Γιάννης Ζαφείρης

Γιάννης Ζαφείρης

19.12.2014 // 9:59

Το Αίσθημα δικαίου και η τελευταία μας οφειλή

Το Δίκαιο, η αίσθηση δικαίου, και, η -κατά κάποιον τρόπο- διδασκαλία μιας αλτρουιστικής φιλοσοφίας, πρέπει να αποτελέσουν ένα από τα πρώτα μελήματα της μεγάλης αλλαγής που πλησιάζει. Οι εργασιακές σχέσεις, το ήθος, η πολιτική συνέπεια, η τσαλακωμένη αξιοπρέπεια και το σύνολο του κοινωνικού ιστού, τέσσερα χρόνια τώρα σπρώχθηκαν με βία στον πάτο. Βασικές δημοκρατικές αρχές και σύνταγμα, αφέθηκαν σε ...

Δεν συμβιβάζομαι με την παρατυπία

31.10.2013 // 17:31
Η πραγματική κόντρα αφορά την ηθική και θεσμική μου υποχρέωση απέναντι στην ασυνέπεια, την αδιαφάνεια και την κακή διοικητική διαχείριση και όχι στο πρόσωπο του κ. Τσατσαρώνη, όπως εσείς παρουσιάζετε στο άρθρο σας. Είτε λοιπόν ο κ. Τσατσαρώνης, είτε οποιοσδήποτε άλλος λειτουργεί έξω από το νόμο, θα ...

Σε εξ-αναγκαστική καλλιτεχνική αργία το ΔΗΠΕΘΕ

10.09.2013 // 16:53
Αναστέλλεται η λειτουργία των «Θεατρικών Εργαστηρίων» του ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου, τρία χρόνια μετά την επιτυχή επανεκκίνησή τους. Στο θεατρικό εργαστήρι, πατέρας του οποίου υπήρξε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Μάριος, την τελευταία τριετία απασχολήθηκαν περισσότεροι από 100 εκπαιδευόμενοι και δέκα εκπαι ...

Τρία χρόνια χωρίς τον Κωνσταντίνο

14.09.2012 // 11:56
  Στις 16 Σεπτέμβρη 2012, συμπληρώνονται τρία χρόνια από το χαμό του Κωνσταντίνου Ερμή Μάριου.  Ο χαρισματικός Χιώτης  ηθοποιός, σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας, υπήρξε ο σημαντικότερος δάσκαλος θεάτρου στον τόπομας. Το Δη.Πε.Θε. Βορείου Αιγαίου τιμά τη μνήμη του Κωνσταντίνου Ε. Μάριου, δίνοντας ...

"Θεατρική σκηνή το ισόγειο της Λάδης"

14.08.2012 // 15:25
 Με ενδιαφέρον παρακολουθώ τα δύο χρόνια που βρίσκομαι στη Χίο, συζητήσεις που έγιναν και συζητήσεις που γίνονται, οι οποίες αφορούν στην «τύχη» του κτιρίου στην οδό Λάδης. Ένα κτίριο που μετά από πολυήμερη και σχολαστική μελέτη το χειμώνα του 2012 από εξειδικευμένο συνεργείο, κρίθηκε ικανό στατικά ...

Υπηρέτης «δύο» αφεντάδων…

05.06.2012 // 12:01
  …ο Έλληνας, εσύ, εγώ. Όλοι εμείς, που ξεπηδήσαμε από μια διάφορη του Γκολντόνι κωμωδία. Τούτο το έργο το δικό μας, σε καθημερινή επανάληψη, δεν είναι κωμωδία, δεν είναι τραγωδία, ούτε παρωδία. Ίσως για αυτό κανείς δε γελά μαζί του. Προκαλεί όμως κατάθλιψη, που ποτίζει  -λες-  κορμί, μα χειρότερα, ...