Άποψη

17/6/13 13:57

τελ. ενημ.: 17/6/13 13:57

Γηράσκω αεί διδασκόμενος

Έχω ξαναπεί και έχω ξαναγράψει ότι δεν είμαι από αυτούς που ισχυρίζονται ότι τα ξέρουν όλα (αν εξαιρέσουμε τον…Πάπα). Έτσι λοιπόν, για να αυξήσω τις εμπειρίες μου και για να ξεκουραστώ(;) βρέθηκα μαζί με τη σύζυγό μου και μερικούς φίλους σε μια mini κρουαζιέρα (Παρασκευή πρωί ξεκίνημα, Δευτέρα πρωί επιστροφή στο λιμάνι του Πειραιά).
Δεν θα επιμείνω στην περιγραφή των εντός του πλοίου γεγονότων: Το πλοίο (OLYMPIA, της Εταιρείας Louis, με σημαία Μάλτας) ήταν καθαρό με εξυπηρετικό προσωπικό, κάπου μεταξύ 500-1.000 άτομα, κάθε φυλής και κάθε γλώσσας, ο καιρός ήταν καλός και όλα πήγαν καλά!
Το φαγητό άφθονο και για κάθε γούστο, όμως η μαζική εστίαση (1.000-1.500 επιβάτες) έχει και τα… κακά της.
Εκεί λοιπόν που θα επιμείνω είναι στον τοπικό τουρισμό των περιοχών που επισκεφθήκαμε:
Ξεκινάμε λοιπόν (από πού αλλού;) από… Μύκονο. Είναι γνωστός ο «μύθος» της Μυκόνου, ποτέ δεν κατάλαβα τι της βρίσκουν! Πέραν από το γεγονός του μειωμένου πρασίνου, το νησάκι έχει κυριολεκτικά «αλωθεί» από τους ξένους. Βέβαια ούτε ο χρόνος (λίγες ώρες παραμονής), ούτε η ηλικία μου, επέτρεψε να ζήσω τη «ζωή της Μυκόνου», η εντύπωσή μου όμως είναι ότι σαν τη Μύκονο (και πολύ καλύτερα) είναι άλλα 50 νησιά της Ελλαδίτσας μας (Αιγαίου και Ιονίου Πελάγους). Βέβαια, επειδή η αρρώστια μου είναι να κάνω συγκρίσεις με την πατρίδα μου τη Χίο, οι ευκολίες για το πλοίο και τους επιβάτες (πρόσδεση πλοίου – τελωνείο – τουαλέτες – ξεναγήσεις, και γενικά αυτό που λέμε ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ), ούτε σύγκριση με τη Χίο!
Δεν θέλω να γράψω σκληρές εκφράσεις, αλλά αισθάνομαι ντροπή όταν μπαίνω στη Χώρα στις δημοτικές τουαλέτες. Όπως γράφει και κάποιος συντοπίτης μας σε ανοικτή επιστολή προς το Δήμαρχο Χίου (30-05-2013) για να πας «προς νερού σου κλπ.), χρειάζεται αντιασφυξιογόνα μάσκα και… ψαροπέδιλα!
Για να επανέλθω στη Μύκονο, νομίζω ότι η Χίος μας (π.χ. Λαγκάδα, Μέγας Λιμνιώνας κλπ.) δεν έχει τίποτε παραπάνω να ζηλέψει (ίσως μόνο τις υπερπολυτελείς τουαλέτες των τουριστικών καταστημάτων και των καταστημάτων εστιάσεως)!
Πάμε λοιπόν… Κουσάντασι, με το «νησί των πουλιών» και τον ποταμό Μαίανδρο (Mederes): Καθαριότητα, πρασινάδα και όχι καλύτερες τιμές από τη Χίο. Τον… αστακό (συγχωρήστε με, ρώτησα για να έχω μέτρο συγκρίσεως) τον τρως ψημένο και σερβιρισμένο με… 100 (εκατό) € σε μέτρια ταβέρνα, ενώ τον ίδιο τον τρως στη Χίο με 70 € (εγώ τον αγόρασα και τον έφαγα με την οικογένειά μου με 32 € το κιλό). Κατά τα άλλα, τα πούλμαν είναι πολύ καλά και οι συνοδοί-ξεναγοί ευγενέστατοι (επειδή απευθύνονται σε Έλληνες, προσέχουν τι λένε!). Βέβαια και η αρπαχτή… αρπαχτή! Χυμός φρέσκος από 1,00-2,50 € ανάλογα το πώς σε «κρίνουν» οι πωλητές. Το ίδιο και με τις εκδρομές – που δεν είχε την απόλυτη ευθύνη το πλοίο: το εισιτήριο ήταν ανάλογο με τον… πελάτη (αυτό συνέβη στη Σάμο).
Κουσάντασι και Έφεσος  (ένα από τα 7 θαύματα του κόσμου) λοιπόν, τέλος και… «αριβάρουμε» στη Σάμο: Σάμος-Χίος (περίπου) ισοπαλία (εκτός από τις τουαλέτες, που η Σάμος… κερδίζει). Επίσης το Μουσείο Οίνου στη Σάμο είναι πολύ καλύτερο από τις σύγχρονες εκθέσεις τις δικές μας…
