10/02/2018 - 19:32
Τελ. ενημέρωση: 12/02/2018 - 09:31
Αρθρογράφος: Μιωτέρης Δημήτρης

Διαχρονικό το έργο του Van Gogh

ΑΝΤΑΝΑΚΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ υποστηρίζουν οι επιμελήτριες της έκθεσης του Ομηρείου Α. Μ. Κοντοπούλου και Σ. Χρυσαφοπούλου.

«Το μήνυμα της έκθεσης για τον Van Gogh είναι να συνειδητοποιήσουμε με πόσους  διαφορετικούς τρόπους μπορούμε να εκλάβουμε το έργο ενός μεγάλου καλλιτέχνη και να διαπιστώσουμε ότι μας αφορά και σήμερα. Να διαπιστώσουμε τη διαχρονικότητα του, ότι έχει μια αξία άλλη από αυτή που είχε στην εποχή του, αλλά τη διατηρεί και σήμερα, ίσως διαφορετική για τον καθένα. Αυτό φαίνεται και από την έκθεση του Ομηρείου.  Ο κάθε καλλιτέχνης πήρε διαφορετικά πράγματα, τα ανέδειξε και βλέπουμε πόσο μας αφορά το έργο του», δηλώνει στον «π» η Άλκηστις Μαρία Κοντοπούλου, ιστορικός Τέχνης, επιμελήτρια της έκθεσης «Van Gogh Revisited :18 εικαστικοί της ταινίας LovingVincent εκθέτουν το προσωπικό τους έργο», η οποία εγκαινιάστηκε την Παρασκευή και ολοκληρώνεται στις 28 Φεβρουαρίου.

«Σε κάθε εποχή υπάρχει ανισότητα και φτώχεια. Αυτό μας αφορά πάντα και πάνω σε αυτό δούλεψαν οι καλλιτέχνες», συμπληρώνει και η άλλη επιμελήτρια του στησίματος και της οργάνωσης της έκθεσης,Σοφία Χρυσαφοπούλου, ιστορικός Τέχνης / κοινωνική ανθρωπολόγος.

Η σκέψη για την παρούσα έκθεση ξεκίνησε την περασμένη άνοιξη, όταν οι ζωγράφοι που δούλεψαν στην πρώτη μεγάλου μήκους animation ταινία LovingVincentθέλησαν να προχωρήσουν στην υλοποίηση μιας έκθεσης ζωγραφικής ικανή να αναδείξει τις σκέψεις, τους προβληματισμούς καθώς και τα συναισθήματα που γεννήθηκαν μέσα τους κατά το διάστημα που εργάστηκαν για την παραγωγή της ταινίας. Ο σκοπός δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί παρά μέσα από μια κοινή θεματική, την αναφορά στον Van Gogh εν προκειμένω, και μέσα από το προσωπικό στυλ του κάθε ζωγράφου, το οποίο αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν  στην ταινία  για να παραχθεί ένα ενιαίο αποτέλεσμα.

«Το ενδιαφέρον της έκθεσης έγκειται στη γνωριμία μας με τη δουλειά των ανθρώπων που βρίσκονται πίσω από αυτή την εντυπωσιακή ταινία των 65.000 ελαιογραφιών, οι οποίες ζωγραφίστηκαν μία προς μία στο χέρι, καθώς και στην αποτύπωση όσων είχε αποκομίσει ο καθένας ξεχωριστά από την κατά τα άλλα κοινή αυτή εμπειρία», τονίζουν.

Προσέγγιση

Καθένας από τους καλλιτέχνες προσεγγίζει διαφορετικά τον VanGogh. Κάποιοι επιλέγουν να κάνουν μια αναφορά για την προσωπική εμπλοκή τους στην ταινία και την εμπειρία τους κατά τη διάρκεια της παραγωγής της, καθώς αυτή ήταν που τους έφερε σε τόσο στενή επαφή με τον VanGogh και γέννησε μέσα τους σκέψεις αλλά και συναισθήματα.

Στην παρούσα έκθεση το κοινό καλείται να κοιτάξει εκ νέου το έργο του μεγάλου καλλιτέχνη, μέσα από μια νέα οπτική, μέσα από τα μάτια των 18 σύγχρονων καλλιτεχνών, όπως το αποτυπώνουν με το προσωπικό τους ύφος.

«Μια έκθεση σαν αυτή» τονίζουν, «αποτελεί πρόσφορο έδαφος όχι μόνο για να αναζητήσει κανείς τους σπόρους της ζωγραφικής του μεγάλου καλλιτέχνη αλλά ταυτόχρονα να αναστοχαστεί πάνω στα κοινωνικά θέματα που τον απασχολούσαν και να επανεξετάσει τον τρόπο που αντιμετωπίζονται η ψυχική νόσος και οι άνθρωποι του περιθωρίου ακόμη και στις μέρες μας. Όπως συνήθιζε και ο ίδιος να λέει: «Το να είσαι φυσιολογικός είναι ένας πλακόστρωτος δρόμος. Είναι άνετος να περπατάς αλλά δεν φυτρώνουν λουλούδια σε αυτόν».

Συμμετέχουν με έργα τους οι καλλιτέχνες Λίλα Αγραφιώτη, Γιάννης Αλεξάκης, Carmen Belean, Έλλη Βέλλιου, Γιάννης Γιγουρτάκης, ValFulford, WiktorJackowski, Νίκος Κόνιαρης, Δημήτρης Κρέτσης, Χρήστος Μαρμέρης, ΠολίναΜαυρικάκη, Aλεξάνδρα Μπαρή, Μιχάλης Παλαπουίδης, Maria Redko, Aleksandra Siudek (Osa), Νεφέλη Σουλακέλλη, Edmond Tesho, Βασίλης Τσοκόπουλος.