12/10/2017 - 14:15
Αρθρογράφος: Δημήτρης Μυωτέρης

Η έλλειψη συνέχειας δεν επιτρέπει στο μαθητή να εξελιχθεί

Η ΦΟΙΤΗΣΗ στο Εργαστήρι Αγιογραφίας του Ομηρείου δίνει εφόδια αλλά δεν βοηθάει το μαθητή να εξελιχθεί

Το μόνιμο πρόβλημα όλων των εργαστηρίων ταλανίζει και το Πολιτιστικό Εργαστήρι Αγιογραφίας του Ομηρείου. Δεν υπάρχει ακολουθία και σταθερότητα μαθητικών παρακολουθήσεων  από τη μία σεζόν στην άλλη, με αποτέλεσμα να μην εξελίσσεται ο μαθητευόμενος αλλά και να μην αποδίδει μαθησιακά και πρακτικά το μαθησιακό μοντέλο.

«Μπορεί από τους είκοσι περσινούς μαθητές φέτος να μαθητεύουν οι πέντε», εξηγεί ο δάσκαλος Νίκος Φράσκος, «με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να τους βοηθήσουμε να εξελίξουν το αντικείμενο τους. Αναγκαστικά τους έχουμε μαζί με τους νέους και διδάσκονται ξανά τη γνωστή γι’ αυτούς ύλη, με τις προσθήκες που κάνουμε εμβόλιμα για να τους δίνουμε τη δυνατότητα να εξελίσσουν τις γνώσεις τους», δηλώνει προβληματισμένος, αφού ως καλλιτέχνης γνωρίζει ότι η στασιμότητα δεν τους ωφελεί.

Ταυτόχρονα τα εργαστήρια λειτουργούν και σαν συγκοινωνούντα δοχεία, οι μαθητευόμενοι πάνε από την αγιογραφία στη ζωγραφική, σε άλλα τμήματα, αλλά και αντίστροφα.   Το αποτέλεσμα και η εξέλιξη τους εξαρτάται καθαρά  από τη διάθεση, τους στόχους και την προσπάθεια που καταβάλλουν.                                                       Παίρνουν καλλιτεχνικά εφόδια, μπορούν να κάνουν έναρξη εργασίας στη Δ.Ο.Υ., όπως έκανε πρόσφατα ένας απόφοιτος, αλλά χωρίς την επαγγελματική ιδιότητα και ειδικότητα του αγιογράφου,  την οποία αποκτούν μόνο με πτυχίο από τη σχολή Καλών Τεχνών. Από τα Πολιτιστικά Εργαστήρια δεν παίρνουν βεβαίωση παρακολούθησης, αλλά και αυτό δεν θα τους βοηθούσε, αφού δεν επαρκεί. Αυτό που «εισπράττουν» από αυτά είναι τα εφόδια της  καλλιτεχνίας  και της βασικής  γνώσης του αντικειμένου.

Εγγραφές

Φέτος είναι γραμμένοι περισσότεροι από 20 και αρκετοί έχουν γραφτεί σε λίστα αναμονής με την ελπίδα ότι ίσως απορροφηθούν αν δημιουργηθεί δεύτερο τμήμα, προοπτική την οποία εξετάζει η διοίκηση του Ομηρείου.

Το αντικείμενο της αγιογραφίας συνήθως έλκει μεγάλες ηλικίες,  θρησκευόμενους ή κάποιους  που έχουν γνώση ζωγραφικής και θέλουν να την εξειδικεύσουν. Αν θέλουμε να τους εντάξουμε κάπου, οι περισσότεροι είναι εκπαιδευτικοί ωρομίσθιοι ή αναπληρωτές, στρατιωτικοί και σύζυγοι στρατιωτικών.

Ξεκινάνε με θεωρητικά μαθήματα, πρέπει να συνειδητοποιήσουν τι ζωγραφίζουν, γιατί ζωγραφίζουν, την ιστορία της τέχνης, διάφορες τεχνικές  με κερί, με αυγό,  νέες μεθόδους και δουλεύουν πολύ την φορητή  εικόνα σε ξύλο.

«Πρακτικά μαθαίνουν πως να την προετοιμάζουν, να σχεδιάσουν το θέμα, να το ζωγραφίσουν με αυγοτέμπερα, να το χρυσώσουν αν χρειάζεται, να το  βερνικώσουν,  να δουλέψουν την κάθε λεπτομέρεια ξεχωριστά», τονίζει ο κ. Φράσκος.

Όταν τελειώνει η σεζόν λένε ότι αυτό που βρίσκουν στο Ομήρειο δεν το εισπράττουν πουθενά αλλού. Είναι τόσο ικανοποιημένοι και απορροφημένοι στη διαδικασία, είναι τόσο δημιουργική η απασχόληση, που δεν καταλαβαίνουν πως περνάει η ώρα.                                    Το ίδιο αισθάνεται και ο Νίκος ως δάσκαλος, παρότι διδάσκει πάρα πολλά χρόνια.