Κρήτη – Ηράκλειο – Κνωσός –Αρχάνες κλπ.: …Μια από τα ίδια! Οι περισσότεροι τα γνωρίζουμε για δεύτερη ή τρίτη φορά!
Αυτό που μου έκανε εντύπωση (φαίνεται ότι οι Κρητικοί δεν ντρέπονται και δεν φοβούνται) είναι ότι στις συζητήσεις τους οι περισσότεροι λένε (ισχυρίζονται) ότι τα μεγάλα έργα τα έκανε η χούντα (τα άρχισε και τα… τελείωσε). Νομίζω ότι και στη Χίο, κάποια μεγάλα έργα τα έκανε η χούντα. Ένα από αυτά είναι το λιμανάκι της Δασκαλόπετρας (γι’αυτό είμαι σίγουρος) και – νομίζω – το αεροδρόμιο (έστω και… μισό) και κάποιους μεγάλους δρόμους, επίσης τα έφτιαξε η χούντα (ε, ρε χούντα που μας χρειάζεται)! Συγχωρήστε με αδέλφια μου, γνωρίζετε τα δημοκρατικά μου φρονήματα, αλλά ως εδώ: Πότε θα στηθεί έστω μια αγχόνη να κρεμάσουμε έναν (αριθμός 1) «δημοκράτη»; Αλλά θα μου πείτε: Και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι… έκλεβαν (αν ενδιαφέρεται κάποιος ιδιαιτέρως, ας επικοινωνήσει μαζί μου να του απαριθμήσω τους κλέφτες, τουλάχιστον τους επωνύμους)!...
Και πάμε για Σαντορίνη (σε σχετική μου ερώτηση γιατί δεν συμπεριελήφθη και η Χίος μας στην κρουαζιέρα… ουδέποτε πήρα απάντηση).
Σαντορίνη λοιπόν (Φηρά) με την άγρια και ήρεμη ομορφιά της! Με τις αναμνήσεις μου προ 46ετίας ως Σημαιοφόρος-Ιατρός του Π.Ν. σχεδόν πλήρως σβησμένες από το χρόνο, να βλέπω μια σχεδόν νέα περιοχή με… τελεφερίκ (το μόνο που ήταν το ίδιο ήταν οι σημαντήρες – σημαδούρες, αν προτιμάτε – που έδεναν επάνω τα πλοία, διότι και εκεί δεν υπάρχει λιμάνι): Η επικοινωνία με τη στεριά γίνεται με λάντζες (μεγάλες ειδικές επιβατικές βάρκες). Στη Σαντορίνη λοιπόν (όπως άλλωστε και στη Μύκονο) έχουν αξιοποιήσει και εκμεταλλευτεί τα πάντα, με αποτέλεσμα η πληρότητα να είναι 100%!!!
Βλέποντας από ψηλά τη θάλασσα πηγαίνοντας για το Καμάρι, είδα ένα πελώριο στρογγυλό κατασκεύασμα να επιπλέει στη θάλασσα, σαν πελώρια ιχθυοκαλλιέργεια. Αργότερα έμαθα ότι έχουν με αυτόν τον τρόπο οριοθετήσει το σημείο που έγινε το ναυάγιο στην Καλντέρα και ότι εκεί υπάρχει το «κουφάρι» του πλοίου!...
Η Σαντορίνη παράγει βέβαια τη φάβα, τις ντομάτες (με όλα τα παράγωγά τους) και καλό κρασί. Το βινσάντο είναι μια παγκόσμια πρωτοτυπία αλλά ακόμα πιο πρωτότυπος είναι ο τρόπος που το παρουσιάζουν, ιδίως στο ιδιωτικό μουσείο (και βέβαια και ο Συνεταιρισμός είχε… τις ομορφιές του). Επαναλαμβάνω (και γίνομαι καυστικός) ότι καλό θα ήταν οι άνθρωποι που ασχολούνται με τα κοινά να επισκεφθούν τα λεγόμενα «τουριστικά νησιά» και να αντιγράψουν τα καλά τους (από τουαλέτες, μέχρι εκκλησίες, τζαμιά και μουσεία).
Οι έχοντες την ευθύνη της κρουαζιέρας (εταιρεία, πλήρωμα και διοργανωτές) έδωσαν την ψυχή τους για να μας ευχαριστήσουν και μπορώ να πω ότι το πέτυχαν κατά 90%. Το Λύκειο Ελληνίδων έδωσε το δικό του χρώμα (το εθνικό) στις βραδυνές εκδηλώσεις (στα… σόου όπως λέγονται ελληνιστί), οι δε ξένοι πρέπει να ευχαριστήθηκαν με τα… Greek Dances κλπ.
Επαναλαμβάνω ότι οι άνθρωποι που ασχολήθηκαν με τη διοργάνωση έκαναν ό,τι μπορούσαν, όμως ήταν… αυτοδίδακτοι με αποτέλεσμα μικρά… στραβοπατήματα.
Ας είμαστε γεροί και ας αξιωθούμε να δούμε τα πλοία μας με ελληνικές σημαίες και τα πληρώματά μας με αξιοπρεπείς μισθούς.

 

Δείτε επίσης