Χίος Πόλη

20/6/17 9:53

τελ. ενημ.: 20/2/18 19:26

Η ντροπή της Σούδας συνεχίζει να υφίσταται προσβάλλοντας την ανθρώπινη οντότητα και τον πολιτισμό του νησιού

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ο «π» αποτυπώνει τραγικά ανθρώπινα περιστατικά, τα οποία δεν αντιμετωπίζει ο καλά αμειβόμενος ανθρωπισμός των Μ.Κ.Ο.

Κοντεύουν πια σχεδόν δύο χρόνια από τη στιγμή που με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου εγκρίθηκε η συνεργασία Δήμου και Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ με σκοπό τη δημιουργία προσωρινού (!) καταυλισμού στη βόρεια τάφρο του Κάστρου της πόλης. Από τον Οκτώβριο του 2015 μέχρι σήμερα η ντροπή της Σούδας είναι εκεί για να θυμίζει σε όλους ότι, σε καταστάσεις ανθρωπιστικής κρίσης τα μόνα θύματα συνεχίζουν να είναι οι ίδιοι οι πρόσφυγες, την ώρα που κάποιοι άλλοι κοστολογούν τον ανθρωπισμό τους δεκάδες χιλιάδες ευρώ σε μηνιαία βάση.

Μοναδική, ίσως, ελπίδα μέσα στο χάος της Σούδας, οι μία- δύο πραγματικά εθελοντικές ομάδες, που με έσοδα υποπολλαπλάσια της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ και των συνεργατών της, συνεχίζουν να βρίσκονται δίπλα σε όσους το έχουν ανάγκη.

Με αφορμή την 20η Ιουνίου, που παγκοσμίως είναι αφιερωμένη στους πρόσφυγες, ο «π» βρέθηκε στη Σούδα καταγράφοντας μία άλλη οπτική των πραγματών. Είναι η οπτική του καλά αμοιβόμενου ανθρωπισμού, που έχει ισοπεδώσει την έννοια της ανθρωπιάς, σε τέτοιο σημείο μάλιστα, που κατέστησε τη λέξη «αλληλεγγύη» συνώνυμο του εκ του πονηρού ενδιαφέροντος, τουλάχιστον για τους πραγματικούς πρόσφυγες- θύματα των πολεμικών μηχανών Ε.Ε.- ΗΠΑ και Ρωσίας.

Άδειασαν την παραλία μέσα σε μία νύχτα

 

Το ρεπορτάζ ξεκινά με τον φωτογραφικό φακό του «π» να εστιάζει στην παραλία της Ιχθυόσκαλας, εκεί όπου μέχρι πριν μερικές ημέρες κάθε λογής άνθρωποι, από οικογένειες με νεογέννητα μέχρι και μόνους μετανάστες από αφρικανικές χώρες, είχαν κατακλείσει την περιοχή. Το ρεπορτάζ του «π» για τις άθλιες συνθήκες διαμονής, παρά την αγωνιώδη προσπάθεια Ύπατης Αρμοστείας και Δήμου Χίου να αποδείξουν το αντίθετο, κινητοποίησε τους πάντες, με αποτέλεσμα λίγες ώρες αργότερα και εντελώς τυχαία πριν την άφιξη της πλωτής πολιτείας του «Majestic Princess», πάνω από τα ¾ των σκηνών να εξαφανιστούν και τα προβλήματα να λυθούν διά μαγείας. Στελέχη μάλιστα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, που θέλησαν να κρατήσουν την ανωνυμία τους, επέρριψαν τις ευθύνες για την κακοδιαχείριση της Σούδας, στον Δήμο Χίου λέγοντας ότι: «Ήταν τελείως ακατανόητη η ενέργεια του Δήμου, που φέρει την ευθύνη διαχείρισης του καταυλισμού, να μην μεταφέρει άτομα από την παραλία στο εσωτερικό της Σούδας παρότι υπήρχε χώρος. Εμείς το είχαμε επισημάνει από την αρχή ότι υπήρχαν άτομα που έφευγαν μέσα από τις σκηνές, χωρίς όμως οι κενές θέσεις να αντικαθίστανται από νέα άτομα».  

 12 ημέρες μέσα στον δρόμο χωρίς βοήθεια

Λίγα μέτρα παραπέρα, μία οικογένεια Σύρων προσφύγων με 3 ανήλικα παιδιά έχει απλώσει ένα υπόστρωμα κάτω από ένα δέντρο και ξεκουράζεται. Πρόκειται για μία από τις οικογένειες που έφθασαν στη Χίο στις αρχές Ιουνίου χωρίς να φανταζόταν ότι το μαρτύριο θα συνεχίζονταν και στο νησί μας. «Φθάσαμε στη ΒΙ.ΑΛ. ταυτοποιηθήκαμε και μετά μας είπαν ότι δεν έχει χώρο για να μείνουμε. Έτσι κάποια βράδια αναγκαστήκαμε να κοιμηθούμε έξω από τη ΒΙ.ΑΛ. Περιμέναμε αρκετές ημέρες αλλά η κατάσταση παρέμενε ίδια. Αποφασίσαμε να κατέβουμε στην πόλη. Πριν έρθουμε στον καταυλισμό της Σούδας, για αρκετές ημέρες κοιμόμασταν στον δρόμο. Κι εδώ όμως μία από τα ίδια. Μας είπαν ότι δεν μπορούμε να στήσουμε σκηνή στην παραλία. Ρωτήσαμε τους πάντες από όλους τους οργανισμούς και μας είπαν ότι δεν ήταν δικό τους θέμα. Έτσι πήραμε τα πράγματά μας και ήρθαμε κάτω από αυτό το δέντρο», ανέφερε η μητέρα της οικογένειας στον «π».

