Κοινωνία

14/1/19 9:17

τελ. ενημ.: 14/1/19 9:54

Ένα συλλεκτικό ημερολόγιο από το 4ο Γυμνάσιο Χίου

Το 4ο Γυμνάσιο Χίου, συνεχίζοντας την παράδοση της εκπαιδευτικής μας κοινότητας, μας εξέπληξε και πάλι ευχάριστα με την έκδοση του Ημερολογίου 2019. Η αρχή έγινε με το αντίστοιχο της περυσινής χρονιάς με θέμα τις περιπατητικές διαδρομές. «Πρωτεργάτες στην προσπάθεια η κ. Μ. Μελαχροινούδη που συγκέντρωσε υλικό, η κ. Γ. Αμπαζή που συγκέντρωσε υλικό και συνέταξε και επιμελήθηκε τα κείμενα και η Ν. Γεωργιάδου που ανέλαβε την καλλιτεχνική επιμέλεια» προλογίζει η κ. Ειρήνη Σ. Χούλη.

Εφέτος, η καλαίσθητη και φροντισμένη έκδοση εντυπωσιάζει με την πρώτη ματιά με την Φριτιλλάρια του Πεληναίου στο εξώφυλλο και με τίτλο που προϊδεάζει για τη συνέχεια: «Εδώ που ζούμε» Μνημεία της Χιώτικης Φύσης. Στη συνέχεια γίνονται αναφορές σε μερικά είδη της χλωρίδας που είναι απλόχερα προικισμένο το νησί μας και μέχρι σήμερα όχι μόνο δεν αναδείχτηκαν, αλλά είναι έρμαια στην αφροντισιά των Ταγών και στην αλόγιστη χρήση των ζιζανιοκτόνων:

Η ελιά Λιβεράνι της Καλλιμασιάς με πλήρες ιστορικό και περιγραφή. Προσθέτομε ότι από το 2003 που έγινε αναφορά από το περιοδικό «ΔΑΦΝΗ» του Βαγγ. Ρουφάκη και τα δημοσιεύματα που ακολούθησαν, έγινε κατορθωτή μόνον η τοποθέτηση ενδεικτικών πινακίδων. Έτσι οι επισκέπτες μας ενημερώνονται για την παλαιότερη ελιά της Ελλάδας μέσω ….Ρώμης.

Η βαλανιδιά του Ορφανίδη στα  Σκλαβιά, με πλούσιο ιστορικό. Μας θυμίζει, θα προσθέταμε, το πέρασμα των κατακτητών του νησιού με τους πύργους και την εκκλησία τους. Το δέντρο, που προβάλλεται από την Ιneke Brinkman στην Ολλανδία δεν υπάρχει σε δικό μας οδηγό. Σήμερα σημειώνει την καθολική εκκλησία που γκρεμίστηκες αβοήθητη τον Γενάρη του 2017.

Τα κυπαρίσια του Αγίου Μηνά μας ενημερώνουν για μια άγνωστη πτυχή των γεγονότων στο μοναστήρι.

Ο πρίνος του Αγίου Γιάννη της Κυδιάντας - του Μιχ. Καριάμη θα εισηγούμουν για το αμέριστο ενδιαφέρον του και προσπάθειες διάσωσης – το αρχαιότερο δένδρο της Χίου, όπως αναγράφεται. Παρά τις εκκλήσεις για προστασία, προ μηνών ένα κεντρικό κλαδί, ο μισός σχεδόν πρίνος, έσπασε αβοήθητο, βυθίζοντας τον Καριάμη σε απόγνωση, ενώ επισημάνθηκε η ύπαρξη σκουληκιών στον κορμό. Οι προσπάθειες για ανάδειξη καθυστερούν παρά τις ενθαρρυντικές ενημερώσεις

Η αυτοφυής και προστατευμένη από το νόμο τσικουδιά, με λιγότερες ιστορικές αναφορές εν σχέση με τα προηγούμενα, εμπλουτισμένη όμως με τις παιδικές μνήμες για τον καρπό της,  των Σιδερή Τσούρου, Μπάμπη Κοιλιάρη και Ειρήνης Χούλη. Θα προτείναμε την τσικουδιά του Πατριάρχη στα Καμπιά της Καλλιμασιάς (πάρκιν του Αγ, Αιλιανού) λόγω του μεγέθους της και για το ίδιο δέντρο κοντά στις εκβολές του χειμάρρου του Καλάμου στην παραλία Καμάρι (Αγ. Φωτιάς) λόγω της μοναδικότητας του καρπού.

Ο Σχίνος με την ενδιαφέρουσα περιγραφή και ιστορικό. Πρέπει να επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες ότι στο Θολοποτάμι υπάρχουν σκίνοι που γλύτωσαν από την «καύτρια» του 1850.

Ακολουθούν οι λαλάδες και οι αυτοφυείς ορχιδέες που η περιγραφή τους προκαλεί το ενδιαφέρον, όπως και για τα δέντρα, ενώ επισημαίνεται ο κίνδυνος για τον αφανισμό τους από τα φυτοφάρμακα.

Σημαντική η συμβολή της άτυπης ομάδας Φίλοι Χλωρίδας της Χίου, Παντελή Σαλιάρη, Μιχάλη Καριάμη.

Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν τα κείμενα ανήκουν στους Τόλη Φλιούκα, Κώστα Μερούση, Στάθη Καλδή και Παντελή Σαλιάρη.

Εκτός από το ημερολόγιο των κεντρικών σελίδων, το έντυπο κλείνει με τους χορηγούς που βοήθησαν.

Θα κλείσομε, αφού αποδοθούν οι οφειλόμενες ευχαριστίες στους συντελεστές, με την «από καθέδρας» προτοπή της κ. Διευθύντριας του σχολείου « να διδασκόμαστε από την αειθαλή ομορφιά τους και παράλληλα να αισθανόμαστε βαρύ το χρέος της επιβίωσής τους» και «να τα σεβαστούμε, να τα αγαπήσουμε, να τα φροντίσουμε, σαν ένα πολύτιμο κομμάτι του εαυτού μας»

Κατά την ταπεινή μας γνώμη, αυτή η εργασία συμβάλλει σε μεγάλο ποσοστό στην ανάδειξη της χιώτικής φύσης, την οποία όσο περισσότερο την γνωρίζομε, τόσο περισσότερο την αγαπούμε κατά τον Paolo Liverani (La natura piu lla conscemo, piu la amiamo)

Δείτε επίσης