Κοινωνία

2/10/13 16:34

τελ. ενημ.: 4/10/13 14:04

Οι άνδρες πάνε...νηπιαγωγείο

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ ΔΙΑΠΡΕΠΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΠΟΥ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΦΥΣΕΙ ΚΑΙ ΘΕΣΕΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ: ΕΙΝΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ ΣΤΑ ΚΑΡΔΑΜΥΛΑ

Στην εποχή μας έχουν ανατραπεί τα πάντα, έχουν καταρριφθεί όλα τα δεδομένα. Οι γυναίκες κατάκτησαν θέσεις και επαγγέλματα που μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες θεωρούντο απόρθητα ανδρικά κάστρα, αλλά και οι άντρες έχουν «εισβάλλει» σε άδυτα που από τη φύση τους ήταν προνόμια των γυναικών και διαπρέπουν σε επαγγέλματα που θεωρούνται φύσει και θέσει γυναικεία.

Στο διθέσιο νηπιαγωγείο των Καρδαμύλων, η παρουσία του ενός νηπιαγωγού αν μη τι άλλο, στην αρχή προκαλεί εντύπωση. Δεν φοράει φουστάνι, έχει μούσι και τον λένε Παύλο. Είναι ένας από τους ελάχιστους  νέους άντρες που τόλμησαν να διεκδικήσουν το όνειρο τους και ασχολούνται με τα μικρά παιδιά, της προσχολικής ηλικίας.

Καχυποψία

Τα ερωτηματικά και η διστακτικότητα της πρώτης επαφής σύντομα μετατρέπονται σε  αισθήματα βεβαιότητας, ανακούφισης και σιγουριάς για το περιβάλλον που εμπιστεύονται τα παιδιά τους.

« Η επιλογή του επαγγέλματος του νηπιαγωγού ήταν απόλυτα συνειδητή. Δεν επηρεάστηκα από ερωτηματικά του τύπου “ δεν ταιριάζει σε έναν άντρα”, “δε φοβάσαι μήπως χαθείς εκεί”, “ έχεις μεγάλο βαθμό, γιατί δεν επιλέγεις κάτι άλλο”. Η οικογένεια με στήριξε και δεν το έχω μετανιώσει». Το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον αντιμετώπισαν πολύ θετικά την επιλογή του και τον έκαναν να νοιώσει ότι δεν επιλέγει λανθασμένο, που για  τους άλλους δεν είναι στερεότυπο.

Το ίδιο άψογη αντιμετώπιση είχε και από τους καθηγητές στη σχολή, αλλά οι περισσότερες συμμαθήτριες του τον είδαν με καχυποψία. Κακώς εννοούμενος ανταγωνισμός, αφού οι καθηγητές του τον αντιμετώπιζαν σωστά, επειδή ήταν επιμελής και όχι για το φύλλο του.

«Όταν έβγαιναν οι βαθμολογίες γινόταν ένα μικρό σούσουρο, του τύπου “ναι τώρα ξέρουμε γιατί παίρνει υψηλή βαθμολογία…”. Εμένα όμως δεν με πτοούσε τίποτα γιατί ξέρω ποιος είμαι».

Διάπλαση

Ξέρει ότι τα πάντα για το παιδί ξεκινάνε από το σπίτι, αλλά τονίζει ότι η διάπλαση της προσωπικότητας και του χαρακτήρα των παιδιών οφείλεται στο νηπιαγωγείο. Ο Παύλος έχει συνειδητοποιήσει ότι είναι ο κρίκος που παίρνει το παιδί από την οικογένεια και το διαπλάθει ως προσωπικότητα του. Ξέρει ότι είναι πρότυπο και ότι διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό τον χαρακτήρα των παιδιών.

Είναι 27 ετών, έχει γεννηθεί στο Χέρσο του Κιλκίς και σπούδασε στο τμήμα  Επιστημών Αγωγής Προσχολικής Ηλικίας του  Δημοκρίτιου Πανεπιστημίου Θράκης.

Ελάχιστοι  άντρες επιλέγουν να ακολουθήσουν αυτό το δύσκολο επάγγελμα, και ακόμη λιγότεροι αυτοί που το ακολουθούν μετά τις σπουδές τους.

«Στη σχολή είμαστε τρείς άντρες, οι άλλοι δύο συμφοιτητές μου έχουν ακολουθήσει άλλους επαγγελματικούς δρόμους. Αν δεν αγαπάς τα παιδιά και τη νηπιαγωγική, δεν αντέχεις.  Σε διεθνή κλίμακα το ποσοστό των αντρών νηπιαγωγών ανέρχεται στο 5%, μόνο στη Δανία και την Αγγλία είναι αισθητά μεγαλύτερο. . Στη Χίο υπηρετούν άλλοι δύο, ο Κώστας Προμπονάς στο Πυργί και ο Ισίδωρος Σαλιάρης στα Λιβάδια".

Η πρώτη εμπειρία

Στη Χίο ήλθε το 2010 επειδή η παραμεθόριος του έδινε τη δυνατότητα απόκτησης προσόντων και μορίων για την μονιμοποίηση του, που δεν άργησε να έλθει,  αφού πέρασε επιτυχώς τη δοκιμασία του ΑΣΕΠ.