 «Η κατάσταση εδώ είναι δύσκολη. Είμαστε κάτω από τον ήλιο όλη την ημέρα. Έχω ζητήσει βοήθεια γιατί έχω ζάκχαρο και πρέπει να έχω την ινσουλίνη σε δροσερό μέρος. Κανείς όμως δεν μας έχει βοηθήσει πέρα από δύο εθελόντριες που καθημερινά ενδιαφέρονται για εμάς. Είμαστε έτσι 12 ημέρες και κανείς δεν μας δίνει σημασία», λέει ο πατέρας, δείχνοντας το ιατρικό του διαβατήριο στον φωτογραφικό φακό του «π».  

 «Θα εξετάσουμε την περίπτωση από… Δευτέρα»

Αποχαιρετώντας την οικογένεια Σύρων ο πατέρας δείχνει προς το Ιατρείο της Σούδας και λέει: «Εμείς είμαστε σε καλύτερη μοίρα έστω κι έτσι. Εκεί πάνω βρίσκεται μία γυναίκα που έχει καρκίνο, δεν μπορεί να προχωρήσει και δεν τη βοηθά κανείς».

 Λίγα λεπτά αργότερα ο φωτογραφικός φακός του «π» εντοπίζει την εν λόγω γυναίκα να κάθεται σε ένα παγκάκι υποφέροντας από τους πόνους. Σεβόμενος την επιθυμία της ο «π» δεν την φωτογράφισε, κατέγραψε όμως την περίπτωσή της ως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πως ο καλά αμοιβόμενος ανθρωπισμός, εκτός των άλλων, έχει και ωράρια λειτουργίας.

«Η συγκεκριμένη γυναίκα έφθασε χθες (σ.σ. 16.6.2017) στη Χίο και συγκεκριμένα στον Καταρράκτη. Όταν βγήκε από τη βάρκα δεν μπορούσε να προχωρήσει. Από τους πόνους έκανε 10 βήματα κι έπεφτε κάτω. Την έφεραν εδώ και η περίπτωσή της, λόγω του ότι έχει και ζάκχαρο και καρκίνο στο στήθος, έγινε γνωστή άμεσα. Κανείς όμως δεν έδωσε σημασία. Μιλήσαμε σχεδόν με όλες τις Μ.Κ.Ο.. Κάποιες είπαν ότι επειδή σχολάνε την Παρασκευή θα εξετάσουν την περίπτωση το πρωί της Δευτέρας (σ.σ. χθες) και κάποιες άλλες ότι δεν είναι αρμόδιες», ανέφερε εθελοντής στον «π».

Το «γραφειοκρατικό» αδιέξοδο ήρθε να επιλύσει με πρωτοβουλία του ένας άλλος πρόσφυγας από την Παλαιστίνη. «Δώστε μου 10 λεπτά να φάω το φαγητό μου και να μαζέψω τα πράγματά μου. Δεν πειράζει, ο καιρός είναι καλός, θα κοιμηθώ εγώ στον δρόμο για να μπει αυτή η οικογένεια στη σκηνή μου», είπε ο ίδιος, κάτι που λίγη ώρα αργότερα το έκανε πράξη.

Κάπου εκεί τελείωσε και το 5ωρο ρεπορτάζ του «π» με το επιπλέον ερώτημα ποιος τελικά είναι ο πραγματικά ανθρωπιστής; Γιατί σίγουρα ανθρωπιστής και αλληλέγγυος προς τον συνάνθρωπό του δεν μπορεί να λέγεται αυτός που όχι μόνο έχει λάβει αμοιβή για τις υπηρεσίες του αλλά βάζει και ωράριο στον ανθρωπισμό του.

Η 20η Ιουνίου εκπέμπει πολλαπλά μηνύματα. Είναι εδώ για να μας υπενθυμίσει την ανθρώπινη υπόστασή μας και το χρέος μας να συμπαρασταθούμε δίπλα στους πραγματικούς πρόσφυγες, θύματα πολέμων που οι ίδιοι δεν επιδίωξαν ποτέ. Άλλωστε κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι κάποιοι από εμάς, ίσως αύριο, βρεθούμε στην ίδια θέση με εκείνους.

Η 20η Ιουνίου είναι εδώ για να μας υπενθυμίσει ότι έχουμε μία σημαντική ευκαιρία στα χέρια μας ως Χιώτες. Να πατάξουμε κάθε τι ακραίο και φασιστικό και μαζί με αυτά και όσους επιχειρούν τη συστηματική συκοφάντιση του νησιού και των κατοίκων του, που καιρό τώρα εναντιώνονται στη ντροπή της Σούδας, δεχόμενοι γι’ αυτή τους τη στάση την ταμπέλα του ακραίου και του ρατσιστή.  

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση