Υγεία

14/11/19 13:50

τελ. ενημ.: 14/11/19 13:52

ΔΕΠΥ: Γιατί το παιδί μου συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο;

Η ΔΕΠΥ ή αλλιώς «Διάσπαση Προσοχής, Υπερκινητικότητα, Παρορμητικότητα» αποτελεί έναν ορισμό που όλο και πιο συχνά ακούμε να αναφέρεται σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας. Κάτι που με ρωτάνε πολύ συχνά οι γονείς είναι γιατί το παιδί τους συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο και ως πότε τα πράγματα θα είναι έτσι. Προκειμένου όμως να απαντήσουμε σε αυτήν την ερώτηση, θα πρέπει πρώτα να ξέρουμε ποιες ακριβώς δυσκολίες περιγράφει ο παραπάνω όρος. Η διάσπαση προσοχής, αρχικά, αναφέρεται στη δυσκολία του παιδιού να επικεντρώσει την προσοχή του για πολλή ώρα σε ένα συγκεκριμένο έργο. Προσοχή, όμως διότι η ώρα που μπορεί κάθε παιδί να επικεντρωθεί σε ένα έργο εξαρτάται μεταξύ άλλων και από την ηλικία του παιδιού. Έτσι, διαφορετικό χρονικό διάστημα προσοχής μπορεί να διαθέσει ένα πεντάχρονο παιδί και διαφορετικό ένα δεκάχρονο παιδί. Από την άλλη, η υπερκινητικότητα έχει σχέση με το επίπεδο έντασης που παρατηρείται σε ένα παιδί. Συχνά τα παιδιά που παρουσιάζουν υπερκινητικότητα είναι αεικίνητα και μοιάζουν να μην στερεύουν ποτέ από ενέργεια. Αλλά και πάλι, ακόμη και εδώ σημαντικό ρόλο παίζει η ηλικία του παιδιού. Τέλος, η παρορμητικότητα έγκειται στην τάση του παιδιού να δρα πρώτα πριν καν σκεφτεί. Ίσως από όλα τα παραπάνω, το κομμάτι της παρορμητικότητας να αποτελεί και το πιο δύσκολο να διαχειριστούν οι γονείς αλλά και οι εκπαιδευτικοί και αυτό διότι η παρορμητικότητα σε πολλές περιπτώσεις συμβαδίζει με δυσκολίες μεταξύ άλλων και στη συμπεριφορά του παιδιού.

Κατάλληλοι για την αντιμετώπιση των παραπάνω δυσκολιών ως προς το συμπεριφορικό κομμάτι  είναι οι εργοθεραπευτές και οι ψυχολόγοι ενώ οι ειδικοί παιδαγωγοί επικεντρώνονται κυρίως στο μαθησιακό κομμάτι, καθώς τα προβλήματα συμπεριφοράς είναι πολύ πιθανό να επιφέρουν και μαθησιακές δυσκολίες. Πολύ συχνά τα παιδιά που παρουσιάζουν τις παραπάνω δυσκολίες είναι δύσκολα διαχειρίσιμα από τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς. Απαιτούν παραπάνω ενέργεια και πολύ παραπάνω υπομονή. Μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις η παρορμητικότητα μπορεί να επιφέρει επιπρόσθετα προβλήματα στο παιδί ως προς τις σχέσεις του με τους συνομηλίκους καθώς μη μπορώντας να ελέγξει την συμπεριφορά του συχνά μπλέκεται σε καυγάδες λόγω της ευθιξίας και της παρορμητικής οξυθυμίας που το διακατέχει.

Ο χρόνος που χρειάζεται κάθε παιδί για να αντιμετωπίσει όλες τις παραπάνω δυσκολίες εξαρτάται πρώτα από τους ρυθμούς του ίδιου του παιδιού αλλά και από την καλή συνεργασία των γονιών με τους θεραπευτές και το σχολείο του παιδιού. Όλοι μαζί σχηματίζουν μια ομάδα που κύριο στόχο έχει τη βοήθεια και όχι την επίπληξη του παιδιού. Όλοι μαζί έχουν έναν κοινό στόχο: να απαλλάξουν το παιδί από τα αρνητικά συναισθήματα που επιφέρει η παρορμητικότητά του και οι συνέπειές της. Αυτή μπορεί να είναι μια πολύ αργή διαδικασία με πολλές διακυμάνσεις, οι οποίες όμως δεν θα πρέπει να μας αποθαρρύνουν. Θα πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι τα παιδιά με αυτές τις δυσκολίες δεν κάνουν τίποτα επίτηδες. Δεν θέλουν να μας σπάσουν τα νεύρα ούτε θέλουν να μας προκαλέσουν. Είναι μπερδεμένα και το μόνο που χρειάζονται από εμάς είναι αγάπη, υπομονή και καθοδήγηση. Ναι, μπορεί ένα παιδί να γνωρίζει ότι δεν είναι σωστό να χτυπά τους συμμαθητές του αλλά την στιγμή που θα θυμώσει, το συναίσθημά του αυτό υπερτερεί της ήδη υπάρχουσας γνώσης, όχι επειδή το παιδί επέλεξε να αγνοήσει αυτό που του έχουμε μάθει αλλά επειδή εκείνη την στιγμή πραγματικά δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Και η αλήθεια είναι ότι όταν περάσει η επίδραση του θυμού και το παιδί δει τις συνέπειες της πράξης του, νιώθει φοβισμένο. Άρα, το μόνο που χρειάζεται από εμάς είναι στήριξη και υπομονή. Κατανόηση και βοήθεια και όχι σκληρές επιπλήξεις και φωνές. Δεν το κάνει επίτηδες..Θέλει τον χρόνο του για να μάθει να διαχειρίζεται τον εαυτό του γιατί για τα παιδιά τίποτα δεν είναι αυτονόητο.

Μαρίνα Μποζάνη, Ψυχολόγος, Μιχαήλ Λιβανού 53

Τηλέφωνα: 22710 80867 & 6980702341

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση