Κοινωνία

10/3/16 17:30

τελ. ενημ.: 10/3/16 17:30

Γιατί όχι και Συνεταιρισμός!

ΣΕ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΤΡΟΧΙΑ Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΔΙΟΥ ΜΕ ΕΦΑΛΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΠΟΥ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ Η Ε.Μ.Χ.

Δημιουργική κινητικότητα επικρατεί αυτές τις μέρες  στους ελαιοπαραγωγούς που είναι ταυτόχρονα  και μαστιχοπαραγωγοί. Με εφαρμοστή προγράμματος την Ένωση Μαστιχοπαραγωγών δημιουργήθηκε η Αγροτική Ομάδα Ελαιοπαραγωγών Χίου, η οποία ίσως μελλοντικά αποτελέσει και την πρώτη υλη για τη δημιουργία Συλλόγου, Συνεταιρισμού ή Ένωση Ελαιοπαραγωγών.

Περισσότερα από 350  είναι τα μέλη που έσπευσαν να υποβάλλουν αιτήσεις ένταξης και επιλέχθηκαν να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα Πιστοποίησης, την ίδια ώρα που  παρακολουθούν  τα ενημερωτικά, θεωρητικά και πρακτικά σεμινάρια που άρχισαν την Τρίτη για το σύστημα «Ολοκληρωμένης Διαχείρισης της Ελιάς». 

Στην δράση έχουν ενταχθεί σαράντα φορείς πανελλαδικά και οι πιστώσεις για τη Χίο ανέρχονται στις  300.000 ευρώ περίπου, από το πρόγραμμα «Ποιοτικό Παρακράτημα Επιδότησης Ελαιολάδου» του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης.

«Η χρηματοδότηση δίνεται  από το 2% της παρακράτησης  από την επιδότηση του ελαιόλαδου, δημιουργείται ένας κουμπαράς και από αυτόν μας δίνει την επιδότηση το υπουργείο», δηλώνει ο Γενικός Διευθυντής της Ε.Μ.Χ Δημήτρης  Κουντουριάδης.

Οι αγρότες με μεγάλη όρεξη παρακολουθούν την πρακτική εξάσκηση στα χωράφια και  δείχνουν ότι «ρουφάνε» κυριολεκτικά  αυτά που διδάσκονται, για να διαπιστώσουν πρακτικά αν εφαρμόζονται σε ένα τόπο με πολλές ιδιαιτερότητες και διαφορές από τις κατ’ εξοχήν μεγάλες ελαιοπαραγωγικές περιοχές, όπως είναι η Κρήτη, η Καλαμάτα και η Λέσβος.

Πιστοποίηση

 «Το πρόγραμμα είναι τριετές, τώρα είμαστε στο δεύτερο χρόνο και δεν γνωρίζουμε τι θα γίνει μετά τη λήξη του, αν θα μπορούμε να συνεχίσουμε την εφαρμογή, υπάρχουν πολλές δυσκολίες», δηλώνει ο Γιάννης Ποταμούσης, μέλος της Επιτροπής των παραγωγών που έχει συσταθεί για την προώθηση του έργου.

Το πρόγραμμα Πιστοποίησης των Ελαιόδεντρων τρέχει πολλά χρόνια στην Ελλάδα με   ένα εκαττομύριο περίπου πιστοποιημένους παραγωγούς. Στη Χίο δεν υπάρχει φορέας εκπροσώπησης, θα μπορούσε να έχει δημιουργηθεί σύλλογος, συνεταιρισμός ή Ένωση για να υπάρχει πιστοποίηση του κύκλου δουλειάς από το χωράφι έως το εμπόριο, αλλά δεν έχει γίνει τίποτα  επειδή  οι πρακτικές καλλιέργειες ελιάς  εφαρμόζονται με επιτυχία κυρίως σε περιοχές  με μεγάλη παραγωγή.

«Δεν γνωρίζουμε αν θα πουληθεί το λάδι αφού δεν αλλάζει  τίποτα  στους τομείς  από την παραγωγή στο χωράφι έως την πώληση. Φοβάμαι ότι με τα σημερινά δεδομένα θα παραμείνει στις αποθήκες μας»   δηλώνει ο παραγωγός Νίκος Ρικανιάδης, «αν στη συνέχεια δημιουργηθεί στην Ένωση μια οργάνωση παραλαβής λαδιού, θα είναι θετικό και θα βοηθήσει την πώληση» συμπληρώνει.

Αμφιβολίες

Τα σεμινάρια βοηθάνε αλλά  οι περισσότερες  από τις διαδικασίες που πρέπει να ολοκληρωθούν  σύντομα  είναι  άγνωστες, χρονοβόρες  και αρκετοί παραγωγοί  τις κρίνουν ανεφάρμοστες. Τα συγκριτικά μειονεκτήματα της Χίου είναι ο μικρός και κατακερματισμένος κλήρος, τα παλιά μεγάλα και ελλειμματικά παραγωγικά δέντρα και οι διαφορές  στις τεχνικές  της συλλογής.

«Εδώ έχουμε μικρές παραγωγές, μεγάλα γερασμένα δέντρα, οι ελιές μας είναι μικρές,  τις μαζεύουμε από κάτω, όταν πέσουν και η μέθοδος με το δίχτυ δεν προστατεύει απόλυτα τον καρπό από εξωγενείς παράγοντες, με αποτέλεσμα να μην προστατεύεται η ποιότητα του τελικού προϊόντος. Πρέπει να αλλάξουμε  την μέθοδο παραγωγής και μαζέματος, αλλά αυτό είναι δύσκολο, αφού  πρέπει να αλλάξουμε συνήθειες, πρέπει να πληρώσουμε πολλά χρήματα και να αφιερώνουμε πολύ περισσότερες εργατοώρες, δεν γνωρίζουμε ακόμη αν  μας συμφέρει με την τοπική ποσοτική  παραγωγή», συμπληρώνει τονίζοντας ότι εκφράζει προσωπικούς προβληματισμούς.

Πρακτική

Την Τρίτη οι παραγωγοί έκαναν  πρακτική εξάσκηση  στον Αγ. Γεώργιο Συκούση και την Τετάρτη στο Πυργί και τα Νένητα. Τα σεμινάρια στο Ομήρειο παρακολούθησαν περισσότερα από 200 άτομα κάθε μέρα.                                                                        

Δείτε επίσης