Κοινωνία

14/5/13 16:43

τελ. ενημ.: 15/5/13 14:51

Υπό το κράτος του φόβου στο δημόσιο

Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΦΟΒΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

Με την πλάτη στον τοίχο είναι το τελευταίο διάστημα οι δημόσιοι υπάλληλοι όλων των κατηγοριών και βαθμίδων, προσπαθώντας να μην ακουμπήσουν «δύσκολες» υποθέσεις, να μην αναλάβουν πρωτοβουλίες και δράσεις που θα προκαλέσουν τους πολίτες και θα θέσουν εαυτόν σε «κίνδυνο».

Το τέρας της εξόδου από την υπηρεσία με την κατηγορία του επίορκου υπαλλήλου, φοβούμενοι τις μηνύσεις, ακόμη και εκείνες που στην πραγματικότητα δεν ευσταθούν, οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι λειτουργούν με ένα νέο σύστημα το οποίο οδηγεί σε ακόμη μεγαλύτερη γραφειοκρατία, περισσότερο κόστος σε εργατοώρες κι ακόμη μεγαλύτερη ταλαιπωρία για όλους. 

Στον αυτόματο

Οι πολεοδόμοι δεν κάνουν αυτοψίες, οι νοσηλευτές φοβούνται να αναλάβουν ασθενείς με λίγες ελπίδες, οι καθηγητές φοβούνται να βαθμολογήσουν τους αμελείς μαθητές ή ακόμη και να τους βγάλουν έξω από τις τάξεις. γενικα΄ο ένας φοβάται τον άλλο και οι μόνες γραφειοκρατικές υποθέσεις που διεκπεραιώνονται είναι όσες ακολουθούν απόλυτα το γράμμα του νόμους και δεν… προκαλούν.

Γραφειοκρατία νέου τύπου

Είναι χαρακτηριστρική η φράση του Μ.Στάθη, μέλους του Ν.Τ της ΑΔΕΔΥ:«Έχει αναπτυχθεί μια γραφειοκρατία νέου τύπου. Υπό τον φόβο καταγγελιών, μηνύσεων κ.λπ, μειώνεται η αποδοτικότητα των δημοσίων υπαλλήλων, που είναι αναγκασμένοι προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι δε θα προκύψει κάποια καταγγελία σε βάρος τους να κοιτούν και να διερευνούν όλες τις εγκυκλίους που υπάρχουν σχετικά με το θέμα που τους απασχολεί. Δεν είναι τυχαίο ότι ένας εφοριακός για να λάβει μια απόφαση πρέπει να κοιτάξει 75 εγκυκλίους από τις οποίες η μια αντικρούει την άλλη».

Μη βρεθούμε επίορκοι

Το ίδιο σκηνικό περιγράφει και ο πρόεδρος του συλλόγου εργαζομένων στους ΟΤΑ, Π. Πεντάκης σημειώνοντας πως οι υπάλληλοι πλέον λειτουργούν υπό το κράτος του φόβου. «Ζούμε υπό το κράτος της απειλής. Φοβόμαστε μην κάνουμε κάτι λάθος, μην προκύψει κάποια καταγγελία και βρεθούμε ξαφνικά επίορκοι. Μόλις μάθουμε το ένα σύστημα αλλάζει η νομοθεσία, φέρνουν κάτι άλλο και ξανά από την αρχή. Στο λογιστήριο π.χ. υπάρχουν θέματα τα οποία δεν ξέρει κανείς. μπορεί να τα ερμηνεύσεις με πέντε διαφορετικούς τρόπους. Πιο πολύ ώρα ασχολούμαστε με το να φυλάξουμε τα νώτα μας παρά με οτιδήποτε άλλο. Έτσι όμως δεν προχωρά η δουλειά» καταλήγει.

Με αυτό το σύστημα όμως, η δουλειά δεν προχωρά, η κρατική μηχανή λειτουργεί στο ρελαντί και υποθέσεις που σε διαφορετική περίπτωση αποτελούσαν «ρουτίνα» μένουν να στιβάζονται η μ΄λια πάνω στην άλλη απειλώντας να πνίξουν όλο το σύστημα.

Δείτε επίσης