Άποψη

2/6/18 0:23

τελ. ενημ.: 2/6/18 0:25

Το στιγμιαίο λάθος του Λ. Πυργάρη δεν διαγράφει το εξαιρετικό του παρελθόν

Είναι παρεξηγήσιμη η απόπειρα ορισμένων ανθρώπων να διαγράψουν μονοκοντυλιά μια ατομική τους προσφορά ετών στο κοινωνικό σύνολο για μία έμπνευση της στιγμής. Θέλω να πιστεύω ότι ο εξαίρετος εκπαιδευτικός Λεωνίδας Πυργάρης, το φωτεινό παράδειγμα για πολλούς συναδέλφους του, δεν αποφάσισε αίφνης να μετατραπεί σε χειροκροτητή των προϊσταμένων του, δεν το έχει άλλωστε ανάγκη.

Αντί απαντήσεως θα αρκούσε η αντιγραφή ενός μόνο αποσπάσματος του κειμένου του. «Στην οδηγία του διευθυντή κ. Δημήτρη Λευκαδίτη η προσέλευση των εξεταστών καθηγητών να γίνεται τρεις ώρες πριν την έναρξη της γραπτής εξέτασης, ουδείς καθηγητής τού 2ου Γεν. Λυκείου αντέδρασε πλην μεμονωμένων περιπτώσεων».

Ο κ. Πυργάρης, άριστος δεξιοτέχνης της γλώσσας, συμφωνεί υποθέτω ότι η λέξη «ουδείς» αποκλείει τις έστω και «μεμονωμένες περιπτώσεις». Ας αποφασίσει λοιπόν αν «σύμπασα» η εκπαιδευτική κοινότητα του 2ου Λυκείου αφομοίωσε τις εντολές του κ. Λευκαδίτη ή υπήρξαν «μεμονωμένες περιπτώσεις» που αντέδρασαν για να εκτιμήσουμε την αξία της δικής του κατάθεσης επί του θέματος.

Ως προς τα υπόλοιπα, μια και αρέσκεται στη χρήση παροιμιών, θα αντιτείνω ένα τοπικό επιτυχημένο σλόγκαν. «Ο καθένας τη δουλειά του κι ο Κοράκης τα γλυκά του». Η δουλειά του δημοσιογράφου, κ. Πυργάρη, δεν είναι να βρίσκεται παρόν σε καθετί που συμβαίνει, όπως αντιλαμβάνεστε είναι άλλωστε αδύνατο. Αν σας ενόχλησε που προσωπικά έφτασε σε μένα η πληροφόρηση για όσα διημείφθησαν στη συνάντηση σας με την προϊσταμένη της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης είναι πρόβλημα ατομικό σας.

Κι εδώ αναγνωρίζω τη διαφορά μας. Εσείς προασπίζετε τον εαυτό σας και τη φήμη του σχολείου σας, εγώ προασπίζομαι την αλήθεια, η οποία πόρω απέχει από την ψευδή διαβεβαίωση σας ότι «σύμπασα» η εκπαιδευτική οικογένεια του 2ου Λυκείου ακολούθησε αδιαμαρτύρητα την προτροπή του διευθυντή σας. Απορώ δε, πως κάνετε το λάθος να εκτίθεστε τόσο, όταν το ρεπορτάζ που αφορίζετε περιέχει δηλώσεις συναδέλφου της εκπαιδευτικής σας οικογένειας.

Για να μην μακρηγορώ, φοβάμαι ότι λάθος πόρτα χτυπήσατε στα ερωτήματα σας για ποιο δημόσιο λειτουργό υπερασπίζομαι. Αυτόν που καταθέτει κόπο ή τον καθ’ έξη τεμπέλη; Προσωπικά κ. Πυργάρη σέβομαι τον δημόσιο υπάλληλο που δεν παριστάνει τον al a cart ευσυνείδητο αλλά δεν τολμά να πείσει τους συνδικαλιστοπατέρες ότι οι κάθε τρεις και λίγο συνελεύσεις εκπαιδευτικών δεν είναι δυνατόν να γίνονται εις βάρος του μαθητικού ωραρίου, για παράδειγμα. Γνωρίζετε πολλούς τέτοιους να τους χειροκροτήσουμε αμφότεροι;

Τέλος, κ. Πύργάρη, βέβαιος ότι στη μυθιστοριογραφία δεν έχω ταλέντο, θα εξομολογηθώ ποια φράση σας με ενόχλησε περισσότερο από το μακροσκελές κείμενο σας. «Οι υφιστάμενοι απλώς πειθαρχούν: αφεντικός ορισμός και τα σκυλιά δεμένα!». Ομολογώ ότι κάπως διαφορετικά, πιο αντάρτικα, σας είχα κατατάξει στη σκέψη μου. Και δεν θα σβήσω την πολύχρονη εικόνα που πετύχατε να φιλοτεχνήσετε, από ένα … στιγμιαίο λάθος κολακείας στους ανωτέρους σας.

Δείτε επίσης