Άποψη

24/5/12 11:44

τελ. ενημ.: 24/5/12 11:44

Επικίνδυνες (ανα)στροφές

 
Παρακολουθούσα το Σάββατο το πρωί στη δημόσια τηλεόραση ένα πάνελ με πολιτικούς που εκπροσωπούσαν τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν άκουσα  από την εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ αυτό που προσωπικά, εκ του αποτελέσματος της πρόσφατης εκλογικής αναμέτρησης, η λογική μου υποστήριζε. Είπε λοιπόν η κ. Γεννηματα λίγο – πολύ πως «όλα τα λαμόγια που βρίσκονταν στο χώρο του ΠΑΣΟΚ έφυγαν και βρίσκουν στέγη στον ΣΥΡΙΖΑ». Τόσο απλά και τόσο κυνικά.
 Τα δημοσκοπικά ποσοστά με μείον πάνω από 20% το ΠΑΣΟΚ και συν πάνω από 15%  ο ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνουν τη μετακίνηση – αναστροφή, αυτό όμως σε συνάρτηση με τα λεγόμενα της εκπροσώπου Τύπου καταδεικνύει την ύπαρξη ενός επικίνδυνου μείγματος καταστροφέων της χώρας, που μοναδική μέριμνα και αποστολή έχουν το προσωπικό τους συμφέρον και την ισοπέδωση του κοινωνικού μας ιστού.
 Το «έργο» σε επανάληψη από τη 10ετια του ‘70, τότε που ο Κων/νος Καραμανλής χαρακτηρίζοντας το ΠΑΣΟΚ του Α. Παπανδρέου «αριστερά της αριστεράς» έστειλε όλους τους «ιδεολόγους» αριστερών αποκλίσεων της δεξιάς τσέπης στο κίνημα της εξόδου από το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, της λαϊκής κυριαρχίας (των καρχαριών) και της εθνικοποίησης του πλούτου της Χώρας (τύπου stasi της Αν. Γερμανίας).
 Αφού λοιπόν επί τρεις δεκαετίες, ως τρωκτικά που βρήκαν εύφορο έδαφος, καταβαράθρωσαν το κράτος και την κοινωνία, τώρα εγκαταλείπουν σαν ποντίκια το πλοίο του ΠΑΣΟΚ που δείχνει να γέρνει. Πηγαίνουν εκεί που είναι βέβαιοι πως θα βρουν πάλι τις κατάλληλες συνθήκες για να συνεχίσουν το καταστροφικό έργο τους. Μοναδική προϋπόθεση είναι η κατάκτηση της εξουσίας και γι αυτό προσεταιρίζονται αυτόν που με ψεύτικες υποσχέσεις, με άκρατο λαϊκισμό και χωρίς ίχνος υπευθυνότητας για τον τόπο και τις επόμενες γενιές προσπαθεί να την κατακτήσει, ξεγελώντας για άλλη μια φορά το λαό.
 Σφετεριζόμενοι ξανά την εύλογη οργή, την αγανάκτηση, το θυμό και τη διάθεση για τιμωρία των υπεύθυνων και αλλαγή πολιτικής του λαού, εγκλωβίζουν και συνθλίβουν κάθε υπεύθυνο, ρεαλιστικό και ελπιδοφόρο που πάει να ξεκινήσει, στα πλοκάμια της δικής τους ανώφελης και παρασιτικής ύπαρξης. Δυστυχώς αυτό φαίνεται να βρίσκει ακόμα μαλακό υπόβαθρο στους ψηφοφόρους, που, παρά τις διαχρονικές εμπειρίες τους και το ακριβό τίμημα σε λαϊκίστικες υποσχέσεις ηγετίσκων, που κατά καιρούς υφάρπασαν την ψήφο και την εμπιστοσύνη τους, συνεχίζουν να λειτουργούν με τα συναισθήματα και όχι με τη λογική.
 Ο Αλέξης Τσίπρας το γνωρίζει και αποδεικνύεται βαθύς γνώστης  αυτής της λειτουργίας και νοοτροπίας του εκλογικού σώματος. Τόσο βαθιά  και εμπεριστατωμένα, που η έπαρση, σε συνάρτηση με τα δημοκοπικά ποσοστά, η αλαζονεία και ο ναρκισσισμός του ξεπέρασαν τα εθνικά σύνορα και άρχισαν να διαχέονται και στην ευρωπαϊκή επικράτεια. Τόσο κομματικά υπερήφανα όσο και εθνικά επικίνδυνα.
Κρίμα, ένα μεγάλο κρίμα για την πατρίδα, για τον τόπο, για τις επόμενες γενιές. Κρίμα, γιατί όταν το συνειδητοποιήσουμε θα είναι ίσως αργά. Κρίμα, γιατί υπάρχουν υγιείς δυνάμεις με ιδέες, με διάθεση, με επιθυμία και βούληση για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, για όλα αυτά που διακατέχονται από βαθειά θέληση και πίστη για αλλαγές και ανεβαίνουν ονειρικά με τα φτερά της ανιδιοτελούς αγάπης και δημιουργίας ψηλά, εκεί που πρέπει όλοι να ατενίζουμε για την πατρίδα μας και φαίνεται πως όσο ψηλότερα φτερουγίζουν, τόσο μεγιστοποιείται η απόσταση από την ατομιστική παραλογία των συμπολιτών μας.