Άποψη

5/7/12 14:30

τελ. ενημ.: 5/7/12 14:30

Από το βαθύ ΠΑΣΟΚ, στη βαριά ΝΔ

 
Πέρασα, όπως προφανώς όλοι οι υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ, μια άνευ προηγουμένου πίεση, καθ όλη τη διάρκεια των δύο πρόσφατων προεκλογικών περιόδων.
Στο πρόσωπο των υποψηφίων που προσπαθούσαν να συζητήσουν μαζί τους, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, όπως φάνηκε και από το 12,3% έβλεπαν εκείνο το βαθύ καθεστωτικό ΠΑΣΟΚ, που τους πόνεσε, τους πίκρανε, που το θεώρησαν βασικό υπεύθυνο για τη μείωση των μισθών και των συντάξεων, για την ανεργία που μαστίζει τα παιδιά της κάθε οικογένειας.
Αυτό λοιπόν, το συρρικνωμένο ΠΑΣΟΚ που αφαιμάχθηκε αφ ενός προς τον ΣΥΡΙΖΑ, για όσους πίστεψαν ότι μπορεί να κυβερνήσει αντιμνημονιακά, αφ ετέρου προς τη ΝΔ, για όσους φοβήθηκαν πιθανή έξοδο από το ευρώ, έρχεται να πάρει πάνω στους  ισχνούς πλέον ώμους του, τη νέα κυβέρνηση!!!
Μια κυβέρνηση μάλιστα που κατά τα ¾ αποτελείται από ακραιφνή στελέχη της ΝΔ, και που παρά τις όποιες καλές προθέσεις, φαίνεται δύσκολο να πετύχει κάτι χειροπιαστό, μέσα  στο νεφελώδες ευρωπαϊκό σκηνικό, με τα προσυμφωνημένα και τις μνημονιακές δεσμεύσεις.
Κατά τη γνώμη μου, και κατά τη γνώμη μεγάλου αριθμού νυν, αλλά και τέως ψηφοφόρων του,  το ΠΑΣΟΚ έχει κάνει λάθος υποστηρίζοντας τη συγκεκριμένη κυβέρνηση, που βασίζεται σ ένα κόμμα που βγήκε πρώτο, χωρίς αυτοδυναμία, όχι γιατί το ήθελαν οι πολίτες, αλλά επειδή δεν ήθελαν ή φοβήθηκαν κάτι άλλο.
Δεν χρειάζεται να έχει κανείς μαντικές ικανότητες, για να αντιληφθεί  ότι μια τέτοια κατά συνθήκη κυβέρνηση, που θα αδυνατεί να ανταποκριθεί σ αυτά που υποσχέθηκε (θυμηθείτε τις προεκλογικές δεσμεύσεις των Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη) δεν μπορεί παρά να έχει βίο βραχύ.
Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ, αναρωτιέμαι, και μαζί μου η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων που απέμειναν κοντά του, τι μέλλον μπορεί να έχει ένα κόμμα που ο ίδιος ο αρχηγός του λέει ότι «πέθανε», «σάπισε», «δεν υπάρχει πια». Και με ποιο τρόπο μπορεί ένα κόμμα με τόσο βεβαρημένο παρελθόν, διχασμένο στο εσωτερικό του και χωρίς όραμα και ιδεολογικό προσανατολισμό, αφού αυτοδιαλυθεί να επανιδρυθεί και να αυτοοργανωθεί ξανά.
Είναι σαφές ότι βρισκόμαστε μπροστά σε σημαντικές εξελίξεις στον λεγόμενο κεντροαριστερό χώρο μέσα από τις οποίες νομοτελειακά και απολύτως φυσιολογικά θα ξεπηδήσει ο νέος μεγάλος φορέας που θα κυβερνήσει τη χώρα μέσα στην εξελισσόμενη Ευρώπη,  ελπίζοντας όλοι, ότι θα έχει λάβει υπ όψη του τα κομβικά σφάλματα των προηγουμένων κυβερνήσεων.
Είναι η ώρα των μεγάλων συνεργασιών της κεντροαριστεράς που σαφέστατα αποτελεί τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών, και που σύντομα θα μετατρέψει σε παρένθεση τη σημερινή «πλαστή» και εμφανώς συντηρητικής κατεύθυνσης κυβερνητική πλειοψηφία.