Κοινωνία

16/4/15 11:57

τελ. ενημ.: 16/4/15 11:57

«Το ψάρεμα μου δίνει ζωή»

ΜΑΓΓΙΩΡΟΣ ΨΑΡΑΣ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ Η 75ΧΡΟΝΗ ΕΥΓΕΝΙΑ ΨΩΡΑΚΗ

Προσωποποίηση της δύναμης και της θέλησης η 75χρονη κυρία Ευγενία Ψωράκη. Είναι η πιο αναγνωρίσιμη φιγούρα, στην απλάδα του βόρειου μόλου του λιμανιού, πριν τον πράσινο φάρο. Παλιότερα κάθε απόγευμα ήταν στο πόστο της  και δεν υπήρχε καλύτερος ψαράς από αυτή.                                                                                                                                    

 «Μη σου φαίνεται παράξενο που ψαρεύει μια γυναίκα . Στη Χίο με το ψάρεμα ασχολούνται πολλές, αλλά οι περισσότερες είναι ηλικιωμένες. Υπάρχουν και μικρές, οι γυναίκες δεν έχουν μείνει πίσω πουθενά. Ασχολούνται με τα πάντα πλέον», λέει για καλωσόρισμα.

Μαχητής της ζωής

 Από μικρό κορίτσι, θυμάται τον εαυτό της με ένα καλάμι και μια πετονιά στο χέρι. Τώρα δεν πηγαίνει τόσο τακτικά γιατί από τον Οκτώβρη του 2014 έχει πάθει εγκεφαλικό που της έχει αφήσει πρόβλημα δυσκινησίας στο πόδι και το χέρι, αλλά δεν το βάζει κάτω.   

«Πολεμώ για το χέρι μου, το ψάρεμα είναι και γυμναστική, η θάλασσα μου δίνει ζωή.  Με φέρνει το Νικάκι, ο γιός μου και ψαρεύει κι αυτός. Μου δίνει χαρές το ψάρεμα, το ζητάει οργανισμός μου, με βοηθάει να ξεφεύγω και από το σπίτι, γιατί όταν είσαι  κλεισμένη μέσα, όλο και κάτι λατρεύεσαι. Εδώ  ξεκουράζομαι, το θέλω». Πολλές φορές ψαρεύει και απέναντι, στον κόκκινο φάρο.

Το μπόλιασμα                                         

Η κυρά Ευγενία είναι αυτοδίδακτη, οι γονείς της δεν είχαν καμία σχέση με το σπορ, δεν είχαν καμία σχέση με το ψάρεμα, αλλά εκείνη το αγάπησε από την παρέα της που ήταν ψαράδες. Έτσι,  από δώδεκα χρονών ήταν με ένα καλάμι στη θάλασσα. Παντρεύτηκε, έκανε τρία παιδιά, τρία αγόρια, το Νίκο, το Στέλιο και το Δημητρό, και τα μπόλιασε και εκείνα με την αγάπη του ψαρέματος, από μικρά τα έφερνε στη θάλασσα και τους έδειχνε τα μυστικά του ψαρέματος.                                                                                                                                          

«Για να μη μου γυρίζουν, τα έπαιρνα μαζί μου, τότε πήγαινα στα σκαλάκια, μπροστά στο τελωνείο».

Τα ωράρια   

 Στην απλάδα ψαρεύει  τα τελευταία χρόνια.  Η ώρα που έρχεται στο πόστο της δεν είναι σταθερή. Κατ’  αρχάς  εξαρτάται από τον ελεύθερο χρόνο που έχει ο γιός της.                               «Το καλοκαίρι λόγω της ζέστης ερχόμαστε πιο αργά και φεύγουμε νωρίτερα . Το χειμώνα μπορεί νε έλθουμε και στις δύο το μεσημέρι και φεύγουμε όταν σουρουπώσει, γιατί αυτή των ώρα τα ψάρια τραβιούνται μέσα, ανάλογα με τον καιρό. Για να ψαρέψουμε πρέπει πάντα να είναι μπουνάτσα. Αλλιώς δεν έχει ψάρια. Δεν είναι μόνο η δυσκολία, αλλά και τα ψάρια δεν πλησιάζουν στη  στεριά, επειδή με το κύμα η θάλασσα είναι θολή και δεν βλέπουν καλά για να ταξιδέψουν και να βρουν την τροφή τους Μόνο με πυροφάνι μπορείς να ψαρέψεις».

Πολύ δυνατό                                                                                                                                                   

Χρησιμοποιεί μόνο ψαροτροφή για όλα τα είδη των ψαριών,  μερικές φορές ο γιος της βάζει και σαρδέλες, κυρίως για το ψάρεμα του  χταποδιού. Τα πάντα έχει πιάσει, μέχρι και μεγάλα χταπόδια. Πριν από λίγες μέρες, πρέπει να είχε «τσιμπήσει» μεγάλο ψάρι, αλλά της έφυγε.                                                     

«Πρέπει να ήταν μεγάλο, το σίγουρο είναι ότι ήταν δυνατό. Μου τράβηξε μέσα όλο το καρούλι και μου τα έκοψε όλα, ελευθερώθηκε και  έφυγε. Δεν είδαμε τι ήτανε».                           «Είναι καλός ψαράς, τα ψάρια που έχει βγάλει, δεν τα έχουν πιάσει ούτε επαγγελματίες», επιβεβαιώνει ο γιός της. 

 Υπομονή                                                                                                                                                           

Και κάτι άλλο. Το ψάρεμα  είναι σαν τη γυναίκα, πρέπει να έχεις υπομονή για να τα καταφέρεις.

«Η καλύτερη συμβουλή που μας έχει δώσει, είναι ότι πρέπει να έχουμε υπομονή», προσθέτει.

«Δεν πρέπει να θές μόλις ρίξεις την πετονιά να πιάσεις και ψάρια αμέσως. Αν δεν έχεις υπομονή ψαράς δεν γίνεσαι. Εγώ έχω υπομονή της πέτρας, που λένε», συμπληρώνει η κυρά Ευγενία. Η ώρα έχει περάσει. Ο Νίκος έχει βάλλει  ήδη τα σύνεργα του  στο αυτοκίνητο και η κυρά Ευγενία με αργές κινήσεις αρχίζει να μαζεύει και  τα  δικά της.                                     

Ώρα για αναχώρηση.

ΛΕΖΑΝΤΑ

Φ.: Ε. Ψωράκη: «Το ψάρεμα θέλει υπομονή, αλλιώς δεν γίνεσαι ψαράς».