Η πρώτη εντύπωση όταν κατέβηκε από το αεροπλάνο ήταν πολύ καλή, αλλά τα συναισθήματα έγιναν αρνητικά στην ορεινή διαδρομή προς τον τόπο του διορισμού του. Επέλεξε να μείνει στα Καρδάμυλα για να είναι κοντά στο σχολείο και δεν το έχει μετανιώσει. Ήταν η πρώτη του εμπειρία, μετά από την πρακτική στο πανεπιστήμιο, αλλά τελικά τα πάει θαυμάσια.

«Η επιβεβαίωση έρχεται καθημερινά μέσα από τη δουλειά, τα παιδιά και οι γονείς είναι οι καλύτεροι κριτές, έχουμε άψογη συνεργασία. Το νηπιαγωγείο είναι το σπίτι μου, έτσι το νοιώθω, έτσι εργάζομαι».

Την πρώτη μέρα, γονείς και μαθητές ξαφνιάστηκαν και ήταν εμφανώς διστακτικοί όταν είδαν να τους υποδέχεται ένα άντρας. Στη συνέχεια η προσέγγιση ήταν διαφορετική.

«Όταν συνειδητοποίησαν ότι η διαφορά δεν είναι στο φύλλο, αλλά επαγγελματική τους κέρδισα όλους. Παιδιά, γονείς και συνάδελφους».

Πρότυπο

Γνωρίζει ότι ο δάσκαλος αποτελεί πρότυπο, γι’ αυτό δεν ξαφνιάστηκε όταν είδε τα αγόρι να τον μιμούνται.

« Έκαναν σχεδόν ότι έκανα. Το χτένισμα των μαλλιών, τα ρούχα που φορούσα, παρατηρούσαν και παρατηρούν και μιμούνται τα πάντα. Όταν ξυρίστηκα τους έκανε μεγάλη εντύπωση». Τα περιστατικά πολλά.

Πολλές φορές τον αποκαλούν και μπαμπά, αλλά αυτό δεν οφείλεται μόνο στο φύλλο του. Στις θεματικές εργασίες στο νηπιαγωγείο, τα παιδιά αναφέρονται πολύ συχνά στην απουσία του πατέρα.

 Δεν είναι λίγες οι φορές που η ιδιότητα του χρησιμοποιείται από τις μαμάδες στο σπίτι, ως το μεγάλο μέσον για να επιβληθεί η τάξη που έχει διασαλευθεί.

«Το όνομα μου ακούγεται πολύ στα σπίτια. Όταν τα παιδιά κάνουν αταξίες, πολλές μάνες τους λένε ότι θα το πουν στον κύριο Παύλο και αυτά σταματάνε αμέσως».

Συνεργασία

Σημαντικό θεωρεί και το κομμάτι της συμβουλευτικής, όπου η άριστη συνεργασία με τους γονείς, συμβάλλει στην σωστή προώθηση όλων των θεμάτων που αφορούν τα παιδιά.

Πληρωμή

Αισθάνεται τυχερός για τα συναισθήματα που έχει την χαρά να βιώνει. « Όταν με χαιρετάνε με ένα διάπλατο χαμόγελο, με αγάπη και εκτίμηση γι΄αυτό που τους προσέφερα παιδιά και γονείς που έχουν φύγει πια από το νηπιαγωγείο, δεν υπάρχει καλύτερη πληρωμή και μεγαλύτερη συγκίνηση».

Συνθήκες εργασίας

Αναφερόμενος στην εργασία του νηπιαγωγείου Καρδαμύλων, τονίζει ότι πέρσι λειτουργούσε ως πενταθέσιο ολοήμερο με τμήμα ένταξης αλλά φέτος έχει μετατραπεί σε διθέσιο. Είναι πολύ δύσκολο για έναν νηπιαγωγό να έχει 23 παιδιά, τα περισσότερα από τα οποία είναι προνήπια και αγόρια. Αλλά διαθέτοντας τα απαραίτητα στοιχεία της στοργής, της τρυφερότητας, της επιμονής, της υπομονής, της ενθάρρυνσης, της υποστήριξης των παιδιών, της διαμόρφωσης του κατάλληλου περιβάλλοντος  που δημιουργεί αισθήματα ζεστασιάς και ασφάλειας  για τα παιδιά και τις οικογένειες τους, έχει δημιουργήσει ένα θαυμάσιο κλίμα, γνωρίζει την αποδοχή και αυτό έχει μετατραπεί σε απόφαση να φύγει από τα Καρδάμυλα μόνο αν πάει κοντά στο σπίτι του.

Μετάθεση

Δεν κρύβει ότι μετά απο τέσσερα χρόνια παραμονής στη Χίο θα ήθελε να μετατεθεί, αλλά θα φύγει μόνο με την  προϋπόθεση ότι θα αναλάβει το νηπιαγωγείο του χωριού του.

«Δεν υπάρχει λόγος να φύγω από εδώ, αισθάνομαι πολύ καλά. Μόνο με τη θαλπωρή του σπιτιού και την προσφορά στο  χωριό μου θα ανταλλάξω αυτό που βιώνω στα Καρδάμυλα». 

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση