα και να τεθούν οι βάσεις για την ανάκαμψη. Θέλω να κοιτάξω μπροστά και να φτιάξω, να χτίσω, να κάνω πράγματα. Να συνδράμω, να λάβω μέρος, να βοηθήσω. Και θα το κάνω.

 

Κατεβαίνω, λοιπόν, με τη Δράση, και θα μείνω εδώ και μετά τις Εκλογές. Δεν έχω πλέον καμία ανάγκη προβολής, ή επαγγελματικής ή οικονομικής αποκατάστασης. Έχω όμως τεράστια ανάγκη για να δουλέψω και για τους άλλους, να ζήσω με τους άλλους, για να κάνω όλα όσα κακώς δεν έκανα μέχρι τώρα, και άφησα τρίτους να τα κάνουν στη θέση μου.

 

Έχω ανάγκη να ζυμωθώ εκ νέου με το νησί μου, με τη Χίο, να ασχοληθώ από κοντά με τα προβλήματά της, για τα οποία ναι μεν ενημερώθηκα και ενημερώνομαι διαρκώς, μα δεν έχω εντρυφήσει ως όφειλα — θα το πράξω όμως πριν ζητήσω ξανά την ψήφο των κατοίκων της. Έχω ανάγκη να βρω τον καλύτερο τρόπο να εκμεταλλευτούμε όλοι μαζί και τα τόσα πλεονεκτήματα που διαθέτει, τη γεωγραφική της θέση, την πλούσια ιστορία της, την άγρια ανόθευτη ομορφιά της, τη μαστίχα, τη ναυτιλία —που τη γνωρίζω άλλωστε καλά— και κυρίως την ποιότητα των ανθρώπων, το ανοιχτό τους μυαλό, την ευρηματικότητα, τη νοικοκυροσύνη, την προκοπή τους. Και να τα βάλουμε όλα αυτά να «δουλέψουν» για μας και να μας βοηθήσουν να διαπρέψουμε ξανά, όπως το έχουμε κάνει σ’ όλη μας την ιστορική διαδρομή ώς σήμερα.

 

Άλλωστε, εμείς εδώ, στη Χιό μας, ξέρουμε καλά να βγάζουμε ευωδιές, γεύση και κέρδος από τα δάκρυα"