Άποψη / Ανάλυση

19/04/2017 - 10:26
Αρθρογράφος: Αναστάσιος Τριπολίτης

Ποτέ δεν έμαθα γιατί με έδιωξαν ως άμισθο συνεργάτη του «Σκυλιτσείου»

Αγαπητέ «πολίτη»,

Στο υπ’ αριθμ. 3739 της 04-04-2017 τεύχος σου και στη σελίδα 7 βλέπω μια «σεμνή» καταχώρηση (δεν είναι διαφήμιση) που γράφει εν ολίγοις ότι «ο κ. τάδε, νευροχειρουργός ιατρός, θα εξετάσει στα Εξωτερικά Ιατρεία του "Σκυλιτσείου"». Ο ίδιος προέρχεται από το «Βοστάνειο» Μυτιλήνης και μας επισκέπτεται (τους Χιώτες, και πολύ καλά κάνει, και ο ίδιος και τα δύο νοσοκομεία) κατά τακτά χρονικά διαστήματα, διότι το «Σκυλίτσειο» δεν διαθέτει, ως γνωστόν, νευροχειρουργό.

Η ένστασή μου (το παράπονό μου) λοιπόν: Εξήταζα στα Εξωτερικά Ιατρεία του «Σκυλιτσείου» επί 20ετίαν και πλέον λόγω ελλείψεως αγγειοχειρουργού (προσελήφθη τελευταίως επικουρικός αγγειοχειρουργός στο «Σκυλίτσειο»). Όλα καλά λοιπόν, οπότε στις 09-12-2015 και με αρ. πρωτ. 726 μου έρχεται ένα δισέλιδο κείμενο (Απόφαση Διοικητή) που έλεγε εν ολίγοις ότι κατόπιν των τάδε… και σύμφωνα με το τάδε… ο Διοικητής κ. Γεώργιος Ι. Επιτροπάκης «αποφασίζει την διακοπήν της εθελοντικής συνεργασίας του νοσοκομείου με τον αγγειοχειρούργο Τριπολίτη Αναστάσιο για την εξέταση ασθενών στα Εξωτερικά Ιατρεία του νοσοκομείου κατά τακτά χρονικά διαστήματα». Ήταν, ίσως, η τελευταία του απόφαση ως Διοικητής, διότι και αυτός εξεδιώχθη!...

Και βέβαια ο αναγνώστης θα διερωτάται πού θέλω να καταλήξω: Απλώς σας μεταφέρω την πικρία μου διότι, ενώ ενημέρωσα όλους ανεξαιρέτως τους… «προύχοντες» (εννοώ όλες τις Αρχές), κανένας μα κανένας, δεν… ψέλλισε ένα λόγο συμπαράστασης (ούτε βέβαια ο Τύπος – τα ΜΜΕ – που έγραψα!...) και ποτέ δεν έμαθα γιατί με έδιωξαν, γιατί ξαφνικά έγινα αντιπαθής!...

Πιστέψτε με ότι μετά από 47 χρόνια Σύμβουλος (επιστημονικός συνεργάτης – άμισθος) στο Νοσοκομείο «Α. Συγγρός» και 36 χρόνια στο Δ.Σ. του «Δρομοκαϊτείου» (11 χρόνια Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος, επίσης άμισθος) και με πολλούς τίτλους επιστημονικούς και κοινωνικούς, δεν περίμενα τέτοια μεταχείριση. Το ευχαριστώ και το χαμόγελο ακόμα το επιδιώκω!...

Και για να μην παρεξηγηθώ: Και ο συνάδελφος νευροχειρουργός και ο συνάδελφος αγγειοχειρουργός, κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους, καθώς και ο αγαπητός πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Χίου, ο οποίος βέβαια δεν γνωρίζω γιατί δεν μου συμπαρεστάθη τότε που έπρεπε!...

Υ.Γ.: Ο κ. Επιτροπάκης, ως γνωστόν, υπήρξε και πολιτικό στέλεχος δύο κομμάτων παρακαλώ (της Ένωσης Κέντρου και της Νέας Δημοκρατίας) και δοκιμάσθηκε τιμίως και ευπρεπώς σε πολλά επαγγέλματα και πολυγραφότατος ήταν. Σε ένα λοιπόν από τα γραπτά του (βιβλίο 127 σελίδων με τίτλο «Παρεμβάσεις», έκδοση 2003), στη σελίδα 14, περιγράφει την «Πολιτική της… σιωπής». Και διερωτώμαι: Γιατί δεν εσιώπα όταν συνυπάρξαμε στην Ομοσπονδία Χιακών Σωματείων Αττικής όπου όταν ήμουν Πρόεδρος και αυτός Μέλος ως εκπρόσωπος των Βολισιανών; Από τότε μου χρωστάει; Τι του έχω κάνει; Ακόμα περιμένω απάντηση: Τι έφταιξε τότε και για να εξετασθεί κάποιος για αγγειολογικό (ή αγγειοχειρουργικό) πρόβλημα έπρεπε να ταξιδέψει στην Αθήνα; Και καλά οι έχοντες, αλλά τι γίνεται με τους μη έχοντες;