Κύριε Διευθυντά,
Οι πανηγυρισμοί για την αποδιδόμενη υπό της παγκόσμιας κοινότητας στη γλώσσα μας τιμή δημιουργεί την υποχρέωση, όπως όλοι μας αναμφιβόλως θα συμφωνήσουμε, να τη σεβόμαστε και να την διαφυλάττουμε ακέραιη και καθαρή ως ύψιστο προνόμιο και παρακαταθήκη ιερή. Η παραχάραξή της, επομένως, με την αθέτηση των γραμματικών και συντακτικών κανόνων που την διέπουν, όπως και η νόθευσή της με την αλόγιστη υποκατάσταση ελληνικών λέξεων και όρων με ξενικούς (κάτι που λόγω της τεχνολογίας συμβαίνει σήμερα με καλπάζοντες ρυθμούς), δεν ανταποκρίνονται ασφαλώς στην οφειλόμενη σε αυτήν από μέρους μας προστασία και τιμή.
Το αυτό δε ισχύει και με τη νοηματική αλλοίωσή της δια της χρήσεως λέξεων μη επακριβώς κυριολεκτικών (χαρακτηριζόμενη από κάποιους γλωσσικός «ευτελισμός» ή ακόμα κάποτε και «εκχυδαϊσμός»), που εκπηγάζει από την ιδέα ότι η υπεραπλούστευση των εννοιών της, είναι δείγμα προοδευτισμού, γεγονός επιτεινόμενο περαιτέρω δια του άκριτου συχνά μιμητισμού. Η αλλοιωτική νοηματική επιρροή της υπεραπλούστευσης αυτής -συχνά πολύ λεπτή αλλά όχι και λιγότερο σοβαρή- εύκολα μπορεί να διαπιστωθεί στις ακόλουθες, επί παραδείγματι, εναλλακτικές φράσεις: «Ευλόγησε την βασιλόπιτα ο παπάς» αντί «ο ιερέας», «Είναι κλειστή η μεσαία πόρτα του γηπέδου» αντί «η θύρα», «Η μάζωξη ομόφωνα αποφάσισε» αντί «η συνέλευση».
Χαρακτηριστικότατο δε παράδειγμα της περιπτώσεως αυτής είναι το λεγόμενο συχνά και από επίσημα χείλη και αναπαραγόμενο από τα ΜΜΕ …«΄Επεσαν οι υπογραφές» αντί του «τέθηκαν οι υπογραφές» ή «υπογράφηκαν οι όροι ή οι συμφωνίες», αφού, όπως είναι γνωστό, οι υπογραφές δεν … «πέφτουν» αφ’ εαυτών, όπως λ.χ. οι τοίχοι, οι στέγες, η βροχή και τα λοιπά συναφή, αλλά τίθενται από ανθρώπους ιδιοχείρως και μάλιστα, όπως επιβάλλεται, με περίσκεψη περισσή και ιδιαίτερη προσοχή.
Κ. Ε. Φραγκομίχαλος, Χίος
* Δημοσιεύθηκε ως επιστολή στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 18.2.26
Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.
facebook
youtube
instagram
X
